Novel & Cerita Tell A Lie

"I just don't like it when people lie about their feelings. I mean, what's the point?" Medyo natigilan siya sa sinabi nito. "The whole world knows the truth. Wala kang niloloko kundi ang sarili mo. Hindi magiging kasinungalingan ang katotohanan no matter how many times you lie about it. Be straight up with yourself. What's the matter? Kahit naman anong gawin o sabihin mo, mahal mo pa rin siya at nasasaktan ka pa rin."

Higit pang tumalim ang mga titig niya rito, nagbabaka sakaling sa pamamagitan ng ginagawa niya rito ay magsabi na rin ito ng kaniyang nalalaman. “I already told you, Aiah, lahat ng tanong sa isip mo, ikaw lang ang makasasagot. Not me, not Alpha Lohikal, not Ethan, not anyone but you. Nasa iyo na ang sagot, Aiah. Open your eyes and you will see the secrets between the lies.” “What lies are you talking about?” Her eyes are darted on the gorgeous man’s smile. It is admirable but Aiah finds it annoying whenever he grins.

Hindi niya alam kung ano ang kaniyang unang mararamdaman, ang maging masaya sapagkat hindi nito nakita ang kasinungalingang nakapaskil sa buo niyang pagkatao, o ang takot sapagkat nagkaroon ito ng komento sa kaniyang application. “I will terminate the contract right away, Ma’am,” sagot niya nang mabilis. Anu pa man, masaya at kuntentong umupo si Jacob sa kaniyang upuang muli sapagkat mukhang nagkamali ang ginang sa kaniyang kakayahang makabasa ng nagsisinungaling.

Itinuro ng nanginginig niyang daliri ang sira-sirang projector. "Oo, magkasama kami ng araw na 'yan, pero hindi niyo alam ang buong kwento sa likod ng mga picture na 'yan!" bumaling siya sa akin, mataman akong tinignan. "Hindi ka niloko ni Kelly, Gab. Wala kaming relasyon. She lied to you. Masyado siyang na-pressure noon. Kung meron ka mang dapat sisihin dito, it was your mom," halos pabulong na lang ang boses niya.

Nag-igting ang panga niya. “Tell me,” madiin kong sabi. “What did you do for me?” Sandaling katahimikan. Yung klase ng katahimikan na parang may binubuo siyang desisyon na hindi niya gusto. “Hindi mo gustong marinig ‘to,” sagot niya sa mababang boses. “Too late,” sabi ko. “I already live with lies. Mas okay na yung isang malaking truth kaysa sa daang kasinungalingan.”

Huminga muna ito nang malalim. "Bumalik ako dahil nalaman ko ang totoo. Hindi totoo na nasa ibang bansa ka katulad ng binigay na report sa'kin ni Karson." Nanginginig ang kamay kong tinutok ang baril kay Balsier. "H-indi t-otoo 'yan. Hindi totoo 'yan! You're lying!"

"Make sure na hindi masasayang ang oras ko sa pakikinig sa'yo!" Tumango ito at ngumiti ng bahagya habang naluluha pa rin. "Thank you for allowing me to talk to you right now, Lia." She then held her hands. Ngunit agad ni Lia binawi ang kamay niya. "Go ahead!" she said fiercely. "H-hindi totoong siya ang a-ama ng ipinagbubuntis ko noon. I lied to you." "H-huh? W-what did you say?" Biglang nangunot ang noo ni Lia. Hindi siya makapaniwala sa kanyang narinig o mali lang ba ang pagkakarinig niya.

“W-What?!” “Sige na, Miss. Umalis na lang ho kayo,” wika ng saleslady. “Ano?! Are you telling me na naniniwala ka sa babaeng story maker na iyan?!” tanong ng babae sa saleslady. “She’s telling a lie!”

Natakot ako na baka suwayin ko siya ngayon at sisihin ulit si Layviel. Ang mga babaeng kagaya ko na may strektong pamilya, marami talagang kasinungalingan para gawin ang bagay na gusto mong mangyari. Na guilty ako pero minsan kailangan kong mag sinungaling para hindi nila ako mapipigilan.

I was finally able to breathe when she's no longer talking to me. "Something just came up," Faith just said coolly. I looked at her through the rearview mirror and she's just looking outside through the window. I know something happened. She's very transparent. Sa aming tatlo, she's the worst liar. She just can't lie because in the first place, she doesn't know how to. It's like whenever she lies, you'll know she's lying. And I don't know if that's a good thing.