Novel & Cerita The Cabin

At gaya ng sabi ni Fabian, mukhang bago nga lang iyon dahil medyo tahimik pa siya sa ngayon. Nakarating kami sa isang cabin na may apat na kwarto. May tig dadalawang higaan ang kwarto, may living room, kitchen, common bathroom pero may mga bathroom rin ang mga kwarto. Malaki ang cabin at gawa sa kahoy. Like American cabin house ang itsura dahil sa laki ng kahoy ng puno na pinagpapatong-patong. The cabin has minimalist furnishings. Ang sarap sa mga mata tignan.

Mas malaki ito kumpara sa ibang cabin tent na nadaanan namin kanina. Binuksan ko na ang zipper nang pinto ng cabin tent namin. Pagpasok ko pa lang ay spacious na. At ang kinaganda, ay mayroon na itong lapag, parang itim na sako at makapal. Mayroon ngayong tatlong room, lahat ay makakapal ang pinto kaya 'di gaya nitong room na kinaroroonan ko now—hindi makikita ang loob.

nakangiting ani sa kanya nito. Nagpaalam na rin siya sa binata pagkatapos nilang mag-usap at narinig pa niyang humingi ito ng pasensiya sa kausap dahil na putol ang pakikipag-usap nito ng kausapin niya ang binata. Tumuloy lang siya patungo sa Cabin na kanyang napili, medyo malayo sa ibang mga cabin ngunit gusto niya ang vibes dito. May isa pang cabin itong katabi kaya napagpasyahan niyang ukupahin na lang ang cabin na nasa bandang kaliwa dahil may mga bulaklak na nakatanim banda rito.

Gusto kasi niya na wala na siyang iisipin sa weekend dahil magkakasama sila ni Ambrose sa Rizal sa isang private cabin. Kagabi ay nagawa niyang i-check ang social media page no’ng cabin na pupuntahan nila. Nasa gitna ang cabin ng isang malawak na kagubatan. May lake sa harapan kung saan pwedeng mag-fishing at mag-swimming. Maganda iyong mismong cabin. Scribe log cabin ang design. Malalaking troso ang dingding ngunit air-conditioned naman kaya kumportable pa rin sila. May libre nang pagkain at nag-request na sila ng mga food na kailangan at gusto nila.

Ngiting ani ng babae at ngumiti rin sa akin. Akala ko ay mag-stay kami sa loob ng main building, ngunit sa halip ay lumabas kami at nagtungo sa isang hanay ng mga cabin na gawa sa kahoy. Napakaganda ng mga cabin, parang modernong bersyon ng tradisyonal na bahay kubo. "Stay here. Don't bother me unless it's necessary." Malamig na utos ni Zairon bago siya naglakad palayo. Nanatili akong nakatayo roon, nag-iisa at nagmumukhang tanga.

Hinila niya na ako paalis doon at dinala ako sa cabin ko. Pagkapasok namin doon, bumungad sa aming paningin ang maliit ngunit napakalinis at napakagandang design ng kwartong ito. Dahil pa-triangle ang design ng cabin, triangle din ang loob nito. Minimalist lang lahat ng mga gamit dito at kasya lamang para sa dalawang tao. Dahil maliliit lamang ang mga bagay-bagay rito ay maluwag pa rin ang space kahit maliit itong lugar.

nagmamadaling aya nito. Sakay sa kariton ng alaga ni Trina na si Kabol ay binaybay nila ang kasukalan patungo sa ilog kung nasaan mayroong cabin si Trina na s'yang pinapahingahan nito kapag gusto nitong mapag-isa. Narating nila ang cabin at pagdating na pagdating pa lang nila doon ay malakas ng sumigaw si nanay Meldy.

Ayaw ko sa hotel room. Agad kong pinuntahan ang Cabin na uukupahin ko. Nang makarating ako doon ay namangha ako. Isang bungalo type ang Cabin. Binuksan iyon ng isang Crew. "Welcome and enjoy your stay, sir," ayon dito. "Thank you."

Ang ganda naman dito. Madaming malalaking bato ang nandito at may falls pa. Inilibot ko ang paningin ko at do’n ko lang napansin ang magandang lugar na ito. Ang daming mga bulaklak na nakatanim dito na halatang alagang-alaga. May nakita rin akong maliit na cabin na nakatayo dito at gawa ito sa purong kahoy. May railings ito sa harapan at sa gitna no’n ay ang tatlong baitang pa ng hagdan.

Ipinark ko ang sasakyan sa isang tago at sementadong bahagi na pinalilibutan ng makakapal na baging—isang lugar na sadyang idinisenyo para hindi makita kahit mula sa himpapawid. ​"Nandito na tayo," bulong ko. ​Pagbaba namin, sinalubong kami ng malamig na simoy ng hangin na may amoy ng basang lupa at sariwang dahon. Sa harap namin, nakatayo ang isang cabin na yari sa madilim na kahoy at malalaking salamin. Maingat ko itong ipinagawa taon na ang nakakalipas—isang kanlungan para sa mga sandaling gusto kong takasan ang bigat ng pangalang Ramirez.