Thank You Ma'am Summary Novels & Stories

sumabat naman si Tita na kanina pa nakikinig sa'min habang kumakain ito. "Sige po tito, tita thank you po." Pasasalamat ko sa mga ito, sa kabaitan nila ay ako na ang nahihiya sa sarili ko idagdag pa ang kalagayan ni mama na inaako nila lahat ng gastusin. Matapos sabihin iyon ay agad na akong nagmadaling tumalikod. "Wait." Natigil ako sa paglalakad ng tawagin pa ako ni tita kaya nilingon ko ito.

“Huwag niyo na pong suklian, sa katunayan ay sa inyo po ang buo na pera na yan.” "Ay hala! Sure ka ma’am?” Hindi makapanigurado niya na tanong sa akin. “Yes and thank you nito at baka sa susunod oorder ulit ako sa inyo.” Wika ko. "Sige ma’am, salamat. Sige, mauna na ako sa inyo at sobrang thank you po sa blessings, ma’am Shanna.” "No problem po and salamat din at mag-ingat po kayo." Sabi ko sabay kaway sa kanya habang papalayo siya sa amin.

Maya-maya, tumigil si Eros at tiningnan siya. “Vee,” tawag nito, seryoso ang mukha. Napatingin siya rito. “Hmm?” “Thank you,” mahinang sabi nito. Napakunot-noo siya. “Thank you saan?” “Thank you sa paglalakas-loob sumama ngayon,” sagot nito, sabay ngiti. “Alam kong hindi ka madaling mapilit.” Natigilan si Veronica, pero napangiti rin.

Lumiwanag naman ang kanyang mukha sa narinig. "Naku! Maraming salamat po, ma'am." nakangiting sambit niya. "Isang malaking tulong po talaga 'yan kay Ana. Alam kung alam nyo naman po ang kanilang sitwasyon sa buhay and— I hope na makahanap po kayo kaagad." "Well, I'll try harder." magiliw nitong sambit. "Thank you po ulit at mauna na po ako. Alam kong busy din po kayo." ani niya at tumayo na ito bitbit ang kanyang bag. "Thank you so much for your time, ma'am. Have a nice day, po."

Ani Ma'am no'ng ihatid namin siya patungo sa kotse niya. Tumawa si Mama at nakipag-shake hands ulit kay Ma'am Zaylee. "Ituring nalang niyo po itong pasasalamat..." Saad ni Mama. Ngumiti si Ma'am sa sinabi ni Mama at tumingin siya sa akin.

“You must be Ravi’s secretary?” Ngumiti ako, pilit. “Yes, ma’am.” “Tell him thank you,” sabi niya, sabay kindat. “Yes po,” sagot ko, pero sa isip ko… thank you for what, po? For the early morning… flexibility? Pagkaalis ng babae, ilang segundo lang, may bumukas ulit na pinto.Dahan-dahan akong tumingin. At muntik na akong mawalan ng hininga.

Naalala ko, inutusan ko pala ito kanina gawan ako kaya napangiti naman ako. "Thank you Mia" Nangiting sabi ko. Nakita kong tumango tango naman ito at ngumiti rin "You're welcome ma'am" Sagot nito at lumabas rin ulit ng opisina ko. Mainit pa ang kape na dala nito matapos kong higupin ito.

Parang hindi ko naman maituloy ang nais kong sabihin. "Sige na po Ma'am," pangungulit niya. "S-sige..." maikli kong tugon. "Naku, thank you Ma'am!" natutuwa niyang sambit. Ramdam ko ang saya niya kaya napangiti na rin ako.

"Kay Sir M-mirzseil po?" "Yes. Sige na pumunta ka na." Malungkot siyang ngumiti. "O-okay po, Ma'am. Thank you po sa pag-unawa niyo at pasensya na po talaga," seryosong sabi ko at ngumiti lang siya.

Can't process every word. "Okay ma'am." wala sa sarili kong nasabi. "The company said thier thank you for you, miss Yildiz. And I'm also thankful that you become one of us. Magaling kang magtrabaho, napaka responsable. Hindi ko maipagkakaila na nagustuhan ko ang pagtatrabaho mo. Believe me or not, mas gusto kong manatili ka. Surely, your friends here will be sad. Naging bahagi ka na rin dito. Pati na rin sa presidente."