Poetry Cat Novels & Stories

Siya ang anak ni Nella, wala pa siyang isang linggong naninilbihan rito, hindi rin gaanong nagtatagpo ang mga landas namin kung kaya't ngayon ko lamang siya natitigan ng matagal. “This cat might have entered a situation where death awaits.” Carsen shrugged. “Cats are known for being curious. Perhaps, that's what happens to curious cats who try to look for answers, even those they shouldn't meddle with it in the first place, because they're not suppose to know.”

Hindi siya galit kundi tuwang-tuwa pa sa kamalasang nangyari sa kanyang sarili kung totoo man nga iyon. “Sir, hindi ba at sabi mo ayaw mo sa mga hayop na ligaw? I mean you used to say you disliked cats, those shedding animals? Bakit biglang mabait ka na sa pusa pagkatapos mong pumunta ng malayong Isla? Cat Island ba iyan, Sir?” Could it be that Naomi Romasanta owns one? Did August Carreon like cats because Naomi loves them?

Hindi ko maiwasang humanga dahil mabilis niyang napaamo 'yong pusa na para bang matagal na siyang kilala. "Unlike dogs na madaling maging kaibigan, cats are not. Just like you, Miss Alvandra," litanya niya na hindi ako nakumbinsi. Madali niya ngang napaamo ang stray cat na hawak niya, eh, in just some strokes on the head and its back. Siguradong may pinipili lang talaga ang mga pusa at ako ay isa sa mga pinili nilang tingnan nang masama. "You are so hard to tame."

Hindi ako babaing nakukuha lang sa sweet nothings at ilang pirasong text na nagsasabing mahal kita, hindi ako mabubuhay ng wala ka. Katangahan. “Hindi rin ako nakikinig sa paliwanag ng iba pero may isang bagay ka na wala sila,” seryoso ako na gusto ko siyang tapusin agad kaya ngumisi ako sa kanya. Inunahan niya ang iniisip ko. “Isa lang daw ang kahinaan mo, sabi ni Cat. Pamilya. Kung ganon,” itinulak niya palayo ang kutsilyo gamit ang loob ng palad at nilampasan ako, sumandal sa balustrahe nakatitig sa akin, “...itinuturing mo pala akong kapamilya dahil lang sa dalawang beses nating pagkikita.” May dinudukot siya sa tagiliran niya kaya alerto ako kung sisibatin ko siya ng kutsilyo sa tapat n

Alas singko pa lang ng umaga at wala kaming pasok dahil linggo. Siya na lang lagi ang nasa isip ko. Ano ba ‘yan. Hindi naman ako naiinis pero naguguluhan lang ako. Should I own a cat? Because cats remind me of Nico’s personality. Hay naku. Abnormal talaga ako. Huwag na. Bibili na lang ako ng pusa na stuff toy.

Nang mamatay ang siyang unang hari, nagdesisyon ang dalawang angkan na kanya-kanya na lamang sila. Kaya ang Black Cats’ World ay nahahati sa dalawang parte, ang sa kaliwa ay ang mga masasamang itim na mga pusa at sa kanan ay ang mga mababait. Naghiwalay silang dalawang angkan, at napagkasunduan nilang wala nang pakialam sa kung ano ang klase ng pamumuhay nila.

Sumilay ang ngisi sa mga labi niya ng marinig ang sagot ko. Saglit akong humugot ng malalim na hininga bago muling magsalita. Masyado kasing nakakaloko ang mga ngiti na ibinibigay niya sa akin at pakiramdam ko ay hinihigop nito ang natitirang hangin ko sa katawan. “Ako naman si Cattleya. Pwede mo akong tawaging Catt.” “I love cats.”

Bati ni Rica. "H-hello." Nautal kong sagot. Hinila nilang dalawa ang tig isang upuan at tiyaka ito pinaharap sa'kin lamesa at umupo silang dalawa sa may upuan. "Ang ganda mo talaga Calohi nakakainggit ka. Para kang poison na handa akong palason maging kamukha mo lang." Sambit ni Athena. Napangiwi naman ako sa kaniyang sinabi. Talaga bang ganiyan ako kaganda para kahit na malason ay handa sila?

Kinakabahan ako dahil baka may makakita at isipin na ako ang may-ari ng pusa. “Please, just go away baka mapagalitan ako,” I whispered to the cat but it didn't listen. I just sighed and let the cat take a nap in my lap. Napapatingin ako sa paligid ko dahil baka may makapansin at isumbong ako sa librarian. Goodness!