Image Of A Glass Novels & Stories

Nasa magkabilang side kami ng sala. Nakatayo siya sa harap ng floor-to-ceiling na glass wall habang nakasandig sa isang column. Bahagya nakahawi ang kurtina, kaya kita ang malayo pero kumikislap na city lights mula sa mga high-rise building. May hawak siyang baso, mukhang whiskey na siyang napansin ko na boteng may bawas nitong nakaraang araw sa may mini bar na nasa malapit sa dining area. Kung makatingin siya, parang may mabigat na ibig sabihin. Hindi ko rin malinaw na mabasa ang mukha niya dahil sa malamlam na ilaw mula sa isang floor lamp sa tabi niya dahil mas mataas pa siya doon.

Ilang segundo lamang ang lumipas ay may inilabas itong malinaw na glass vase. Marahan nitong inilapag iyon sa counter. "Will this do?" Napangiti siya. "Yep. Perfect." Lumapit si Tyron sa lababo at binuksan nito ang gripo. Tahimik na dumaloy ang tubig habang unti-unting napupuno ang vase. Hindi namalayang napatitig si Lorraine rito.

He is a good pianist. He stopped for a while and looked up the ceiling. He reached for a glass beside him. I saw that it was red liquid. Ininom nya ito at ibinalik sa mesa. I tried to look at the glass. I tried my best to look at it, and realized it was not a wine. It was actually thicker than wine and its crimson red. I stepped backward as I realized that it was blood. I am sure it was blood. I think I created a sound. I think he was able to sense me.

Binuksan niya ang pinto sa salas patungong labas saka siya pumanhik. He stretched his arms habang naglalakad patungong gazebo. Lahat ng wall at pintuan roon ay puro glass kaya't makikita mula sa labas ang looban niyon. Matatanaw naman sa tabi ang pribadong gym na glass rin ang pumapalibot sa kabuuan nito. Wala namang gumagamit ng gym kaya't malaya siyang makakapag-ehersisyo.

Sakto namang paglayo nila ang tuluyang pagkabasag ng glass container. Nagkalat ang mga piraso ng glass container sa sahig ngunit hindi ininda ni Fenrill ang mga bubog na ito. "I should have used a thicker and strong glass container." Tanging saad ni Moria. Habang si Fenrill naman ay naluluhang nakatingin kay Lucas na ngayon ay nakatayo sa tabi ng basag na glass container at nakatingin nang diretso sa kaniya.

"Go there. Put your hands against the glass.” "Sa… salamin po? Pero Lord master, baka may makakita sa’tin sa labas!" reklamo ko agad. "That glass is one-way, don't worry. You can see the outside, but they can only see their reflection," paliwanag niya, halatang nawawalan na naman ng pasensya sa tanong ko. "Now, move, before I lose my temper."

Bumagsak sa sahig ang isang glass na bowl na nagsilbing ingay sa loob ng bahay. Ang lahat ay tila naging blanko, hanggang sa tuluyan na akong hindi nakapag-isip nang maayos nang makita ko siya. "L-Lewis?"

Napakalinis at aliwalas ng buong silid. Yari din ang mga wall niyon sa glass. Mayroon lang itong puting mga kurtina. Tanaw din mula roon ang napakagandang view sa ibaba. May mahabang upuan sa harap ng glass wall. Puwede doong maupo at pagmasdan mula roon ang malawak na tanawin.

Mabuti na lang, kaming dalawa lang ang tao rito. Lumabas na lamang ako sa terrace upang magpahangin. Napangiti ako nang makitang may bote ng red wine sa lamesa. Umupo ako sa patio chair at binuhusan ng alak ang wine glass na naroon. Frameless glass naman ang pintuan dito kaya kahit nasa labas ay makikita pa rin ang loob ng kuwarto.

Pahikbi kong wika. Wala akong salita na narinig kong sino iyon na nasa harapan ko. "Huwag m-mo naman akong pag laruan, hindi talaga ako maka-kita kapag wala ang glasses ko." Sagot ko pa na kaagad naman yumuko at may pinulot ito base pa lang sa malabong image na nakikita ko. Lumapit ang pares ng paa na nakita ko at napa-pikit ma maramdaman na sinuot nito ang glasses sa mata ko.