The Cabin の小説・ストーリー

They are always like this when it comes to beaches. (Fourth’s POV) “Gusto kong bumaba doon sa cabin, parang ang saya doon,” reklamo ni Luna habang halos lahat kami ay nasa villa at nakatanaw sa mga cabin na nasa harapan ng dagat. Actually, kapag bumaba naman kami sa villa ay may mga cabin kaming makikita. Madalas ay dito kami nakapuwesto, pero hindi maikakaila na mas maganda talaga ang cabin na tinutuluyan ni Selene. Pero siguro kung maipapa-renovate na agad ang resort, siguradong mas gaganda pa ito.

kailangan ko munang kumain,lalo pa at hindi ako nakapaghapunan ng maayos kagabi. That's probably why leo's big cabin was built on purpose in this part,because the beauty of the morning sun is clearly visible.bumagay pa ang berandang ito na nasa harapan ng malaking cabin ni leo.kahapon habang naglalakad kami patungo dito ay hindi ko maiwasang humanga sa ganda ng resort.at napansin ko din na ang cabin ni leo ang pinakamalaki.malamang kasi siya ang may-ari ng resort.

Iyon ay sa kabila ng pagigiit niya na hindi kailangang maghiwalay ang landas nila dahil lang naghiwalay na sila ng kuya nito. “And we’ll make sure you’ll stay that way. Nakapag-empake ka na ba? Tutulungan kita kung hindi pa. You’ll love the log cabin, similar sa styles ng log cabins sa Colorado. Malalayo ang mga kapitbahay kaya kahit mag-jogging or biking ka sa paligid ng cabin ay walang makakakita sa iyo. You’ll be safe there,” pahayag nito. “Wait, sa log cabin mo ako pansamantalang tutuloy?” nagtatakang tanong niya.

And. Nilibot ko ang paningin sa kabuoan ng cabin, hindi ko rin alam paano ako nakarating dito pero mamaya ko na lang pro-problemahin iyon. The cabin was larger than I expected, not that I actually saw a cabin in real life but then this cabin looks luxury hotel room than a plane's cabin. Sinalakay ng matinding kaba at pagkabalisa ang buong sistema ko nang makita kong walang katao-tao.

Ang cabin, na matatagpuan sa kanayunan, ay nagpapatunay na ang perpektong kanlungan. Ginugol namin ang umaga sa paggalugad sa maliit na bayan malapit sa aming cabin. Ang lugar ay may isang lumang-mundo na alindog na malayo sa walang humpay na takbo ng buhay sa lungsod. May spark sa kanyang mga mata si Pia na parati niyang itinatago sa ilalim ng balat. Ang kanyang pagtawa, maliwanag at tunay, ay isang malugod na tunog na nagpapaalala sa akin ng mas simpleng mga panahon.

Nang mawala na sa paningin ni Adee Ang mga ito, ay saka lamang siya kumilos at naglakad din papasok sa loob. The Elite's Cabin is the top gimikan slash tambayan ng mga kilalang tao. It was a huge place wherein everything is inside the building. Mayroong bar, billiards corner, may swimming pool, may play station, mayroon ding library sa loob, mayroon na din restaurant and at the same time, sa labas ng gusali sa likod nito ay Ang magandang park. Sa gitna nito ay may higanteng water fountain at sa kalahating bahagi nito ay boating at fishing area. Tago lamang ito Dahil sa mga prestisyosong tao gusto Ng privacy Ang naglilimit pumunta dito. Dito karamihan nagaganap Ang engagement Ng mga magkasint

Isang private resort ang pinuntahan namin at napakaganda ng lugar. Ang mga cabin ay my distansya sa bawat isa at nakaharap ito sa karagatan. Nakita ko na may ilog rin daw dito at pwede mag-hiking papunta doon. “You like the place?“ Tanong ni Gabriel habang magkahawak kamay kami na naglalakad papunta sa cabin namin. “Oo ang ganda dito pero hindi rin biro ang presyo.“ Sabi ko dito kaya napatawa ito at napailing na lang.

Ang koridor na humahantong sa cabin ay pinalamutian ng mga naka-frame na sketch at mga ilustrasyon sa fashion, na nagpapakita ng artistikong kahusayan at malikhaing pananaw ng taga-disenyo. Ang pinto sa cabin ay nakatayong matangkad at eleganteng, na gawa sa mayaman na mahogany wood na may makintab na finish. Ang isang gintong nameplate na may nakaukit na "Amanda Smith" ay nagdaragdag ng ugnayan ng prestihiyo at kahalagahan sa espasyo. Huminga ako ng malalim at kumatok sa pinto. "Pumasok ka na."

Nag-request din ako na kailangan sa loob ay visible ang labas, lalo na sa second floor. Then I added the pavilion that stretches out at the end of the lagoon, connected to the cabin. Pinahabol ko lang ito dahil na rin sa naudlot na surprise ni Lyn. I may be a jerk for making her feel rejected, pero babawi ako. Nagpagawa rin ako ng malaking bahay-bakasyunan malayo sa cabin. I want the place to be our secret place. Napalilibutan ng malaking puno sa likod, at asul na karagatan sa harap.

It was the kind of silence na punong-puno ng unspoken peace. Pagdating nila sa cabin, ginabi na. Hindi dahil sa tagal ng biyahe, kundi dahil pinili nilang hindi magmadali. Ang cabin ay isang modernong wooden structure na may malalaking salamin, overlooking the snowy forest. May path ng ilaw sa kahabaan ng porch. Sapat lang ang liwanag, at malamig ang paligid pero hindi nakakakaba. “Wow…” bulong ni Celle habang lumalakad papasok. She took her time appreciating every detail—ang scent ng wood, ang fireplace na may naka-setup nang logs, at ang bookshelf na puno ng lumang hardbound novels.