Te Amo In Tagalog Novels & Stories

"Andito naman ako sa tuwing kailangan mo ako,ah?" "Oo, pero I need you here with me, dito sa tabi ko, hirap na akong hanggang screen na lang kita nakikita! Kaya nga I'm begging you na dito ka na lang din mag-aral." Ramdam ko sa mga mata ni Angel ang pagkaseryoso niya, at napakasakit sa akin ito. "Mahal naman," bulong ko and she cried.

Pwede ko bang sabihing kalahating tao kalahating tae? "A-ang Ama ko po ay isang mestizo samantalang si Ina ay isang Indio na may lahing Intsik" Panimula ko. Tama ba yung mga sinasabi ko? "Naging mahirap po ang pamumuhay namin dahil itinakwil si Ama ng kanyang pamilya at hinayaan kaming mamuhay na parang daga, si Ina ay nagkasakit na siyang kinamatay niya. Si Ama naman ho ay nalunod sa dagat ng siya ay naabutan ng taib (high tide/Atab sa katutubong salita.),tungkol naman po sa Pangalan ko, Azalea Felicia Avalon po ang buo kong ngalan" paliwanag ko.

"Lolo, Lola, Nanay, anong nangyayari? Handa na ba ang hapunan?" Ng makita siya, si Kennard ay tila nawala ang lahat ng katwiran. "Sino ang tinatawag mong Lolo at Lola? Huwag mo kaming tawaging ganyan! Ni hindi nga namin alam kung sino ang tunay mong ama. Umalis ka na dito!"

Chapter 12 SA isang ampunan sa Tayabas Quezon Province kami nagtungo. Medyo may kaliitan ang lugar kaya naman madali nitong nahanap ang ampunan na tinutukoy ng ninong niya. Kaagad kaming pumasok sa loob at tinanong kaagad ang tagamahala ng ampunan.

NICHOLE AMERIE POV '"TEKA! Anong Madam? Mommy, you can call me Mommy na tutal naman simula ngayung gabi magiging bahagi ka na ng pamiya namin!" nakangiti niyang sagot sa akin. '

AJ POV: This day is the first day of my reborn life. Charr--First whole day as a PM ni Lin. Do you know what is PM? Hindi yan partner ni AM ah? PM means...personal maid. Routine ko sana dun sa bahay na kada paggising ko ay nagjojogging ako. Habang suot ko ang jogging pants tapos may headset sa tenga. Pero ngayon, magiging new routine ko na sa umaga ang magluto.

Nabagok kasi siya nang malakas kaya ay hindi siya magsisisi kung magkakaroon ng bukol sa parteng likod ng kaniyang ulo. “S-Sir, sorry po! Hindi ko kasi alam na m-may ginagawa kayong kababalaghan. Akala ko ay bigla kayong inatake sa puso at hindi na makahinga! A-Akala ko rin ay binabangungot kayo!” pawisang-paliwanag niya sa Amo. Mariing pumikit ang Amo niya. At may kung ano itong binulong. Kahit na hindi niya iyon narinig ay batid niyang pinagmumura siya ng Amo niya.

anito, itinaas ang kamay at iniladlad ang tingin mula sa kaniyang ulo pababa hanggang paa. “I can’t imagine you’d wear clothes this simple! You’re not the Amara I used to know — the one who was always so extravagant and classy.” dagdag pa nito. Mahina namang tumawa si Amara. “Well, in fact, ako talaga ang nakaisip ng endearment namin ni Hunter — because it sounds so unique to the ears. And if you didn’t know, in the Visayas, ‘Inday’ and ‘Dodong’ are used to address someone with love and affection.”

suminghot-singhot 'to tanda ng pag-iyak. Napakapit siya sa headrest ng sofa dahil sa nalaman. Akala niya alam ng mga 'to kung nasaan siya. Ang abuela niya. "I-I'm here in the Philippines, Ate Mae. Can I talk to my abuelo, please? Please, Ate Mae..." Ano ba ang pinasok niya? Ba't nagkaganito? Hindi ba pinaalam ng kanyang ama sa mga 'to kung nasaan siya?

Tumaas ang mga kilay ni Damon. “Fifty.” “Siguro dapat kausapin mo na ‘yan at sabihan nang diretso na ayaw mo na talaga sa kanya. Because apparently saying that you want to be friends with him resulted in these excessive messages," payo ni Damon. Bumagal ang sasakyan pagdating nila sa kurbada kung saan naging pula ang dilaw na traffic light. “Pero ayaw ko siyang makita, Dee. Tinext ko na siya na ayaw kong mine-message niya ako.”