The Darkness Novels & Stories

“So aware kang mangyayari kanina iyon?” “No, it’s a sudden move from an enemy. Unfortunately, nadamay ka pa at malalaman ito ni bossing mamaya. Don’t worry we will keep you safe from now on,” sabi niya sa akin at napahinga naman ako ng malalim. Dahil hindi ko alam kung ano pa ba ang dapat kong maramdaman ngayon. There are people who love darkness, they were called Nyctophile. Because in darkness, they find peace that theyou will never find in light.

(THIRD PERSON POV) Sa southwest ng Magiczard Kingdom ay matatagpuan ang kaharian ng mga Dark Shadows na napapalibutan ng kadiliman. Ang mga Dark Shadows ay nagmula sa isa sa apat na dimensyon. Isa sila sa mga masasamang nilalang na nabubuhay sa mundo ng mahika at ganid sa kapangyarihan, naghahangad na maging makapangyarihan at sakupin at pinakamakapangyarihang dimensyon sa mundo ng mahika na walang iba kundi ang Magiczard na hawak ang mahahalagang apat na elemento na siyang makapangyarihan sa lahat ng kapangyarihang tinataglay ng mundo.

They clinked their glass. Ibinaba ni Mateo ang hawak na baso. “Dad, why are you drinking?” Umiling si Evan. “Gusto ko lang na mawala ang iba kong iniisip.” “Somethings bothers you, dad?” Evan sighed. “As you know from Jessica, Cassiuz is Darkness. That explains that he could always get out from our trap because he is not ordinary. Maliban sa atin, si Darkness ang isa sa pinakakatakutan na Mafia Boss sa underground. Not because of his name but because of what he is capable of.

Not because of the darkness. But because of the light hiding beneath it. Because now… I wanted more. And that want might be the thing that finally destroys me. ——

Hindi pwedeng porket bumigay ako kagabi ay burado na ang lahat ng kasalanan niya! Umayos ako ng tindig, pinalamig ang ekspresyon ng mukha ko, at naglakad papasok sa kusina. Sinadya kong lakasan ang mga yabag ng paa ko para maramdaman niya ang presensya ko. Lumingon si Darken. Isang pamilyar, nakakatunaw, at purong ngiti ang sumilay sa mga labi niya nang magtama ang mga mata namin.

Siya lang ata ang nakita kong nagpopropose ng kontrata sa tabi ng gate. “This. . . This contract is too heavy, Amalia. This is kinda. . . Uhm, nevermind.“ wika niya; malamig pa rin ang boses. Pinaglihi ba siya sa yelo at snow? Bakit ang cold niya? “Ano ka ba, Sir! Sabihin mo na, para ka namang others!“ medyo napalakas ata ang pagkakasigaw ko noon dahil maging ang mga kapitbahay namin ay nakatingin na sa akin.

“In summer, daylight hours are longest and darkness are shortest. Rio wanted to put the Fall in Summer’s name to remind our daughter that even in summer where the light is long, darkness still coming.” “That not everything in the world is beautiful, but not everything is ugly either. We wanted to imprint her that life is like a summer, everything isn’t bright and beautiful just like she wanted it to be. So she should be wise and contented so even the darkness come, she’ll never be fall.” “Winter. Winter is the coldest season. Mostly, people are deprive to do outdoor things in winter. Sometimes people hate it. On the brighter side of life, winter isn’t bad at a

Tears formed around my eyes while I'm trying to gather all my courage to kill him but I couldn't. Sa huli ay bigla kong nabitawan ang baril kaya nahulog ito ng tuluyan sa sahig. I pushed him hardly but he did not even move. "Kill yourself!" Because I can't kill you. "Light's off," he murmured and the whole room went dark. Napasinghap ako nang hinigit niya ako palapit sa kanya. At ang sunod kong naramdaman ay ang malambot na bagay na dumampi sa mga labi ko.

Dark Series 1 - Jeopardy Chapter 11 “Babae, anong balak mo? Bakit ba gusto mong buksan ang case na 'yan? Matagal na panahon na yan. Sarado na ang case na yan. Hindi mo pa rin ba maintindihan? Wala na pakialam ang pamilya ng mga biktima. Pero ikaw?" bumuga ng hangin ito. Inis at hindi niya maintindihan at maisip kung bakit ang makulit niyang partner nais pang buksan ang case na matagal ng sarado at natapos.

Pinili kong magtago sa dilim habang siya, araw-araw, namamatay sa tanong. And now that he finally knew, he didn’t even look back. “Renzo…” I whispered his name into the silence, hoping it would comfort me somehow. But it only made it worse. Dahil wala na siya. My body finally gave in. The room spun violently. My knees buckled beneath me. Napakapit ako sa dresser pero wala akong lakas. Darkness crept in from the edges of my vision like a tidal wave. Then everything went black.