Novel & Cerita Tagalog Quotes About Self-worth

nanlulumong tanong ko. “Of course, I do. But you taught me how to not give up easily. It’s your fault.” “Sabi mo, hindi masamang sumuko kapag nasasaktan ka na ng sobra. Bakit hindi mo iyon mai-apply sa sarili mo?” “I don’t know.” “You must be tired. You should give up,” saad ko. “I think you’re worth the pain-” “Maawa ka naman sa sarili mo. I’m sorry-”

May magkasintahang nagtatawanan sa sulok, isang lalaking abala sa laptop niya, at isang pamilya na mukhang nag-eenjoy sa kanilang bonding. Samantalang ako? Nakaupo rito, pinag-iisipan kung ipagbibili ko ang sarili ko sa isang estranghero. Napakagat-labi ako at pinigilan ang luha na namumuo sa mata ko. Kung hindi lang nakaratay si Papa, siguradong hindi niya ako hahayaang dumaan sa ganitong sitwasyon. Siya ang laging nagsasabi sa akin noon, "Kara, anak, huwag mong ibababa ang sarili mo. May halaga ka."

I cannot see anything in her, except sitting there silently, holding the universe together. "I feel so stupid." Nakaraan ang ilang minuto ay nagsalita na rin siya. "I feel like all of my efforts and hardships are worthless." "That happens." I slowly tapped her shoulder. "But..." I paused. "Always remember that worthless people think they will never achieve greatness. But great people will never think they are worthless." Sa wakas ay tinignan niya ako sa mata. Nakita ko ang bahagyang pagkislap nito habang nakatitig sa akin.

alok ko sa kaniya, pero tila hindi pa rin iyon sapat sa kaniya. “V, gusto ko sana ay ‘yung sariling paa at kamay ko ang mag-aangat sa akin. Sariling pawis at dugo ko. ‘Yung gawa mismo ng sarili kong kakayahan. Hindi ko rin kasi gusto ‘yang biglang shortcut, hindi nakaka-proud.” Kakaiba din ito. Naiingit, pero nung gusto mo nang tulungan, aayaw naman. Mataas din ang pride. Pero gets ko naman siya. Mainam naman talaga ‘yung umangat ka sa sarili mong paa, hindi sa tulong ng iba. Okay, gets ko siya.

Parang may bigat na nawala, at medyo na-relieve ako. “Lagi mong tandaan, anak, na sa bawat hakbang, ang mahalaga ay ang maging totoo ka sa iyong sarili. At magtiwala sa iyong mga kakayahan, dahil nasa iyo ang mga tamang prinsipyo. Hindi mo kailangang sundan ang aking mga yapak, basta’t sundan mo ang iyong puso at gawin ang tama.”

tanong ko at bahagyang natawa. Mukhang tinatamaan na ako dahil nakakaramdam na ako ng pagkahilo. Ngumiti naman ito at saka hinawakan ang kamay ko. "Wala ako sa posisyon para magsalita, but you deserved someone better than him. Hindi na uso ang martir ngayon, Ambs. Huwag mong sayangin ang ganda at halaga mo para sa isang lalaki na hindi ka kayang panindigan sa mga oras na kailangan mo siya. Humanap ka ng lalaking pahahalagahan ka. Don't stick with someone who doesn't know your worth," litanya nito.

sabi ko nung makabalik siya sa tabi ko. "I had a good teacher," sagot niya. "Sabi mo noon, ang tunay na halaga ng tao ay wala sa bank account, kundi sa kung paano siya nakikitungo sa mga taong walang maibibigay sa kanya." "Naalala mo pa pala 'yun," sabi ko, medyo nagulat. "Lahat ng sinabi mo, Celeste, naalala ko. Kahit 'yung mga panahong hindi ako nakikinig, nakatatak na pala 'yun dito," turo niya sa kanyang dibdib.

If they don't find me pretty, then it's their problem. They can mock me all they want but their words won't dictate my self love and self worth. I don't need anyone else's validation to make me feel pretty. "Siguro malandi lang iyan kaya nalapitan niya si Varen." Why is the line taking so fcking slow?! Gusto ko ng makaalis sa pilang ito upang hindi na sila marinig. "Ofcourse. Hindi naman iyan papatulan ni Varen kung hindi niya nadala sa landi."

She knows what and who I want to forgot. I heard her signed. "Sabi ko naman kasi sayo hiwalayan mo na iyang hayop mong asawa. Hindi ka magiging masaya sa piling niya. Magdudusa ka lang sa mga kamay niya. I know, it's hard at first lalo na at mahal muna siya pero stop torturing yourself. He is not even worth it," may inis sa boses nitong wika sa kabilang linya.

Sinalubong ako ng isang babae. ."I'm sorry! The elevator—" "I don't accept excuses." Napatingin ako sa lalaking nakatalikod. "I'm explaining." "Did I ask?" Saad nito nang hindi humaharap. “Don’t judge someone without knowing their reasons or explanation.” Matapang na sambit ko. “Who are you to say that to me?” “I spoke from the perspective of an applicant.” Giit ko. Unti unti itong humarap sa akin at nakita ko ang masamang tingin nito.