Novel & Cerita The Glass House

Bitbit ang mga confidential documents at ang five-star dinner na ipinadala ni Paul kanina ay, dahan-dahan siyang pumasok sa loob ng bahay. Napakalawak ng living room—halos walong metro ang taas ng kisame na may nakasabit na nakasisilaw na modern chandelier. Tatlong gilid ng bahay ang napapalibutan ng malalaking floor-to-ceiling glass windows na gawa sa mamahaling tempered glass. Sa labas ng mga ito ay makikita ang napakalawak na berdeng damuhan at ang isang infinity pool na puno ng malinaw na tubig na nagniningning sa ilalim ng gabi.

“Ang ganda ng view, ‘no? Ipinasadya mo bang maglagay ng malaking glass dito?” tanong ko. Dito sa kwarto kung nasaan kami ay overlooking ang bundok. One way glass ito kaya kahit paano ay komportable ako. Hindi ko alam na may ganito dahil sa may makapal na kurtina ito pero nang mapansin ko ay madalas ko na iyong iwanan ng bukas dahil sobra talaga akong nabighani sa ganda nito. Gusto ko palaging nakikita ito.

Binuksan ko naman ito. Tumambad sa'kin ang isang malawak at mabangong silid na may kulay Light Gray ang paint ang glass wall sa may harapan ng lamesa at kitang kita dito ang magandang tanawin sa malayo,ang puting tiles na sahig.. Kitang kita ang Gara ng mga gamit. Nasa ayos ang lahat.. Masinop talaga tong boss ko.. Bulong ko sa sarili..

ASHERA Alas sais pa lamang ay gumising na ako. Hindi para maglinis ng buong bahay kundi upang maging ganap na empleyado. Kinatok ko na lamang ang pintuan ni Jeorge ngunit walang sumasagot. Marahil ay tulog pa siya. Balak ko kasing sumabay sa kanya, hindi naman ako marunong mag-commute. Tiyaka hindi ko din alam kung saan ba sa Maynila ang eksaktong lugar ng kompanya niya. Lumabas ako upang silipin ang garahe, hindi ko maiwasang mainis nang malamang iniwan niya ako. Wala na kasi ang kotse niya, sinadya niya atang iwan ako. Napabuntong-hininga na lamang ako at mabilis na bumalik ng kwarto. Kinagat ko na lamang ang ibabang labi ko para pigilan ang napipintong pag-iyak.

Tama lang ang liwanag na ibinibigay ng mga hanging light na nakakabit sa mga puno para makita ang daraanan sa gabi. My Green house occupies a 2,500 sq m of space. The area is sorrounded with glass that's why some of the workers in the palace called it a glasshouse. On the left side are plants native to the tropical environment while on the right side of the greenhouse are plants native to hotter areas. You can find here the shrubs, ferns and wild orchids to flowering trees. "What are you doing here?" Napatalon si Luna sa gulat ng magsalita ako.

Ilang saglit ay may dalawang lalaking unipermado ulit na sumalubong sa akin. "Dito po ang daan, sumunod kayo sa amin." Pormal nila akong iginiya sa loob. Nalaglag ang panga ko nang makita ang all glass mansion sa harapan. May glass pool din at hindi ko alam kung nasa Pinas pa ba talaga ako. Pang-ibang bansa ang design ng buong bahay na nasa gilid pa ng cliff. Hindi ko agad napansin ang lugar dahil sa mga naisip kanina.

niya tuwing may makikita siyang insekto o kung anong trivia sa National Geographic. Dahil feeling ko ay tutubuan na ako ng kabute sa pag-upo, naisipan kong tumulong sa mga gawaing bahay. Nakita ko si Jenny, isa sa mga kasambahay rito na naging close ko na rin, na hirap na hirap sa pagpupunas ng mga naglalakihang glass windows sa main hall. “Jenny! Ako na riyan sa kabilang side! Masyadong malaki ’yan para sa ’yo, baka bukas ka na matapos niyan,” masayang offer ko habang kukuha sana ng basahan.

bulalas ko tsaka pinakawalan ang palaso. Tatlong palaso ang pinakawalan ko para sa tatlong taong nakatayo sa harap ng mansion namin. Our mansion's wall are made of tinted glass which means, hindi nakikita ng taong nasa labas ang kung ano mang ginagawa namin sa loob. The glass was thick that even bullets can't get pass through it and even sharp things can't break it.

Napangiti ako. Nasa loob kami ng napakagandang glass house sa likod ng mansyon. Napapalibutan iyon ng mga halamang namumulaklak, at mga gulay habang ang sinag ng araw ay marahang tumatama sa salamin, dahilan para maging mas maliwanag at payapa ang buong paligid. Sa totoo lang… Pakiramdam ko’y matagal ko nang kilala ang pamilya nila kahit ilang buwan pa lang naman akong bahagi ng buhay nila.

tanong ko. I saw the terrace, maganda naman. Hindi ko masyadong napagmasdan ang paligid dahil sa kaba ko kanina pero malaki ang bahay nila. Two-storey house with terrace and garage, pero wala akong nakitang sasakyan. The bachelor's house indeed. "Nandito gamit ko tsaka mad-distract ka lang doon," sabi niya na parang sapat na iyon para ipaliwanag ang lahat.