The Found Doll Novels & Stories

Kier opened it, and I screamed at what I saw. “Fuck!” Kier reacted and accidentally threw the box. I saw a pregnant doll with a knife in her tummy. There’s also blood on her face. “Who the fuck send this?!” Kier angrily shouted. Kier came to me and hugged me. I cried. “Someone wants to do bad to our child,” I said while crying and hugging him. I’m looking at the doll. It looks scary. “There’s a note,” I said. Kier gets the note and reads what’s written inside.

If this is my sweet reward, I’ll be a good doll everyday. “And we aren’t,” he whispered as he lifted my robe and parted my panties to the side. In a flash, his tattooed fingers found my button. Napasinghap aming at napakagat sa labi. Gigil at tila galit niya akong diniin sa vanity space ko kaya medyo naalig ang mga makeups na naroon. “Ander,” I called out. Trying to ease myself, but I couldn’t.

Halos hindi niya binibitawan ang kamay ko na palaging ang mga nakakasalubong namin ang nag a-adjust para umiwas sa amin 'cause he is firm and won't let go. Pumasok kami sa doll shop, kinalaunan at naging abala ako sa pagtitingin kung alin ba ang magugustuhan ni Maeve. Until Chrome reached for a big doll na pwede nang maging 'sing laki ni Maeve. "How old is she?" he asked, still staring at the Barbie doll he was holding. Naka-box iyon at kahit gaano iyon kalaki ay nakaya pa rin niyang hawakan gamit ang isang kamay lang. Hindi ako kaagad nakasagot kaya napalingon siya sa akin, waiting for my answer.

may pag-aalalang tanong niya sa kapatid. Nagulat siya ng ipakita ang bagong biling laruan na Stefani Canturi Barbie doll nito na ngayo'y wala ng ulo at kamay. What the! Naalala niya ang dalawang sina Ares at Hades. Wala nang ibang gagawa niyon kundi ang dalawang iyon. Kinarga niya sa kanyang bisig si Phoebe at pinuntahan ang dalawang kambal sa playroom ng mga ito.

Nagkibit-balikat na lang ako. "Na-scan ko na ang boung area," panimula nito at uminom ulit ng beer atsaka inilapag ito. "at ang mga hinahanap natin ay nasa iisang lugar lamang maliban sa..." may izinoom-in naman ito. "...isa. And that's the Matryoshka Doll." Para akong natulos sa kinauupuan ko ng marinig ang sinabi niya at marahas na lumingon. "Doll? Manyika?!"

Mas'yado pa namang maaga kaya hindi muna naming naisipang umuwi. We are about to pass by a toy shop when a doll gets my attention. "Sandali," pigil ko pa kay Cleofa t'yaka siya hinigit papunta sa loob ng toy store. "Anong gagawin natin dito?" She asked. Ngumiti naman ako. "Gusto kong bilhan ng laruan si baby Gianna t'yaka 'yung kapatid ko." Sumang-ayon naman s'ya saakin. Hinigit ko s'ya kung saan ko nakita iyong doll. The doll looks so cute. Design kasi noon ay princess kaya maganda.

Buong araw siyang nagtrabaho, halos hindi tumigil. Pinagpapawisan na rin, nangingitim na sa ilalim ng araw. Paulit-ulit na sumusukat, pumuputol ng kahoy, nagpapako, nagkakabit. Kahit ako ay napahanga. At habang lumalaki ang ginagawa niya, unti-unti kong nakita ang hugis nito. Dollhouse. Malaking dollhouse na gawa sa kahoy. Naiisip ko palang na mabuo iyon ay mukhang magugustuhan ni Isla.

[Sorry, may kailangan akong sagutin na tawag. [Ayos lang. Pwede ko bang buksan ang regalo na nasa mesa?] [Syempre.] Pagkatapos matanggap ang kanyang sagot, huminga nang malalim si Luna at binuksan ang maliit na kahon. Sa loob nito ay isang clay doll na nakasuot ng pulang damit ng isang babaeng mandirigma, ang character niya sa laro. Mukhang luma na ang manyika, pero malinis pa rin ito na para bang nakasara ito simula pa noong matapos itong buuin. Hinanda niya siguro ito maraming taon na ang nakakaraan noong nagpunta siya para makita siya. Hindi niya inakala na itatabi niya ito sa loob ng mahabang panahon.

Napansin ng iba na nagtagal siya sa loob ng kwarto kaya sinundan siya ng mga ito at pumasok din sa loob. “Wow! These are a lot of kid’s stuff..” Kinuha ni Blaize ang isang zip-lock bag na naglalaman ng small size na uniporme ng karate at binasa ang mga inisyal dito. 'L.M' "The initials here are probably the owners of this things.” Sabi ni Yekaterina habang sinusuri ang isang luma, cute na baby doll na may inisyal na VN. Sa hindi malamang dahilan ay mukhang pamilyar sa kanya ang manika. She kept staring at it when from somewhere at the back of her memory, she remembered owning something exactly similar as a child.

“Oh, god. What did I do? All I wanted was to avenge my choco mallow cake.” Natawa na lamang ako noong ma-alala ko kung papaano siya nag-tantrums dahil hindi niya naubos iyong choco mallow cake kagabi. Kaya naman, heto ako ngayo’t hinahanap siya para ibigay sa kanya itong choco mallow cake. After all, I believe that I owe him this. Ang problema ko, hindi ko alam kung saan ko siya sisimulang hanapin. “Good afternoon, Peterfffoooollllkkksss!”