Novel & Cerita The Inheritance Games

“Bakit gano’n ‘no?! Nasa tamang edad na tayo kaya pwede na tayong mag-decide kung ano ang tamang gawin, pero pagdating sa pag ibig, kahit gaano pa tayo katanda… iyong magulang pa rin natin ang hinahayaan nating pumili kung sino ang makakasama natin pagtanda.” “Ewan ko ba! Gano’n nga siguro ang kapalaran natin na anak ng mayayaman. Ang magulang natin ang namimili dahil gusto nilang ma-secure ang legacy ng pamilya at masigurado na magpapatuloy ang empire na sinimulan nila sa mga susunod na henerasyon.” Tumikhim si Steven, saka niya tinapunan ng tingin ang kaibigang nakatingin sa kawalan. “Ang Kuya Harrison mo, hindi ba’t wala siyang girlfriend?! Hindi magtatagal ay ihahanap din siya ng daddy m

Sa sumunod na segundo, binuhat niya ito at mabilis na umakyat ng hagdan. "Young master!" sigaw ng butler, takot na takot. "Bawal pong manakit, sabi ni master!" "Manahimik ka!" sagot ni Shaun, sabay sara ng pinto. Pinaupo niya si Yesha sa gaming chair, binuksan ang apat na malalaking screen, at pinakita ang codes. "Anong kaya mong intindihin dito?" Tinitigan ni Yesha ang mga screen. Kumplikado ang mga character, kakaiba ang mga kombinasyon. Habang tumatagal, napansin niya ang isang maling linya sa pangatlong screen.

Sa sobrang bait niya, parang gusto ko na lang maging pulubi. Lucas invited me to watch a basketball game after we went to church. Kaya may dala siyang sapatos at jersey sa sasakyan. Sa school daw gaganapin 'yung game at kasali rin si Kuya kaya pumayag sina Mama. Hindi ko na nga masyado matandaan kung kailan ako huling nanood ng basketball game. But I can still remember that it was Kuya's last game here in the university, as a 4th year college student.

Sunod sunod na tanong niya at tumango nalang ako "Wala na akong ibang pwedeng gawin, Siya ang ka match ng dugo ng anak ko. At kung paiiralin ko lang ang pride ko ay baka mamamatay lang yung anak ko." Ani ko at umupo lang si Aleah sa tabi ko

“It has to be you. Idagdag pa na medyo may edad ka na rin.” “What if I don't want to?” seryoso kong tanong at salitang napatingin sa kanila. “Then you'll get no inheritance from us,” diretsahang sagot ni mom na ikinakunot ng aking noo. “When we say inheritance, we don't just speak about the money. Pati ari-arian. And kahit ikaw ang current CEO ng Sirak Wines, alam mong nakapangalan ito sa dad mo. Isa iyan sa puwedeng mawala sa iyo.”

Lahat ng mata ay napunta sa dulo ng aisle. Naunang naglakad ang flower girl. Kasunod ang mga bridesmaids at groomsmen. Sunod ang maid of honor kasama ang best man. Unti-unting bumilis ang tibok ng puso ko. Ito na. Ito na ang sandali. Huminto ang musika nang ilang segundo. Pagkatapos...Muling bumukas ang daan. At lumitaw siya. No. Impossible. Aaron failed.

Anim na taon na noong mawala ang lahat kina Mira Villareal --- ang negosyo ng kanyang ama, ang pangalan nito, ang katatagan ng kanilang pamilya. Ngayon, dalawampu't apat na taong gulang na siya, desperado sa trabaho, at hindi niya inaasahang ang kanyang unang job interview ay magtatapos hindi sa isang ordinaryong opisina, kundi sa harapan mismo ni Alessandro Verande --- ang batang bilyonaryo na kilala bilang pinakamalamig na CEO sa buong Ortigas. Hindi siya inalok ni Alessandro ng ordinaryong trabaho. Direkta siyang hinila palabas ng linya ng mga aplikante at inalok agad ng posisyon bilang kanyang personal secretary --- may kasamang kontratang puno ng kakaibang kundisyon. Bakit siya parti