Romans & histoires Tagalog Tula Tungkol Sa Pag Ibig

Parang biglang nagrebolusyon ang tiyan ko sa ginawa niya. “I…l-love…it…Mal…” Halos pabulong na niyang sabi at hindi ko alam kung bakit muntik na akong humagulgol sa sobrang tuwa as if ako ang nanay niya at first time ko siyang marinig magsalita. “Oh my God! Say it again!” Hinawakan ko ang magkabila niyang pisngi sa sobrang excitement. Ngumisi siya sa akin. “Mummy!”

Pero teka, paano niya naalala ang aking paboritong ulam, eh minsan ko lang naman iyon nabanggit? “Pag mahal mo, talagang maalala mo lahat ng paborito at gusto niya, kaya wag ka nang magtaka kung bakit ko iyon naalala” Napatitig nalang ako sa kaniyang sinabi na para bang nababasa niya ang aking isipan.

“Akala ko, agua de mayo. Agua de agosto pala ang gusto mo.” Natawa na rin ako sa sinabi niya. “Kung nakilala lang kita nang mas maaga, p’wede namang ‘yan ang hilingin ko,” tumawa siya, dahilan ng pagdoble ng bilis ng tibok ng puso ko. “Masiyadong matagal kung hihintayin ko ang May.”

"Nakakainis naman! Naghanda pa naman ako ng two piece!" "Panira naman ng bagyong iyan!" Panay ang reklamo ng mga classmates ko habang nasa van. Nayayamot na sana ako kung hindi lang nagmusika ang radyo. ~Nitong umaga lang Pagkalambing-lambing Ng iyong mga matang hayop kung tumingin~ I smiled when I understood the lyrics. ~Oh, kay bilis namang maglaho ng pag ibig mo, sinta

Pangungulit pa nito. Bahagya lang akong tumango, ngunit hindi pa rin ito nakuntento. Pinilit pa talaga ako nitong magbigay ng komento tungkol sa papuri niya kay Thana. "Ano, pag tango lang talaga? Hindi mo man lang dudugtungan ang papuri ko?" "Tsk! Anong gusto mong gawin ko, gumulong sa sahig para lang ipakita sa'yo na sang-ayon ako sa mga sinabi mo?"

Kaagad naman akong napatawa at nilubog ang aking katawan upang hindi nya ito makita— tanging leeg ko na lamang ang makikita nya. “Maaari na ngunit huwag mong tangkain na silipan ako,” pabirong wika. Dahan-dahan siyang lumingon at tumingin sa akin habang nakababad sa batis. “Huwag kang mag-alala aking binibini, wala akong balak lapastangin ang aking minamahal,” sabi nya habang nakatingin sa mga mata ko. Biglaan naman akong napatalikod at napahawak sa aking puso na kanina pang hindi kumakalma sa mga ikinikilos at sinasabi nya.

tumango si amanda sa kanya. "When i look into your eyes, i can see a reflection of the two of us and the life i hope we'll share together. I know you're the only one i want to share the rest of my life with. All i wanted was someone to care for me, all i wanted was someone who would be there for me, all i wanted was someone like you" kinikilig naman si amanda dahil sa sinabi ni sykes. "Here and now, let love express on my behalf what i feel for you. I love you more than love itself can offer. There are many ways to be happy in this life, but all I really need is you." Tumango si amanda sa kanya.

Haggang balikat lang yata ako nila. My eyes went wide when I finally saw what it was. I saw different kinds of tulips na naka-tanim sa pot. My eyes were stuck at it’s alluring beauty, I can’t look away from it as if they are enchanting me. My heart suddenly felt at ease dahil isa ito sa mga paborito kung bulaklak. It remind me of my sweet childhood na kung saan malaya ako mula sa pambubuyo at panghuhusga.

“Mukhang tama nga na laging ulan ang maghahatid sakin papunta sayo. Unang beses kitang nakita sa gitna ng ulan habang naglalakad ka sa campus. Umuulan rin noong una tayong magkasama sa LRT. Hanggang sa paulit ulit na akong dinadala sayo tuwing umuulan. Pero hindi mo man lang makuha yun.. Hindi mo man lang ako makilala.” “I'm so sorry.. Hindi ko alam..” at parang tinutusok yung puso ko habang pinagmamasdan siya na mas lumalakas ang pagiyak. “Akala ko, imposibleng makilala mo ako. Pasensya na kung medyo natagalan ako. Sa totoo lang, Matagal ko na talagang gustong sabihin sayo ang lahat pero.. hindi mo ko kilala. Hindi mo ako maalala. Iisipin mo lang nababaliw ako kung sasabihin ko sayo yung mg

Masakit, nakakapagod pero maganda. Parang tula... 'yung tipong kahit maraming sugat, gusto mo pa ring ulitin. Only The Young can run... ────────────────────────────────────────────────────