The Glass House Novels & Stories

Naramdaman ko ang malakas na tibok ng aking puso. Hindi ko maiaalis ang tingin ko sa malaking bahay na dati ay pangarap lang namin ni Gaston. Pero heto ngayon nakatayo na, gaya na kung anong mga gusto ko noon. It's a three story modern glasshouse painted in black and white. This is the exact design we both dreamed to build years ago.

Lumabas si papa ng Office at naupo naman ako sa Harapan ng Table niya at kaagad ko naman na inopen ang laptop. Nilibang ko ang sarili ko sa Pagkalikot sa laptop niya. Nakita ko ang Mga design na bahay ni Papa at halos lahat ito ay Napakaganda. May isang bahay na umagaw ng Atensyon ko, Isa itong Glass house. The design is unique and very classy to look at. Hindi maipagkakaila na isang magaling na Architect din ang Papa ko and I am very proud of him. Maybe this is the sign that I need to think about building my own house para kung sakali na palayasin ako sa bahay dahil sa kalokohan ko ay may matutuluyan na ako.

Ginamit niya lang ang card at bumukas ang garden castle. "Pasensya na, hindi na dapat ako nagtanong." Iginiya niya ako patungong loob, mas malaki at malawak pala dito sa loob. Malawak ang daanan at naggagandahan ang mga iba't ibang bulaklak sa gilid. The wall was built with a tinted heavy tempered glass. Kaya pala hindi ko makita ang loob. Akala ko ay hanggang sa labas lang yung mga nakita kong bulaklak. May napakalaki at matayog na puno sa pinakadulo. Sa sobrang laki ay pwede ka ng magtayo ng tree house sa taas.

GOLD GLASS, isang sikretong high-end bar sa taas ng isang luxury hotel sa lugar malapit kina Vash, was a place that reeked of elegance and quiet power. Walang malakas na tawanan na maririnig. Walang lasing na sumisigaw o naninigarilyo sa loob ng bar. Lahat ng nasa loob ay nakabihis ng pormal. They are men in tailored suits, women in different luxury dresses. The kind of place where secrets were shared in whispers over ten-thousand-peso whiskey.

Never mind that I can’t retract it anyway. I proceeded in getting the samples inside. The storage room was kind of like a green house. Ang bubong ay isang isang transparent glass na hinahayaang makapasok ang sinag ng araw sa loob. Ang ibang potted ornamentals na pinapatubo ng shop ay dito naka store. Sa isang table sa gilid ng pintuan naka pwesto ang mga sample na bulaklak. Should I just bring him inside upang maging mas madali ang lahat?

Hindi siya pwedeng mabakante dahil marami siyang gastusin at sa kanya lang umaasa ang kanyang mga magulang. Kumakanta kanta pa si Celine habang naliligo. Sa kasamaang palad ay nakalimutan niyang isarado ang pinto. Laking gulat niya nang marinig niyang tumunog ang bowl sa tabi niya. Buti na lang at may frosted glass bathroom partition at shower enclosure dito. Frosted glass is made through the process of sandblasting or acid etching, which results in a translucent and hazy glass surface. Napatigil si Celine sa panliligo nang makaamoy siya ng hindi kaaya-ayang amoy.

Nalaglag ang panga ko. Balak pa yata akong lasingin ng mga ito ha. “Ilang segundo?” “30 seconds.” Napamura ako at tawa naman sila ng tawa. Luge! That pushed me to really do the dare. Ayokong magpaka-wasted! “Sige, g. Tangina niyo!” tawa ko. Nanguha muna ako ng isang shot glass sa aming mesa at straight na nilagok iyon. Muling naghiyawan ang mga kasama ko.

Binuksan niya ang pinto sa salas patungong labas saka siya pumanhik. He stretched his arms habang naglalakad patungong gazebo. Lahat ng wall at pintuan roon ay puro glass kaya't makikita mula sa labas ang looban niyon. Matatanaw naman sa tabi ang pribadong gym na glass rin ang pumapalibot sa kabuuan nito. Wala namang gumagamit ng gym kaya't malaya siyang makakapag-ehersisyo.

When Chloe entered the familiar confines of their house, she suddenly felt a sense of belongingness, ito ang bahay kung saan siya lumaki, lahat ng anggulo ng kanilang mansiyon ay kabisado niya, this was her playground when she was just a little girl. She closed her eyes, greeted by the same scent she was used to. Trailing the living room of their old home Chloe could see the same marble polished against time. It was nostalgic, all her memories came back to life. She just loved the natural light hitting brightly through the massive glass window, she smiled, and they still used the sheer curtains that her father liked. Not much had changed with the furniture and its arrangement, the soft sofa

"I want to see how much you can take when I'm not the one pushing you to your limits.” Tila nabunutan ako ng tinik. Vibrator lang pala. Akala ko kung ano na ang pinaplano niya. Pero ang pagkakahinga ko nang maluwag ay agad din nawala nang inguso niya ang malaking glass window niya na nakaharap sa balkonahe. Ang salamin doon ay kita ang buong hardin at ang kadiliman ng gabi sa labas. "Go there. Put your hands against the glass.”