The Found Doll Novels & Stories

"Yaya, I want my doll. Iyong gift po ni Tita Yvonne sa akin, the pink one!” "Sige at hahanapin ko sa sala,” pagkasabi ay lumabas si Manang Linda. Nasasaktan man si Amelia sa pakikitungo ng anak ay tinitiis niya iyon. Hindi lumalapit sa kaniya si Clara hanggang makabalik si Manang Linda. Umupo ito sa kama at mahigpit na niyakap ang dinosaur doll na paborito. It was a gift from Yvonne on Clara's fourth birthday from abroad.

Saka ko lang kinuha ang regalo ni Silver, I smirked as I opened it but it immediately vanished when I saw what's inside. "'Tangina mo, Engineer Drylto!" I screamed when I saw a doll full of blood in its body. Putol pa ang ulo nito at puno talaga ng dugo. Narinig kong tumunog ang phone ko kaya madali ko 'yung kinuha. Kahit na nangangatal ang kamay ay sinubukan kong patayin ang telepono, it was Styx. I don't want to talk to him right now. I'm sure he'll ask me where I am.

sabi ni Dorian, halos hindi mapigilan ang tono, “we found her!” Naningkit ang mata ni Enzo. “The owner of the necklace… has been identified.”

I instructed and they both nodded. Bumalik ako sa lugar kung saan ko iniwan si Anastasia’t Xenon pero wala na sila roon. Inikot ko ang paningin pero hindi ko sila nakita. Nilabas ko ang cellphone at binuksan ang isang app. Tumambad sa screen ko ang framing plan ng Toy Store. Sa pinakasulok ng plano malapit sa labasan ay may pulang tuldok na kumikislap. Tinunton ko ang kinaruruonan nito at nakita si Anastasia at Xenon. Sa likuran nila ay ang cabinet na puno ng mga manyika. “Doll! Doll!” Tumalon-talon ang anak ko na parang may gustong abutin.

But instead, my heart nearly jumped out of my chest. “AAAAGGGH!” I screamed, at napatalon ako mula sa kama sa sobrang gulat. Dahil mula sa gilid ng kama ko ay naroon ang Jack Sparrow doll, staring at me with dead eyes. Nakaangat pa ang espada nito at nakatutok sa ‘kin. It was the same doll I left in the bathroom guestroom na okupado ni Elisse. Nabutil-butil ang pawis ko habang nagtataas-baba ang balikat ko sa kabadong paghinga. My mind raced—how in the world did the doll get here?! Did it… walk?!

"Hello ma'am. Ano po ang maitutulong ko?" "May hinahanap kasi kaming barbie doll, pero hindi ako sure kung saan ba namin makikita sa dami ng laruan dito." Inilipat ko ang aking tingin kag Janessa. "Janessa, can you discribe the doll that you want?" "The one with long pink hair. She has many clothes and she can transform into a mermaid if you pull her feet and change her tail."

Ngunit hindi pa rin maikakaila sa mata nito na natatakot ako dahil sa pamumutla ko. "Does it have a name?" tukoy ko sa manika. "It doesn't have a name. All I know is a malicious ghost is possessing that doll. But it can't beat me so it always struggles when it wants to hurt me." He narrowed his eyes and added, "it must be better if I can remember how everything came to life inside this mirror."

Habang kinakain niya ang mga donut niya, abala naman siya sa paglalaro ng bago niyang dollhouse — regalo sa kanya ng ama niya. Kasya-kasya siya sa loob ng dollhouse; halos kalahati ng living room namin ang nasasakop ng higante niyang laruan. But as I watched her play happily, I felt a heaviness in my chest. Behind that smile, there was still a fear I couldn’t shake — the fear that someone might hurt my daughter again.

Bigla siyang natakam. "Goodmorning sleeping doll. Breakfast is ready." Namula siya sa sinabi nito. Doll? Gusto niyang itanong iyon pero naunahan siya ng hiya. Ilang sandali pa ay naging ganado siya sa pagkain. Parang ngayon lang niya nasubukan maging tao sa subrang tagal na panahon. Nang araw na iyon ay tinulungan niya si Theon na maghakot ng mga bato at gumawa ng malaking help signal sa buhangin. Sana ay mabilis silang ma-rescue kahit wala naman siyang alam kung saan siya tutungo after nito.

Pagbabanta ni Rhaiven habang hawak-hawak ‘yong medyo may kalakihan na barbie doll dala ng inis niya sa akin. Bago pa man ako mapatay ng mga kaibigan ko ay kinuha ko na iyong doll na talagang nakakuha ng atensyon ko. Siguro naman ay magugustuhan ito ni Cleo. It is a cute doll has big, bright eyes that sparkle with mischief. It has soft, rosy cheeks and a sweet smile. Its hair is a cascade of curls a vibrant pink. It wears a pretty dress, perhaps with lace and ribbons, and tiny shoes that match. It hold a little teddy bear. This doll is small enough to be held in a Cleo’s arms,not small and not to much big. “Mga kalokohan mo talaga, Kenneth.” Inis na inis na usal ni Rhaiven sa akin paglabas