The Bad Guy แบดกายตัวร้ายจับหัวใจยัยนางฟ้า

"I can not love anyone." ฉันรักใครไม่ได้หรอก "If you not okay, I'll stop." "We will not meet again. So Let me have a moment to remember you forever" "Please do not stop it" ได้โปรด..อย่าหยุดมันเลยคะ

"ถ้าไม่มีอะไรแล้ว งั้นฉันขอตัว" หญิงสาวพูดขึ้นด้วยสีหน้าท่าทางยังคงนิ่งเฉย ลุกขึ้นจากโซฟาทำท่าจะเดินออกไป แต่... "เดี๋ยว..." เสียงทุ้มเข้มเอ่ยเรียกคนตัวเล็กขึ้นทำให้พราวดาวชะงักเท้า แต่แล้วก็ต้องนิ่งไปกับประโยคต่อมาที่ได้ยิน "...เธอยังไม่ได้จ่ายดอกเบี้ยครั้งสุดท้าย"

คำโปรยปราย มีแต่คนชอบบอก...ว่าสิ่งที่ผมทำอยู่ตอนนี้เกินคำว่า 'ชอบ' ไปแล้ว

“ทำไมถึงมีรอยแผลแบบนี้บ่อยขนาดนี้ครับ อาทิตย์นี้ผมเจอคุณ 3ครั้งแล้ว?” หมอมาร์เวลเอ่ยกับหญิงสาวสวยเปรี้ยวถึงใจที่เธอมาโรงพยาบาลด้วยอาการเป็นแผลเหมือนเกิดอุบัติเหตุ แต่ไม่ได้เยอะอะไร ”คุณหมอจำเป็นต้องรู้เพื่อใช้สั่งยาหรือไงคะ“ ”ดูท่าทางคุณระมัดระวังกับรอยแผลมาก ไม่น่าจะสุ่มส่ามเป็นแผลเองบ่อยหรอกมั้งครับ เพราะถ้าแผลแค่นี้คุณรีบมาหาหมอละก็“ ”......“ ”ผมพูดถูกใจดำหรือไงครับ“ ”งานฉันมันต้องใช้เรือนร่าง เพราะฉะนั้นฉันจำเป็นต้องไม่มีตำหนิ“ ”........“ เมื่อได้ยินหญิงสาวพูดแบบนั้น หมอมาร์เวลถึงกับชะงักนิ่งไป ” ใช้เรือนร่างที่คุณว่า มันใช้แบบไหนกัน“ ” ถ้าคุณหมออยากรู้ ก็ไปที่อะโกโก้คลับตรงซอย 15 นะคะ“

She didn't care anymore, her life as a goody two shoes wasn't so satisfying. She wanted to be loved, even if it meant she had to get on all fours and be spanked brutally. Aurelia was given a choice yet she choose to love the bad boy unconditionally. She let him take advantage of her, it was by choice not force. She needed just a little bit of affection. He didn't have to care about her, she was okay with being just one of the toys he played with. She knows he would ruin her, but that didn't matter, her life was already in ruins.

"คุณเพทาย..." "ต่อไปไม่ต้องมาหาฉันอีก" "ค...คะ?" "อยู่ในที่ของเธอไป ไม่ต้องมานั่งรอหรือพยายามยุ่งเกี่ยวอะไรกับฉัน เธอไม่ใช่นางบำเรอของฉันอีกต่อไป ฉันไม่ต้องการร่างกายของเธอแล้ว จากนี้ไปเธอก็เป็นแค่เด็กในมูลนิธิที่ฉันสงสาร เก็บเอามาเลี้ยงดู" ปากหนาขยับบอกด้วยสีหน้าไร้ความรู้สึก น้ำเสียงเต็มไปด้วยความเย็นชา แววตาไม่ได้มีความเอ็นดูอลินญาอีกต่อไป เพียงแค่คำพูดของเขาก็ทำเอาหัวใจของคนตัวเล็กแทบแหลกสลาย ทว่ายิ่งต้องมาเจอน้ำเสียงกับท่าทีเฉยชาอีกคนก็ทำเอาอลินญารู้สึกเจ็บปวดตัวชาไปทั่วทั้งร่างกายและจิตใจ เธอเจ็บ...เจ็บจนแทบยืนไม่ไหว "จำไว้ อยู่ในที่ของเธอ"

"That heart doesn't belong to you Cassandra Williams. That heart belongs to someone else." He shook me with his hateful words and that's when I know what I was feeling about him was not me it was that heart which doesn't belong to me, originally." Cassandra Williams has just graduated university when she meets the successful, dominating and rich Michale Santorum. Cassandra has no idea how well known Michael is and she falls hard. Michael has one thing on his mind and it’s Cassandra, he’s not used to relationships and caring about someone, but he knows Cassandra is different somehow. Cassandra comes with a lot of surprises and three very overprotective brothers. Michael finds himself falling for the girl and when the past becomes intertwined in their lives, things become even more serious.

Brandon Wolfram is the poster boy for heartbreaks and disaster. The boy everyone fears and lusts after. The kind of boy who will leave you broken and sprawled out on the bathroom floor, wishing you never met him and the boy, after whom your life will never be the same. An enigma. An addiction. An obsession. Faith Millar knew exactly what she was getting into when she fell in love with Brandon…and yet, it was too late to give up. Because if there was one thing he was good at, it was driving a woman wild with desire and leaving them wanting more. And Faith wanted a lot more than just his body. She wanted his heart. But will Faith, a shy, introverted virgin of all people, be able to tame the quintessential bad boy? Or will she become just another notch on his bedpost? Or this time…will Brandon become the one obsessed with the innocent little mouse?

"...นายทำแบบนี้ทำไม" "ฉันแค่อยากรู้.. ว่ามันจะกินได้หรือเปล่า" "แต่ฉันก็กินให้นายดูแล้วนิ" "..แต่ฉันว่ากินแบบนี้.. มันอร่อยกว่า;)"

All she dream of is to marry a man she loves, and to build a complete family with that man. Ngunit sa araw ng pinapangarap na kasal, hindi niya alam na mababago ang lahat. Sinira ng babaeng minsan na niyang pinagselosan ang araw na matagal nilang pinaghandaan, at nabunyag ang kataksilan ng lalaking sana ay siya niyang makatutuwang sa buhay. Alam ni Caroline ang pakiramdam na maging unwanted child, dahil siya mismo, naranasan iyon. Kaya nang sabihin ng babaeng iyon na ipinagbubuntis nito ang bunga ng kataksilan ng nobyo niya—itinigil niya ang kasal. Pirma na lang sana ang kulang. Pipirma na lang sana si Jordan… Pero luhaan niyang nilisan ang lugar. Ipinaubaya niya ang lalaking minamahal, at nagpakalango siya sa alak. Para lang magising sa estrangherong lugar, at mabuntis ng estrangherong iniligtas niya sa inaakalang pagpapatiwakal. Sino nga ba ang ama ng dalawang supling na naging bunga ng isang gabing pagpapakalunoy niya sa kabiguan, na nag-take advantage sa kaniyang kalasingan? Darating pa kaya ang panahong may maipakilala siyang ama sa kambal na naging bunga ng isang gabing kapabayaan, gayong ni hindi niya maalala ang pagmumukha ng lalaking iyon?