Novel & Cerita Tagpuan Sa San Juan

Matatagpuan ito sa San Juan Del Monte sa panahon niya. Mabilis na tumayo si Jia, naglakad-takbo patungo sa kinaroroonan ni Macario. "Nais lamang kitang makausap," saad ni Jia nang malapitan ito, tila nagtataka naman ang mga katipunerong naroon. Naninibago sa kilos at galaw ni Matilda. Ngunit nang mga sandaling iyon ay wala ng pakialam si Jia. Mas mahalaga ang buhay ng lalakeng mahal niya.

aniya at kinuha ang telepono dito. Itinapat niya ang telepono sa tainga niya at nagsalita. “Hello, Ma. Napa-apod ka?” aniya sa salitang bicol na ang ibig sabihin ay kung bakit napatawag ito. “Nabalitaan mo ang bag-ong engkuwentro sa Taason ng Militar saka NPA?” Tinatanong siya nito kung nabalitaan ba niya ang engkuwentro ng Militar at NPA sa bandang Taason. Ang Taason ay tawag nila sa mga barangay na nasa mataas na bahagi ng Isla nila. Marami ang napapabalitang NPA sa mga lugar na iyon. Maliban sa tubig na nakapalibot sa Isla, napapalibutan din sila ng mga matataas at mabatong bundok. Parang basin ang Caramoan. Kabundukan ang nakapaligid at nasa gitnang bahagi naman ang halos sa mga barangay

Tinanggal na ni Zarayah ang tingin sa mag-asawang kumakaway sa kanila at umayos ng upo. "Ang babait nila, 'no?" baling niya kay Carcel habang tinatahak nila ang madilim na kalsada. Ang problema lang dito sa San Juan ay walang gaanong mga streetlights. Kaya nakakatakot talaga ang magpagabi ng uwi at baka may mga nakatambay na mga luko-loko at pagtripan ka. "That's why I love this place. Bukod sa mababait ang mga tao ay payapa rin ang pamumuhay dito."

Inabot niya kay Pier ang cell phone niya. "Picture-ran mo nga ako,” aniya. In short, magandang pang-post sa social media. "Later." Hinawakan siya nito sa pupulsuhan at hinatak papasok sa ruins. Maganda yata ang timing nila dahil wala silang kasabay na turista. "Guisi Point or lighthouse is the second oldest lighthouse in the Philippines." "Mag-i-exam ba tayo nito?" Hinawakan niya ang buhok gamit ng libreng kamay dahil masyadong mahangin sa lugar na 'yon.

The typhoon wreaked havoc in Santander! Tumawag si Papa upang kamustahin ako at utusang kumuha ng pera sa vault niya. "Ang mga Sugbuanon nagkinahanglan sa atong tabang karon, Ey. Dadaan si attorney mamaya riyan." Batid ko ang pag-aalala sa boses ni Papa. (Kailangan ng mga Sugbuanon ang tulong natin ngayon, Ey)

"Isumbong mo 'yan kay senyorito!" "Hoy 'wag! Baka mamaya ma-ban ako rito sa San Juan!" mabilis na putol niya at yumakap sa braso ko. "Bakit pala hindi ka sinusundo ni senyorito? E, ang daming sasakyan no'n!" "May trabaho siya at gabi na dumarating," paliwanag ko at sumakay nang may mahanap kaming tricycle. "Okay naman na kayo, sis?" tanong ni JP dahil silang dalawa ni Franz ang kasama ko rito sa loob.

ALA-UNA Y MEDIA kami umalis at ngayon ay nakarating na kami sa San Jose bandang alas cinco ng hapon. Palubog na ang araw at medyo mahangin na. Bayan din sa probinsya ang San Jose at medyo liblib dito. Simbahan din ang tinuluyan namin at ewan ko kung kakilala ni Padre Tiago ang kura-paroko dito. "Ibaba mo na ang mga gamit mo, hinihintay na tayo ni Isagani." wika ni Padre Tiago. Pagkasabi niya nito ay sumunod na rin ako sa kanya.

“Kung gano’n hindi ka madalas nakakaligo sa dagat?” “Hindi rin, e.” Sagot ko saka inuunat ang mga tuhod. “Hindi rin kasi kami madalas na magbakasyon, lalo na’t nasasakto minsan na tuwing Mayo ang eleksyon. Maraming trinatrabaho sila Papa.” “Oh, I see. Dito sa San Gabriel, maraming paliguan. Mga beach at resort na pwede natin puntahan. We could also go to Lanayan, magaganda ang hidden café roon. Iyon ang madalas kong puntahan.”

tutal salita ka nang salita, sige ngayon ka mo simulan. "Well, it's not just a mountain, it's kinda plateau. That's the first correction. It is Sicogon island's highest point, Mt. Opao, north-east of Barangay Buaya, at 214 metres or 702 ft or maybe more. The summit is accessible by trekking and on the summit the entire coastline that surrounds the island can be seen. Satisfied?" wika niya na nagpatigil sa akin. Namangha ako sa mga sinalita niya.

Maliban sa mga taong nag-eenjoy sa tanawin ng Tagaytay, marami ring souvenir shops sa paligid tulad ng mga keychain, wooden bag, shirts, at marami pang iba. “Ang ganda, grabe…” namamanghang usal ni Sloane. Nakatitig lamang si Saint sa kaniyang asawa at sumang-ayon sa kaniyang isip. ‘Maganda nga. Napakaganda.’ Napapailing na lang ang lalaki sa kaniyang naiisip. “Do you want me to take a photo of you?” alok ni Saint. “Huh?” baling ni Sloane. “Huwag na… ang daming tao, nakakahiya…”