The Hunted Novels & Stories

“What is it, Hunt—“ “Your nipples, Zyline. They’re saying hi to me,” sagot naman ni Hunter sa kanya. Mabilis na napayuko si Zyline. Namilog ang mga mata niya nang makitang nakababa pala ang damit niya kaya naman kitang-kita ni Hunter ang dibdib niya. Mabilis na itinaas iyon ni Zyline at tinitigan ng masama si Hunter. “Ang pervert mo talaga,” asik niya sa lalaki.

Rogues can be bad or not but what I smell now are evil rogues. I vomited blood when someone hit me with a gun. Hunters are people who want to kill werewolves that are on the planet’s surface. They really work together huh. Sa sobrang sakim nila sa kapangyarihan talagang nag tulungan pa talaga sila. Shame on them kase mamatay lang din naman sila.

They are now taking a look around. Here at Hunt University, the gate is made of gold. According to the school's history, this gold came from the werewolf forest. When normal people defeated werewolf, they took everything they owned. They discovered a room full of gold and decided to establish a school, which is now known as Hunt University. They can now enter the school after the inspection is completed. At first glance, you can see the darkness that surrounds the area. She saw a field full of students fighting each other; this is a training program taught at this school.

Sinalubong niya ang katunggali niya sa ere. Sabay silang bumagsak sa ibabaw ng mga bangkay. Parehong nanlilisik ang kanilang mga mata at patuloy na naglalaban ang mga ito. She made a smile while Sathania was spitting blood. The red liquid touched Hasumi's white tube. "H-Hayop k-ka," nahihirapang sabi ni Sathania. Hasumi pulled her sharp knife that was buried in Sathania's flesh.

Dahan- dahan kung pinikit ang mga mata ko refusing to see what I've seen inside, sinubukan kung tumayo, my hands on my belly, my feet buckled my mom strikes really hurt me to the core as I gather my stuff ready to leave I saw Carlo standing behind me holding and umbrella his face twisted he carried me into his arms and throw my stuff away "You don't need it, I'll buy you new one" he said, turning away, my parents didn't even notice that I have been taken away not with traffickers but to my dear husband.

“Grabe ka talaga—” Hindi na ako nakatapos magreklamo dahil hinihila na niya ako papuntang campus. St. Monteverde International University. Isang campus na parang galing sa pelikula, malalawak na damuhan, modernong buildings, at mga estudyanteng parang walang problema sa buhay. Habang naglalakad kami sa hallway, ramdam ko na naman ‘yung usual na ingay ng mga estudyante.

bulong niya. Nanlamig ang dugo ni Lena. “Then what do we do?” Lumapit si Adrian. Hinawakan ang baba niya—pinilit siyang tumingin sa kanya. “We don’t run,” sabi niya. Tahimik. “We hunt them.” At sa pagkakataong iyon— hindi na natakot si Lena. Sa halip— Ngumiti siya nang bahagya. “Then let’s start,” sagot niya.

I lied. Hindi na sila ulit nagtanong pa at nagpatuloy na sa pagkain. Lumipas ang gabing 'yon na puro lang kami tawanan. Nag-kwento kasi si Cade kung ano-anong naranasan niya sa loob ng tatlong taon sa NYC. Kadalasan ay mga babaeng naghahabol sa kanya ang nababanggit niya dahil sobra-sobra na raw ang mga pagkadesperada ng mga 'to. Merong pumupunta sa opisina at sinabing nabuntis daw siya nito kahit halata namang arte lang. They're desperate for Cade's attention. Cade's love. Nagagawa nila 'yon dahil sa sobrang pagkagusto nila sa isang tao, kay Cade.

tumango ako kahit hindi niya nakikita. The Huntress sila ang mga taong hinahunting ang target nila. Wala silang sinasanto kung sino ang makakabangga nila. Kahit na ang mafia pa ito. Gagawa at gagawa sila ng paraan mapabagsak lang nila ito. And now our mafia is now hunt. Shit! "Okay." Naputol na ang linya at ilalagay na sana ang sa bulsa ang cellphone ko ng tumunog ulit ito.

Bata pa lang si Andreana Velasquez nang maulila siya dahil sa isang madugong ambush. Ang target sana ng pag-atake ay isa sa mga miyembro ng makapangyarihang pamilyang Vergara. Ngunit sa halip na ang mga ito ang tamaan, ang magulang ni Andrea ang nasawi—dahil kasunod nila ang sasakyang dapat sanang ambush-in. Sa isang iglap, nadamay sila sa malawakang putukan na para sa mga Vergara. Simula noon, isinisi ni Andrea sa pamilyang Vergara ang pagkawala ng kanyang mga magulang. Bitbit ang galit at sakit, pinangako niyang hindi siya titigil hangga’t hindi niya napapanagot ang pamilyang responsable sa lahat ng kanyang pinagdaanan. At ngayon, oras na para singilin ang mga Vergara.