Thankful Captions Mga Nobela at Kwento

Maingat niyang hinawakan ang kamay ng kanyang manugang, hinaplos ito nang may labis na pagmamahal at pagpapahalaga, tsaka pabulong na nagsalita habang nanginginig ang boses sa emosyon. "Thank you, Thalie..." pabulong na pagsusumamo ng Donya habang nakatitig sa payapang mukha ng dalaga. "Thank you for bringing this beautiful angel into our lives, and for making my son the happiest man alive. You are a blessing to this family."

Tagumpay ang lahat ng paghihirap nila. Biglang bumilis ang tibok ng kanyang puso. Mabilis siyang tumayo. Halos matisod pa sa pagmamadali. Lumapit siya kay Mr. Villanueva at mahigpit na hinawakan ang kamay nito. “Thank you!” Halos manginig ang kanyang boses. “Thank you so much!” “We will definitely live up to your expectations!” “At sisiguraduhin naming makakatulong ang project na ito sa mas maraming tao!”

Habang pinagmamasdan niya ang tatlong pinakamahalagang tao sa buhay niya ay hindi niya maiwasang magpasalamat sa lahat ng nangyari. Sa kabila ng hirap at sakit na pinagdaanan noon, ngayon ay narito siya at may dalawang munting anghel at isang taong kahit pagod ay patuloy na nagbibigay ng lakas at pag-asa sa kanya. “Thank you Mommy!” sigaw ng mga bata matapos maubos ang pagkain. “Thank you Mama!” dagdag pa nila sabay halik sa pisngi ni Selene.

"Ina-upload mo ba 'yan?" Kinakabahan kong tanong. Tumango siya. "Oo." "Caption?" Napangisi siya habang nagta-type. 'After all the pain we went through, I still ended up with the woman I prayed for. My wife. My greatest blessing.' Hindi ko na napigilan ang mapaluha. Mahigpit ko siyang niyakap. Sa wakas... Hindi na kami nagtatago. Hindi na kami natatakot ipakita sa buong mundo...

"Why crying? Hindi ka ba nag-enjoy? Should I put Zandro in the video instead?" Subalit sa halip na sagutin ay mabilis siyang bumangon para atakihin ito nang mahigpit na yakap. Matagal-tagal na rin simula nang ipahayag ni Blythe sa binata kung gaano siya nagpapasalamat sa simpleng pagdating nito sa kaniyang mundo, he's been a blessing she used to feel grateful about. She used to hug her before just to express her gratitude.

Goodbye and I'm sorry Tumunghay ako sa kisame nang marinig ang sunod sunod na palakpakan .Pinunasan ko muli ang namumuong mga Luha sa Mata ko bago humarap sa kanila. I saw my coach smiling at me while clapping her hands. Bumalik ako sa babaeng ka eksena ko at niyakap siya . She's a good actress too ,kung hindi dahil sa expression Niya sa mukha Ay hindi rin ako madadala ng emotion. I dontknow what love Is ,hindi ko pa yun Nararamdaman kaya Hindi ko alam kung Paano ko iyon maiaapply . "Thank you " I blurted out bago Kumalas sa yakap. She smile on me too

Dahil papunta palang sila pabalik na siya. Nakakalungkot pala ang buhay. Kapag malaki ka na marami ka nang marerealize. Sinamahan ni Harah ang mga anak sa floating cottage para doon kumain. Kahit na umaalon ay tuloy pa rin ang kanilang bonding. Naalala ni Harah ang motovational quotes na nabasa niya nang makaramdam siya ng lungkot. 1. FORGIVE AND BE THANKFUL

"Mommy!" "Dad!" "Let's pray first." Napangiti ako. "Of course." Sabay-sabay naming pinagdugtong ang aming mga kamay. Pinikit ni Caleb ang kanyang mga mata at siya mismo ang nanguna sa panalangin. "Dear God..." "Thank You for our food." "Thank You because Dad is here now." "Please bless Mommy..." "Bless Dad..." "And bless our family." "Please don't let Mommy cry anymore."