Novel & Cerita Tanong Na Nakakatawa

Hindi ba tumalab sa kaniya ang charm ko? Ngunit mas kinainis ko pa ang lalaking kasama niya kanina na ngayon ay tawa ng tawa sa harap ko. "Anong nakakatawa?" mataray kong tanong sa kaniya. Kung bigwasan ko kaya siya ng malaman niya kung ano ang mas nakakatawa?!

tanong ko " Malamang Ginagamit" " Bakit ang dami naman yata?" " MAlamang para sa mga Studies yung iba" " EH sobra naman ata" " MAlamang pag nasira yung isa marami pang kapalit" " Even so, Ang dami talaga,nagmumukha kang hacker nyan" " MAlamang" " HAcker ka?" " MAlamang hindi." " Malamang nalang ba ang makukuha kong sagot?"

"Bakit ka ba tumawag?" "Sasabihin ko saiyo pag nagpunta ka sa bahay,"seryoso ang tinig nito. Napaisip siya.Susundin ba niya ito o hindi?Nalilito siya.Hindi niya alam. "Mercy.Nariyan ka pa ba?" "Yah,"sagot niya "Ngayon mo nalang sabihin sa akin kung anuman ang sasabihin mo.Tungkol ba saan iyan?"

Mahinang pagtawag ko sa pangalan niya, ngayon na kaharap ko na siya ay parang nawala lahat ng mga salita na pinag-practice ko pa na sabihin. “What’s wrong? You look so troubled. Tell me, pinagalitan ka na naman ni Tita?” Nag-aalala nitong tanong. Her innocent eyes make me feel the guilt, stronger. “No, it’s not, first we should go home.” I said. Maybe, kailangan ko rin kumuha pa ng lakas ng loob para sabihin ang lahat sa kaniya.

Baka na sobrahan ako kakainom ng juice, sarap kasi at malamig! "Cough~Cough~" napaubo ako ng hindi ko na mapigilan ang kati ng lalamunan ko. "Are you ok?" May pag alala na tanong ne'to saakin. "Y-yeah." Nahihiyang sagot ko ~Girl, you are to me. All that a woman should be~ Ganda talaga nitong kantang to, Tapos sinasabayan pa talaga n'ya, Sobrang lapit namin sa isa't isa kaya rinig na rinig ko ang boses nya.

Agad na napadaing siya sa sakit, ngunit tatawa-tawa pa rin nang lumayo sa akin. “Anong nakakatawa?” inis na tanong ko sa kanya. Agad siyang napahawak sa tiyan niya na para bang hirap na hirap pigilin iyon na mas lalong nakapagpakulo ng dugo. Sa mga oras na ito ay gustong-gusto ko na siyang kagatin sa leeg dahil sa inis, pero pilit na hinahabaan lang ang pasensya ko. Parang gusto kong kalimutan na siya ang tumulong sa akin dahil sa inis na nararamdaman ko ngayon. Ano ba ang nakakatawa?! Imbis na sagutin niya ako ay patuloy lang siya sa pagtingin sa akin at pagtawa na akala mo ba’y isang biro ang sinabi ko.

nagtataka kong tanong Nakangiti siyang tumango "Oo, ako nga. Bat gulat na gulat ka?" Hindi ko na nagawa pang sumagot dahil namamangha ako sakanya. Sobrang lambing at gentle ng galaw niya pati pananalita tapos, yung mukha niya maaliwalas pero makikitang nagkaka edad na siya dahil sa mga wrinkles nito

natatawang tanong niya kahit na wala namang nakakatawa "Ganiyan. Bakit ka ganiyan at bakit ka ba tumatawa?" naiinis na turan ko sa kaniya. Napaka ano niya. Hindi naman nakakatawa. "Stop worrying. I'll be fine" aniya. "Come, payakap nga" aniya

sagot niya na nakapagpatawa sa babae. "Ayan tumawa ka rin, hindi bagay sa'yo ang nakasimangot ma'am papangit ka n' yan. If you don't mind me asking ma'am ano naman po ang pinag-awayan niyo or madalas niyong pag-awayan?" "Well, matatawa ka sa pinag-awayan namin," pabitin na saad nito. "Bakit ano po ba 'yon?"

bulong ulit nito kaya napatawa ako bigla. Napatawa ako bigla isang mahinang tawa na hindi ko napigilan. Umalingawngaw iyon sa tahimik na silid, dahilan para mapalingon siya sa akin, halatang nagtataka. “Ano?” tanong niya, nakakunot ang noo. “Anong nakakatawa?” Umiling lang ako, pilit pinipigilan ang sarili. “Wala,” sagot ko, kalmado ulit ang boses. “May naalala lang.” Pero sa loob-loob ko.