The Glass House นิยาย & เรื่องราว

Sa gitna ng malawak na damuhan, may isang mala-panoramikong glass house. Ang berdeng baging ay gumagapang sa labas ng salamin, at ang bubong ay napupuno ng mga bulaklak ng wisteria, na parang isang dambuhalang pader ng bulaklak—buhay na buhay at puno ng ganda.

Panenermon ng isip niya. Ibinaling na lang ni Elvis ang atensyon sa paligid niya. Luminga-linga siya sa kabuuan ng glass house, at labis na namangha. Hindi naman kasi niya inakala na glass house pala ang labas na may kalakihan rin. Half glass house, at half wooden house, at labis talaga siyang napahanga sa laki nito.

Nahagip muli ng aking mata ang glass ng wine ko na nasa bedside table. I suddenly think of something hot.

Dahan-dahang bumukas ang malalaking pinto. Bumungad sa akin ang isang aisle na gawa sa purong tempered mirror glass, at sa ilalim nito ay nakatanim ang libo-libong puting orchids. Sa bawat hakbang, tila naglalakad ka sa ibabaw ng kumikinang na tubig.

His hands reach mine and kiss the back of it. "Oo naman... ang bilis kaya natapos. Dalawang linggo lang tapos na agad, at bakal pa. Saan ka hahanap ng ganito 'di ba? Hindi na ako magtataka kung bullet proof ang glass wall ng tree house na 'to?" Umawang ang labi ko habang inikot nang mga mata ko ang glass na dinding. "Madali tayong makita eh...paano tayo gagawa ng - "

Ramdam niyang may mali sa output niya, pero hindi niya alam kung ano. Maganda naman ang mga gawa niyang designs, magagaling naman ang mga fashion editors na napili niya, marami naman siyang galamay at tauhan pero bakit? Bakit parang may mali. Muli niyang tiningnan ang malawak na glass overview room niya na naging isang malawak na transparent na dingding at matatanaw ang mga sasakyang animo'y mga langgam sa ibaba ng building na iyon.

Bitbit ang mga confidential documents at ang five-star dinner na ipinadala ni Paul kanina ay, dahan-dahan siyang pumasok sa loob ng bahay. Napakalawak ng living room—halos walong metro ang taas ng kisame na may nakasabit na nakasisilaw na modern chandelier. Tatlong gilid ng bahay ang napapalibutan ng malalaking floor-to-ceiling glass windows na gawa sa mamahaling tempered glass. Sa labas ng mga ito ay makikita ang napakalawak na berdeng damuhan at ang isang infinity pool na puno ng malinaw na tubig na nagniningning sa ilalim ng gabi.

Tama lang ang liwanag na ibinibigay ng mga hanging light na nakakabit sa mga puno para makita ang daraanan sa gabi. My Green house occupies a 2,500 sq m of space. The area is sorrounded with glass that's why some of the workers in the palace called it a glasshouse. On the left side are plants native to the tropical environment while on the right side of the greenhouse are plants native to hotter areas. You can find here the shrubs, ferns and wild orchids to flowering trees. "What are you doing here?" Napatalon si Luna sa gulat ng magsalita ako.

Ilang saglit ay may dalawang lalaking unipermado ulit na sumalubong sa akin. "Dito po ang daan, sumunod kayo sa amin." Pormal nila akong iginiya sa loob. Nalaglag ang panga ko nang makita ang all glass mansion sa harapan. May glass pool din at hindi ko alam kung nasa Pinas pa ba talaga ako. Pang-ibang bansa ang design ng buong bahay na nasa gilid pa ng cliff. Hindi ko agad napansin ang lugar dahil sa mga naisip kanina.

niya tuwing may makikita siyang insekto o kung anong trivia sa National Geographic. Dahil feeling ko ay tutubuan na ako ng kabute sa pag-upo, naisipan kong tumulong sa mga gawaing bahay. Nakita ko si Jenny, isa sa mga kasambahay rito na naging close ko na rin, na hirap na hirap sa pagpupunas ng mga naglalakihang glass windows sa main hall. “Jenny! Ako na riyan sa kabilang side! Masyadong malaki ’yan para sa ’yo, baka bukas ka na matapos niyan,” masayang offer ko habang kukuha sana ng basahan.