Novel & Cerita Tagpuan Sa San Juan

Tanghali na kami nakarating at susunduin kami sa isa sa driver ni Carpo para maghatid sa amin sa kabilang hotel. “Where are we?" Tanong ko kay Kale na mahigpit ang hawak ng kamay ko na akala mo naman tatakas ako. “San Juan Batangas,” sagot niya at tumango ako. Wala akong masyadong alam sa lugar na ito dahil hindi pa namin ito na puntahan kapag gusto naming magtravel. Most of the time kasi, we traveled outside the country or mostly, Siargao, Negros and Boracay.

"Okay! Tara na." Mula Taguig bumyahe sila patungong San Juan. Normal ang arangkada ng kaldasa kaya hindi naghintay ng matagal sina Xavier at Cheska sa daan. Pagdating ng San Juan, kaagad lumabas si Cheska ng sasakyan—kasama si Xavier, hawak kamay na pumasok ng bakuran. Hindi pa naman nakapag-doorbell si Cheska nang marinig nila ang sigaw ng tiyahin.

Umalis agad ito matapos siyang tinanguan. The crew was preparing for the ship to dock at the small port of Sta. Fe. Tatlo ang munisipalidad ng Banayan Island: Sta. Fe, Banayan, at Lawis. Ang Banayan ang nasa gitna at ang pinakamalaking munisipalidad ng isla. Hence, its name. Pagbaba Haze ay agad niyang natanawan si Mr. Hao na dala-dala ang kaniyang bagahe. Nakasunod ito sa kaniyang boss na nasa tenga ang telepono.

Papunta sila sa Isabela kung saan nakatayo ang sanktwaryo. Tatlong oras din ang iginugol nila sa biyahe mula Villapureza hanggang Isabela. Pagbaba, sinalubong sila ni Ate Mira, ang tagapamahala ng sanctuary. Nag-mano si Ate Mira kay Father Tonyo at ipinakilala naman ng pari si Lila at Minggay kay Mira.

Chapter 69 "May tatlo tayong pinakamahigpit na kalabang lungsod sa pagkakataong ito: ang San Andres mismo, ang San Francisco na kapitbahay ng Ciudad de Oro, at ang Buenavista na itinuturing na sinapupunan ng mga alahas," seryosong saad ni Donato matapos hilahin sina Pierre at ang tatlo pa sa isang tabi. "Tayo ang pinakahuling sasalang sa entablado. Kung masisiguro ninyong makakapasok tayo sa top three, siguradong tatatak ang pangalan ng Reyestan sa isip ng lahat!" dagdag pa niya.

“Narinig mo ba’ng sinabi ko, Tony? Nandito sa Puerto Galera si Sophie Samonte!” Nanlulumong napayuko ang lalake nang maalala ang dahilan kung bakit siya nasa Palawan. Ang dahilan kung bakit nagkaroon ng malaking gawak ang nagsisimula na sanang pag-iibigan nila ng babaing tunay niyang mahal. “Hey, Tony, can you hear me?” “I’m listening.” Sagot ni Tony na mabigat ang kalooban.

Summer pa iyon at ang malamig na klima ng Baguio ay ang patuloy na humahatak sa maraming turista na magtungo sa lugar na iyon kung kaya naman hindi na nakakapagtaka na marami pa rin na mga tao kahit tapos na ang Panagbenga Festival na dinarayo. “Saan mo gustong kumain? Ikaw ang pumili.” “Good taste?” “Doon mo ba gusto?” alanganing tanong ni Giovanni na nais pagbigyan ng ibang choices ang kasamang babae. “Doon lang ako nasasarapan eh, may suggestion ka ba kung saan pa may masarap na kainan?” “Sige, doon na lang.” Naghanap na sila ng mapaparadahan ng sasakyan. Bago bumaba ng sasakyan ay pinaalalahanan siya ni Giovanni.

Dumaan din muna kami sa isang fast food kasi baka raw hindi pa ako nag-agahan which he guessed so right nga. Sabi niya ay two hours daw talaga ang biyahe kapag papuntang Santa Ana mula sa Tuguegarao kaya baka daw magutom din ako sa daan. I genuinely accepted his offer at balak ko nga din sana siyang bilhan kaya lang ay tumanggi siya't nag-agahan na raw siya kasama ang asawa niya kaninang madaling araw.

magalang niyang saad sa kaharap sabay lahad ng palad upang makipagkamay. Ang Sancho Group of Companies ay kilala sa buong Pilipinas dahil nagmamay-ari ang mga ito ng naglalakihang hotel resort na talagang dinarayo ng mga turista. At isa na nga rito ang Paradise Island Hotel and Resort na matatagpuan sa Coron sa Palawan.

Hindi na ako iyong dating malambot at mabilis maawa. Malaki sa pagkatao ko ang nabago ni Celestine, dahilan kung bakit magmukha man akong aso sa paghahabol sa kanya ay hindi ko pa rin siya tatantanan hanggang mapasaakin siya nang tuluyan. Kahit na alam kong bigo akong makuha ang puso niya ay hindi ko naman hahayaang mapunta siya sa iba. Just like an old saying, ‘Ang kay Juan ay kay Juan, ang kay Pedro ay kay Pedro. And Celestine is mine no matter what.