Novel & Cerita Tagalog Vows Para Sa Kasal

Kung hindi pa niya nasasabi ay bakla si Brent, ang taong tumulong sa kanila noon ni Zoe. Sinimulan ang seremonya ng kasal hanggang sa umabot ito sa palitan nila ng wedding vows. "Casey, my love. I promise to be with you as we live and breath. I promise to honor you, respect you and cherish you for the rest of my life. I promise to be faithful and supportive and to always make our family's love and happiness my priority. Pinapangako ko na sa hirap at ginhawa ay sasamahan at pakamamahalin kita. Casey, thank you for coming into my life. I take you Casey, to be my wife. I love you so much asawa ko," garalgal ang boses ni Asher habang sinasambit ang vows nito sa kanya. Mga salita sa galing mismo

Pakiramdam niya, silang dalawa lang ang nasa loob ng malaking bulwagan na iyon. Narinig muli nila si Father na tumikhim. “By the power vested in me, I now pronounce you husband and wife. You may seal your vows with a kiss.” Hindi pa tapos magsalita ang pari ay itinaas na niya ang belo ng asawa at sinelyuhan kaagad ng halik ang pag-iisang dibdib nila. “I love you, sweetheart, forever!” “And, I love you more than words, my love . . . Forever.”

Pinandilatan pa niya ito ng mata dahil ayaw magmukhang awkward sa klase ng titig nito. “I, Georgina Malvar Farrington, take you, Rhett Nillulf Castañeda, to be my wedded husband, to have and to hold from this day forward, for better, for worse, for richer or poorer, in sickness and in health, to love and to cherish, till death do us part, according to God's holy will, I pledge to you my faithfulness. I vow to never let you go. I vow to beyour strength and be the most trusted person. I will be your buddy and your wife, and be the forever mother of our children.” Matapos ang kanilang exchange vows ay muling nagsalita ang pari.

forever. Pagkatapos naming sabihin ang aming vows, ngumiti ang pari sa amin. "With the power vested in me, I now pronounce you husband and wife. Wilbert... you may kiss your bride." Lumingon ako kay Wilbert, at sa mga mata niya, nakita ko ang lahat-ang pagmamahal, ang pangako, at ang pasasalamat. Dahan-dahan niyang hinawakan ang pisngi ko, para bang ayaw niyang maniwala na totoo ang moment na ito.

Nag patuloy ang seremonyas ng kanilang kasal hanggang sa umabot iyon sa pagsasalita ng kanilang Wedding Vows. "Ako si Leo, handang pakasalan si Artemis bilang aking asawa sa hirap man o ginhawa. Kalungkutan o kaligayahan. Handa akong maging Knight niya at sandalan sa lahat ng oras. Nangangako akong gagawin ko lahat para lang maibigay ang kaniyang mga pangangailangan. Hindi ako kailanman magkukulang. Sa bawat araw, ipaparamdam ko sa kaniya kung gaano ko siya kamahal at gaano siya kaimportante sa akin. Nangangako rin akong hindi ko siya iiwanan o ipagpapalit. Kahit anong mangyari, mananatili ako sa tabi niya. Ibibigay ko lahat maging oras ko at sarili para lang maging mas matibay ang aming rel

Alam kong dissappointed si tito pero andon na eh. "Love, bilisan mo." pagmamadali ko kay Kian. Araw ng kasal ni Gail at Elthon ngayon kaya dapat maaga kami. Ako kasi ang maid of honor at si Kian naman ang best man. Oh diba? Napilitan lang niya tinanggap dahil ayaw niyang ipartner ako sa iba. "Relax love, we'll be there in just 15 minutes." sagot niya.

Ikakasal na ang lalaki bukas. “Bukas, we will walk the aisle. Naks! Sarap pakinggan! Tapos, babasahin namin ang aming mga vow. Ngayon pa lang, kinikilig na ako sa marriage vow ni Anthony para sa akin!” Tumirik pa ng mga mata ni Ailyn nung sabihin niya iyon. “Pagkatapos nun, we will live… happily… ever after.” “Hah! Ang kapal talaga ng mukha mo.”

Nakita ko kung paano mamula ang kaniyang mata, handa ng bumagsak ang kaniyang mga luha. "Forasmuch as you, Voughn and Eunice have consented together to join in wedlock, and have before witnesses and this company pledge vows of your love and faithfulness to each other, and have declared the same by the joining vested in me, I pronounce you Husband and Wife, You may now kiss the Bride." Tinanggal niya ang aking belo, at pinakatitigan. Hinalikan ako nito sa noo, hanggang sa maghinang ang aming mga labi. Dinig ko ang masigabong palakpakan.

She took a deep breath. “I, Claire Valloubos, take you, Manson Del Vega, to be my wedded wife, to have and to hold from this day forward, for better, for worse, for richer, for poorer, in sickness and in health, to love and to cherish, till death do us part. I promise to love and cherish you and will always be your partner in life's circumstances. I love you.” Matapos ang vows ay saka sila nagpalitan ng singsing bilang tanda ng kanilang pangako sa isa’t isa.

Pagkatapos nitong magsalita ako naman ang nagsalita; I Andrea, take Stevenson, to be my Husband. To have and to hold, in sickness and in health, for richer or for poorer, in joy and sorrow, and I promise My love to you. And with this ring, I take you as my husband/wife, for as long as we both shall live. Matapos akong magsalita, muli na namang nagsalita ang priest; "Bless their marriage, O God, as they begin their journey down the road of life together. We don’t know what lies ahead for the road turns and bends. But help them to make the best of whatever comes their way." wika niya.