The Empress Dining Palace Novels & Stories

Noelle Kinaumagahan, sa restaurant ng Empire kami nag-almusal ni Chanden kasama ang kanyang mga magulang. Hindi ko maiwasang mapahanga sa engrandeng disenyo ng lugar, mula sa eleganteng chandeliers hanggang sa malalambot na upuan na tila niyayakap ang sinumang mauupo. Hindi na nakapagtataka, dahil pagmamay-ari ito ng pamilya nila.

I nod when I heard it and the other maid went inside to help me prepare for dinner with the emperor. The maid prepared the most expensive dress in my closet, I am on my way to the dining hall, and three maids follow me and two knights. The corridor's architecture is really good, as what the history book of the empire Gribe, this establishment was built by the 7th emperor of Gribe, and Emperor Blake is the 9th emperor, and each emperor must build some establishment as a sign of their pride and excellency. Prince Kier saw me and approached me, kneel in front of me, and kissed the back of my hand.

Dumating sila sa The Palace. Ang lugar na ito ay isa sa mga pinakasikat na tampok sa San Andres, isang marangyang chain restaurant na nagmula pa sa Beijing. Ang kabuuan ng arkitektura ay may disenyong hango sa Forbidden City, at ang pangunahing gate pa lang nito ay nag-aumapaw na sa sinauna at eleganteng ganda. Pumasok ang dalawa sa isang pribadong VIP room. Ngunit bago pa man sila tuluyang makaupo, bumukas ang p***o at isang babae ang marahas na pumasok.

Good luck na lang talaga sa promdi na ‘yon at sana hindi siya magkalat. ~~ An hour later… The dining hall had been prepared. The Domingo Mansion was built to entertain politicians, ambassadors, and foreign investors. A thirty-seat dining table occupied the center of the room. Crystal chandeliers hung overhead. Every plate, every glass, every piece of silverware had been aligned with mathematical precision. Exactly the way I preferred. I took my usual seat at the head of the table. One by one, the guests arrived. Aunt Cecilia and Uncle Renato and also the two board directors and three senior executives. Everyone greeted one another politely. Then the room suddenly grew quiet. I didn't need to

Mula sa malayo, makikita ang mga dragon at phoenix na nakaukit dito, at sadyang napakaganda ng bundok sa may likuran nito. Ang restaurant na ito ay tinatawag na Dragon Emperor Tower. Nagpark si Henry ng kotse niya at sabay silang naglakad patungo sa gate ng Dragon Emperor Tower. Habang papasok pa lamang sila sa gate, dahan-dahang huminto ang isang Rolls-Royce sa gilid ng kalsada sa dilim ng gabi. Bumaba ng kotse si Gilbert at binuksan ang pintuan sa likuran.

He kissed my head bago umalis at pumunta sa dining area. Inilibot ko ang paningin ko sa paligid at hindi ko maiwasang mamangha sa mga mahahaling kagamitan na nakapwesto ng maayos. Pati ang interior design ay kakaiba pero maaliwalas at maganda sa mga mata. “Savi!” Bahagya akong napaigtad sa sigaw ng pamilyar na boses na iyon. Lumingon ako sa may likuran ko at sumalubong sa paningin ko ang hindi maipintang mukha ng kaibigan kong si Empress. Ano kayang nangyari rito?

Ang Lorenzo at Castro Group ay may malaking korporasyon din sa china. Ang Imperial Palace sa Kyoto (Beijing) ay may bitbit na libu-libong taon ng kasaysayan at kilala na ngayon bilang isang tanyag na museo at historical site. Tuwing may mahahalagang okasyon o festival lang pinapayagang magdaos ng selebrasyon dito. Hindi inakala ni Erich na magagawa ni Harvey ang ganito, ang makapagdaos ng wedding sa isang napakasagisag na lugar.

Magkakasunod kaming pumasok habang patuloy na gumuguhit ang makukulay na bulaklak sa langit. Nakabukas ang parteng iyon, kung saan naroon sa nakaangat na dais ang mahabang lamesa na aming kinauupuan. Pumwesto na nga ang Emperador sa gitna nito, sa isang malaking upuan na yari sa inukit na ginto. Sa harap niya ako umupo, katabi ko sa kanan si Marius at ang bunso naming prinsesa, si princesa Camilla. Tahimik siya, hindi nagsasalita at nakatungo lang buong okasyon.

Matapos ang ilang araw, sumapit ang mainit na umaga sa Dragon's Ember—ang araw ng evaluation na matagal nilang pinaghandaan. Kakaiba ang ayos ng restaurant ngayon. Tahimik at walang ibang customer; ang buong dining area ay tila nagbagong anyo—mas elegante, mas maaliwalas, at puno ng tensyon sa bawat sulok. Ang mga ilaw ay medyo dim ngunit mainit ang tono, nagbibigay ng classy at professional na ambiance. Sa gitna ng dining hall ay naroon ang isang mahabang mesa na may mamahaling tablecloth at mga gintong utensils. May apat na upuan na nakaayos sa tapat ng mesa—nakalaan sa mga kinatawan ng culinary organization na siyang magbibigay ng hatol kung aangat ba ang katayuan ng Dragon's Ember sa ran

"Maaari ba kitang asahan sa pagbibigay ng mga damit?" Ngumiti ako. "Walang problema, Niangniang." "Qiu Fei," pagtawag naman ng empress sa kaniya. Halatang nagulat siya. "A-ano 'yon, Huang Hou?" "Ang palasyo ng empress ang mamamahala sa mga pagkain para sa gaganaping salu-salo. Inaasahan ko kayong dalawa ni Zhi Pin na tumulong na maglagay ng mga dekorasyon sa lugar kung saan ito gaganapin."