The Hunted Novels & Stories

"Ano ba ang nangyayari?" "Okay let me explain. Alam ko na nagtataka ang karamihan sa inyo since lahat ng events ang qualified lang na sumali ay from rare to epic. This event is different. This is for everyone and it will not measure your potential or ability. This is for everyone to have fun. Ang gagawin lang ay may dalawang kategorya. Ang hunters at hunted. Ibig sabihin among you, there will be hunters and being hunted. And the hunters will be the epic and the hunted will be the rare and common." Maring ko naman ang reklamo ng mga rare. "All you have to do is, you the hunted will hide anywhere in the fortress. There is no limit

Nagkagulo ang Hatchet Gang nang may nagpatunog ng alarm. Maraming elite ng gang ang sumugod palabas sa pinakamabilis na paraang magagawa nila. Walang pakialam si Aiden sa mga iyon. Simple niyang hinila ang hunting rifle niya at patuloy na naglakad. Walang pangkaraniwang tao ang kayang panatilihin ang pagiging kalmado na mayroon siya ngayon.

At hindi lang iyon basta pagkagusto, iyon ay isang matagal nang pagnanasa na naghihintay lang ng tamang pagkakataon upang sumabog. Napayuko si Hunter, ang kanyang matatalas na mata ay natatakpan ng madilim na anino ng kanyang buhok. Nagsindi siya ng panibagong sigarilyo, ang baga nito ay tila kislap ng galit na nagpupumiglas sa dilim. "Nandito ka ba para sunduin si Hailey?" tanong ni Hunter, ang boses ay malalim at pilit na pinapanatili ang awtoridad na tila isang hukom na nagbabasa ng sentensya.

Kung kakalkulahin, nasa edad trenta hanggang kwarenta ang mga lalaki. Napaatras ako. Alam ko ang kapasidad ng mga armas na hawak nila. Hindi lang ito ang unang pagkakataon na maka-encounter ako ng mga kagaya nila sa gubat na ito. Sila ang tinatawag na mga hunters. Matagal na rin simula nang huling lumitaw sila sa lugar na ito. Naghahanap talaga sila ng mga nilalang na kakaiba sa mga tao para makuha nila ito at madala sa siyudad. Marami nang naligaw sa lugar na ito na kagaya nila at marami na ring napatay gamit ang kakaibang armas na iyon.

nahihirapan nitong turan sa kaniya. “Ha? Why? What happened to you? Did Geneva poison you?” taranta niyang tanong habang pinaglalabanan ang bigat nito. Umiling naman si Hunter. “I have an allergy to peunuts.” anito bago tuluyang mawalan ng malay. “Hunter, hey!!! Hunter!” taranta niyang bulalas. Napaupo na siya sa sahig nang tuluyang mawalan ng panimbang sa bigat ni Hunter.

“Roses for you, Elo. Promise, pagbalik ko galing Sydney, hahanapin kita.” —Mar-mar Iyon ang mga nakasulat sa sulat, kaya naman napagdesiyunan kong magpunta sa Australia at doon siya hanapin. Nakalulungkot lang dahil hindi siya nakilala nina Mama. Marahil sa school lang kami nakapaglalaro’t nagkikita. With these blurred memories of us in my mind, I know that I love him. And I want to find him to confirm my feelings.

Pinag-aralan ni Yuan ang mga ginawang notes ni Sebastian sa notebook nito. Nalagyan na nito ng markang ekis ang puno kung saan nakita ang bakas ng dugo ng kriminal, ayon na rin sa media noong mga panahong iyon. Iyon ang huling nabalitaan tungkol sa magnanakaw. Ayon din sa notebook ni Sebastian, ang hinihinalang magnanakaw ay naging miyembro ng AFP cadet. Malamang na may alam ito tungkol sa training sa kabundukan. Kung ang bangkay nito ay hindi na natagpuan, malamang na nakain ito ng sawa o iba pang mababangis na hayop. Noong panahong umakyat ito sa bundok ay masyado pang masukal iyon. Ibig sabihin ay marami pa talagang mga hayop sa gubat.

Sa totoo lang ay kasal na lang ang kulang sa kanila ni Ian pero hindi kasama sa priority ni Riko ang pagpapakasal kaya nang alukin siya ng lalaki ng kasal noong ipagbuntis niya ang anak nilang si Loreen ay tumanggi siya, isang bagay na labis na dinamdam ng lalaki. Bahagyang yumuko si Riko para kunin ang susi mula sa sukbit niyang maliit na bag. Ipapasok na sana niya iyon sa keyhole nang mapansin niyang hindi nakalapat nang maayos ang pinto. Kumunot ang noo ni Riko at nagtatakang dahan-dahang itinulak ang nakasaradong pintuan.

That no matter how you treat them, no matter how much kindness you put into the relationship with them, no matter how much things you get through with them, they’ll be able to somehow, disregard all those things and dive in that one chance of betrayal. The rumors of her love affair with the rich businessman who bought the pineapple plantation in Hinubawon continued as one of the hottest topics inside Kampo. Mas lumala ang pag-uusap tungkol doon dahil siguro sa mayroon daw nakakita sa kanya sa plantation. Dorothea honestly didn’t know how to absorb that. Gaano ba dapat kakuryoso ang mga tao para pati pa iyon ay malaman nila? Hanggang saan ba ang kasukdulan ng pakikialam ng mga tao sa buhay ng

Naputol ang usapan nilang iyon at naghanda naman siya. "You're carrying a 15 million bet, Buck." Bumigat ang kamay ni Hunter sa balikat niya nang lumapit ito at sinabihan siya. "They are all counting on you. You have to beat the beast." Tumaas ang sulok ng labi niya. "Beast? That Quentin guy?" Pinalo niya ang dibdib niya. "I'm the beast." Natawa ito, "Whatever, buck. But the car is ready now. Good luck."