The Glass House Novels & Stories

Pero hindi ko nakita ‘yun kanina kasi siya ang sinundan ko. Namangha ako sa loob ng kwarto na ito ang lawak at puro glass. Parang mababasag lahat ng nandito, “Ang ganda dito. Pero nakakatakot dumikit..” wika ko at nilapitan ko ang mesa na yari sa glass sa ibabaw nito may Chessboard na tingin ko yari din sa Glass. “Glass ba ito o crystals?” Tanong ko, lumingon ito saglit.

Buong akala ni April ay normal o vintage village lamang ang tutuntunin nila but she's totally wrong. Hindi lang iyon ang bumihag sa mga mata at atensiyon ni April Rose, maging ang paris na dambuhalang glass craft sa magkabilaang side ng bukana ng village na mistulang mababangis na lobo ay nagpasiklab lalo ng pagkamangha niya sa lugar. The whole damn place is breathtakingly vibrant with those diverse throughfare's glass art decorations around the village. At sa bawat poste ng ilaw sa mga kalyeng madaanan nila ay may nakalawit na mistulang magagarang chandeliers.

Ang paligid ay malamig, tahimik, at tila malayo sa kahit anong sibilisasyon. Pagbukas ng gates, lumantad sa amin ang isang malawak na bakuran. mMalinis ang pagkakatanim ng mga damo, may fountain sa gitna, at sa dulo'y isang malaking bahay na parang modernong cabin. Gawa ito sa dark wood at tinted glass, may mga ilaw sa loob pero hindi sobra sakto lang para sa isang lugar na nais manatiling lihim. Nagulat ako. Ito ba ‘yong safe house?

Naalingon siya sa orasan at inubos ang tubig. Catalina frowned. "Who would visit so early in the morning?" She whispered to herself. Catalina bought the glass of water out of the kitchen until she opened the front door. Everything in this house is used with wood and glass furniture, the designs were minimalist but huge. Iilan lang ang mga gamit nila at halos glass wall ang makikita. Even their door is made out of glass, but its a one sided reflection. You can see whose on the outside while they can't see who's inside. Kumunot ang noo ni Catalina nang makita niya ang pamilyar na mukha ni Alessandra sa labas ng pintuan nila. She wasn't supposed to open the door but she did eventually. Umirap s

It was a three-story house and almost made of glass! Mas namangha siya nang makapasok na sa loob ng bahay. Malawak ang living room, kusina at may apat na kwarto sa itaas. Kitang-kita ang dagat sa labas kahit saang parte ng bahay mapunta. One-way mirror glass ang ginamit na klase ng babasaging glass wall. Nakikita nila kung ano ang nangyayari sa labas ngunit hindi makikita sa labas kung ano ang meron sa loob ng bahay.

Ganito siguro ang pakiramdam ng mga bidang princesses sa loob ng pelikula. Tumigil kami sa tapat ng glass house kung saan may natatanaw na akong mga naka-suit na lalaki. Hindi ko na napigilan ang mapasinghap nang mapagtanto na umupa pa talaga ito ng orchestra para sa gabing ito. Cholo mounted out of the cart and held out his hand for me. "Come, wife. Let's enjoy the night." With my heart about to burst, I gripped his hand and we walked side by side into the house where a man opened the glass door for us. Mali ang sapantaha ko. It's not just a glass house. It's more of like a mini theater minus the hundreds of seats.

Naglakad ako palapit sa glass window at manghang mangha ako sa nakikita ko. "Did you like your office?" "I love it, Lor!" "Mabuti naman. Mahirap kang i-please eh." I chuckled. "Haayy.. sana lagi kitang nakikitang ganyan kasaya diba? Gusto mo ba ng Glass house? Pagagawan kita!" Ngumuso ako at saka siya hinarap. Nakaupo siya sa isang mahabang leather coach. "Ayoko naman nun. Pakiramdam ko silip na silip ako!"

Tahimik ang buong bahay. Tahimik ang gabi. Mas malakas ang alon. Mas ramdam ang hangin na tumatawa sa glass walls. Para bang kami lang talaga ang tao sa mundo. Pagkatapos kong mag unpack, napagtanto kong iisa lang ang kwarto ng beachouse. “Havoc,” tawag ko habang nakatayo sa gitna ng malawak na kwarto. King sized bed. Gray sheets. Floor-to-ceiling glass na tanaw ang madilim na dagat.

ang bintaa din ay malalaking glasswall kaya naman kitang kita ang buong kalangitan rito maski ang buong syudad at sa gitna naman ay ang living room kung saan may etertainment set habang nakatapat sa dinning hall. Ang ganda. "Ganda nang view diba? malawak rin eto kaya naman pwede pakong mag invite nang maramihang kaibigan" ngitin saad ni Cian nang maabutan sya nang binata na nakamasid sa glasswall window. So may balka pa syang maginvite nang bnag tao? hays jusko sana talaga ay nagstay nalnag sa bahay nilla si Astria, ayaw na nya rito at gusto na nyang umuwi.

Gumuho ang marangyang buhay ng dating heiress na si Astrid Madrigal. Upang maipagamot ang may-sakit niyang apat na taong gulang na anak na si Ezra, napilitan siyang magpanggap bilang isang simpleng staying housemaid. Pero tila pinaglalaruan siya ng pagkakataon. Ang bago niyang amo sa mansyon ay walang iba kundi si Valerius Del Rosario—ang ruthless CEO na nagpabagsak sa pamilya niya limang taon na ang nakararaan, at ang lalaking nakasama niya sa isang gabi bago siya tuluyang tumakas. ​Sa gitna ng desperasyon, inalok siya ni Valerius ng isang kontrata: maging kasal sa papel sa loob ng anim na buwan kapalit ng buhay ng kanyang anak. ​Sa likod ng makapal na salamin, lumang damit, at iti