Tagalog Pocketbook Novels & Stories

Chapter 1 "Mukhang buhay pa siya" pakinig kong saad ng isang tao. Alam kong lalaki ito dahil halata sa boses nito. Pinilit kong buksan ang namimigat na talukap ng aking mata upang tingnan kung sino ang taong nagsalitang iyon. Tama ang hinala ko, Lalaki nga ito. Mga nasa pitong kalalakihan sila at lahat ay may itsura.

"Imposible! Wala siyang dalang wallet, pare." Nanlamig ang sikmura ni Luke. Habang patagal ay mas lalong naiinis ang isang magnanakaw. Halata sa boses at pangangatawan ng mga ito ang pagiging binata pero sa bawat galaw nito, naroon ang pagiging eksperto sa ginagawa. Ibig sabihin ay gamay na ng mga ito ang pagnanakaw.

pagsasalay pa nito. "Ah see, gusto niyo ho bang samahan ko kayo mamaya sa Bayan Manang, oo nga po pala may pasalubong po akong bestida sa inyo na tiyak na babagay sa inyo!"Inilipag na muna niya ang kinakain at dali-daling naglakad sa silid nilang mag-ina sa tuwing narooon siya. Agad niyang kinuha ang paper bag na katamtamang lamang ang laki na katabi ng shoulder bag niya. "Naku, iha! nag-abala ka pa, lagi na lang na may dala-dala ka kapag lumuluwas ka rito galing Maynila,"may ngiting sambit nito matapos nitong maabot ang paper bag.

dagdag pa nito Ilang beses na napalunok ang dalaga dahil sa narinig. Tumayo si Killian at mabilis na hinubad ang kanyang natitirang saplot at iniluwan nito ang galit na galit na p*********i na handang handa ng manakmal. Halos lumuwa ang mga mata ni Hailey dahil sa nakita. "T-that, that was h-huge," utal utal na salita ng dalaga na ikinatawa naman ni Killian

However, he managed to remained calm. "Tapos na tayo, Marielle." Tinungo niya ang lagayan ng idiniposito niyang maliit na bagpack roon. Plano niyang bukas niya ipapakita rito ang brown envelope na nakapaloob ang mga litrato bilang ebidensya. Ngunit sa pagdadabog nito ay mas napapadali ang pakikipaghiwalay niya rito. That was the ace he had at hand. Mas kalmado, mas delikado.

Sa paaralan, tiniis ng Asignatura ang bawat kahihiyan na maaaring harapin ng isang mahirap, itinakdang estudyante. Pinagtatawanan siya ng mga rowdy boys, na tinatawag siyang "child bride." Nagbulungan ang mga babae sa likod niya. Isang buwan sa paaralan, nakuha ng Subject One ang kanyang unang regla. Hindi handa at nahihiya, buong pasasalamat niyang tinanggap ang isang maliit na pakete ng mga sanitary pad mula sa isang guro. Maingat na sinusunod ang mga tagubilin, pinapalitan niya ang mga ito bawat ilang oras, ngunit naubos ang pakete bago matapos ang linggo. Nang humingi siya ng tulong sa kanyang ina, inabutan siya ng isang rolyo ng toilet paper.

Madalas siyang tumatahol lalo na kapag bagong dating ko palang mula sa San Albereda University. I smiled as I think of my baby Azi. I am currently inside the library. As usual, I was reading a book. But this time, it's not an educational book. I was reading a novel. A good novel. Safe Haven. Nicholas Sparks wrote the book. Ang alam ko ay mayroon ring movie nito. Maybe I will watch it too.

sagot ni Tati na ang daliri ay nag kukwenta sa hangin. "Hoy Tati bakit di mo binanggit ang ambag ko?" sita dito ni Amanda. "Oh as if sobrang laking tulong ng five hundred pesos mo noh!" "Hindi mabubuo ang one thousand kung kulang ng five hundred kaya malaking bagay ang five hundred ko noh!" "Excuse me mayron kayang buong one thousand!"

Giatay, naalala ko na hinalikan ko pala siya at sinabi niyang time for honeymoon. Honeymoon pala tawag doon sa ginagawa ng bagong kasal. Yong ano------ "Oo na naalala ko nang hinalikan kita, pero ýong ano---" "Ouch." Nataranta ako nang mabitawan niya ang mug na hawak niya kaya agad akong tumayo. Tumama sa paa niya ang mug at mabuti na lang hindi nabasag at hindi na rin mainit ang laman. Kinuha ko agad ang tissue na nasa lamesa at agad na pinunasan ang paa niya. "Hey, you don't need to that, I can handle."

Pumasok ako sa pinaka-unang tindahang nakita at bumili ng napakaraming alak kahit alam kong imposibleng maubos ko 'yon ng mag-isa. Walang matinong patutunguhan ay sumampa ako sa yate at naglayag sa gitna ng dagat, sa gitna ng dilim na tanging buwan ang nagtatanglaw. Nang hindi ko na makita ang pupuntahan ay sumigaw ako sa kawalan kasabay ng pag-agos ng luha. "Ang sakit-sakit! Bakit? Tamara, Bakit?!" Inubos ko ang boses sa pagsigaw bago tinungga ang alak sa mismong bote nito.