Tell A Lie Novels & Stories

"Kunwari pa. Concern ka nga nung naknock out ako." "Hoy! Hindi ah! Sadyang mabait lang talaga ako." Wika ko sabay pinandilatan ko s'ya ng mata. Kapal kapal ng mukha 'e. Totoo naman ang sinabi niya pero h'wag na sana iannounce diba? "I lied." He muttered. Napatingin naman ako sakanya. "Lied about what?" "About your soup." He answered, "I actually liked it."

"But to be honest Lauren, even if you respect that person so much you can still lie, and keep for their own good." Tumaas ang kilay ko. "Yeah?" "Obviously speaking, I respect you yet I lied and keep something from you so—" "Enough with the bluff Zai, let's finish this na 'cause I'm tired." Singhal ko na ikinatahimik niya. "Sometimes, learn when to listen." Dismayadong sabi niya, ang gilid ng labi ay bahagyang nakaangat kaya ngumisi ako.

natatakot na sabi ni Sue na naiyak na naman. "Layas, Hayacinth!" pagklaro ni Sheryl. "P-Po? Pero wala naman po akong ginawa, may misunderstanding lang," kabadong saad nito. "Sue, ano bang sinasabi mong pinilit kita?" "Oo! I'm not a liar, pinilit mo talaga akong umalis," pagdidiin ni Sue.

You lied? Hinarap niya ko at mariing hinawakan ang magkabila kong balikat. ''Sorry na. White lie naman 'yon, eh. Saka may back-up plan naman ako sa oras na malaman niya, eh,'' pagkumbinsi pa niya sa 'kin. Napailing na lang ako sa kanya. ''You're impossible. Saka kahit anong kulay pa ng lie 'yan, lie pa rin. At may back-up plan ka pa talaga, hah?"

Utos niya kay Janice nang manatiling tikom ang bibig nito. "Stop it, Nica!" Dumagundong ang tinig ng ama sa apat na sulok ng silid niya na ikinagitla niya. "Tama na ang paggawa ng kuwento para siraan ang ikalawa mong ina sa akin. Huwag mong tutruan ang kapatid mong magsinungaling para lang maniwala ako sa mga hinahabi mong kwento. Tanggapin mo sila sa pamamahay na ito kung ayaw mong magalit ako sa iyo!"

tugon ko na lang, iniisip na iyong tunay na kailangan kong gawin kaya ako maagang umalis ay upang iwasan siya. I am trying and starting to develop techniques to tell my mind that I was not lying at all by indirectly and vaguely stating them. Iniisip ko iyong katotohan habang naghahanap din ng mga salitang mainam na ipanghalili sa mga kasinungalingan upang magmukhang makatotohanan. In short, I am employing euphemism in my sentence to lessen the degree of my lies. Oh, God… I really hate lying. “Nagpaalam ako sa team na maaga akong uuwi ngayong araw. Susundiin kita ha…” I noticed a hint of glee in his voice.

Mukhang disido talaga ang lalaki na ito na lagyan ang tiyan ko pero hindi niya alam na may first baby na kami. Paano ko sisimulan na sabihin sa kanya?

Diretso niya akong tiningnan sa mata, pagkatapos ay isang sarkastikong tawa ang pinakawalan niya. “Kaya pala ’di mo mabita-bitawan ang offer ng Marco na ’yun kasi naghahanda ka na? How can I believe you? You lied about your name. You lied about your family. You lied about your whole life. How can anything you felt be real if the foundation of it is a lie?”

Did I make her sad again? "Liovie, I'm sorry. Wag ka sana magagalit kay Mommy." bulong ni Mommy Niyakap niya ulit ako ng super higpit. "I’m so sorry. I lied to you for a long time." I just looked at her. She held my hand. "About what po?" "About your Daddy. I told you he is a superhero. I told you he is busy saving the world so he can't come home. I'm so sorry for lying, Liovie."

"I don't have anything to say, Olivia... I don't know what you are talking about but as far as I remember, I never lie to you. I told you everything unless it's work related and very confidential. Other than that, I don't remember not telling it to you." Lies. Lies. Lies. Binibigyan na nga ng pagkakataon, pagsisinungaling pa rin ang ginagawa! "Okay. Wala naman pala, eh. Sige, matutulog na tayo." Malamig kong sinabi at tumayo na, iniwan siyang nakaawang ang bibig sa kanyang kina-uupuan.