The Intern 소설 & 이야기

aniya at ngumiti lang ako, "So, who's this guy?" "I met him at the Police Agency. I guess he's a Criminology intern or what. Medyo masungit siya at kakaiba mag-isip pero matalino naman. We're not really close but he's not that bad to refuse my favor," I said,

Kailangan kong mag-isip ng solusyon para hindi matuloy ang kasal na sinasabi ni Tita Joyce at sir Romane the Second. "GIANNA, may problema ka ba?" tanong ng kaibigan kong si Merideth. Nandito kami ngayon sa quadrangle naka-upo habang hawak ang resulta ng aming Internship. Ga-graduate na kasi kami next week. "Nakakapagod ang Internship natin." wika ni Merideth sabay hinga nang malalim. "Hindi nakakapagod ang Internship, ang nakakapagod ang susulatin, mag-e-encode, maglalakad nang pabalik-balik at mag-isip. Ang gastos din kaya." reklamo ko.

Medyo nahiya naman ako magbuhat ng sariling bangko pero sinangayunan ko na lang. "I've been working here for years, Sir... so yes..." I smiled timidly. "Pagpasensyahan niyo na po sila pero nasisiguro kong matututo rin sila sa propesyon nila at magiging bihasa balang araw," I added to lift them up. I was once an intern, marami rin akong naging pagkakamali noon, mas malala pa nga na ayoko na lang alalahanin dahil isang intern ako noon na pinurga ng IR.

Hindi pa rin bati si Kendra at Fernan kaya mas okay na rin na magkahiwalay sila ng internship program para hindi maapektuhan ang trabaho namin bilang interns. This is our second day of internship. Pauwi na ako at inaantay ko si Ethan kasama si Kendra sa may exit ng Hall of Justice kung saan kami ni Kendra nag-iintern. Nakatayo lang kami sa may gilid. "Okay ka lang ba? Medyo matagal si Ethan ngayon. Pinag-antay pa kita." Sabi ko kay Kendra.

Doon dumating si Aaron sa buhay ko. Isa siya sa mga bagong intern. Baguhan, medyo awkward, pero puno ng enerhiya. Pareho kami ng kurso, pareho ng pinagdadaanan, pareho rin ng deadlines. Isang hapon, napabilang kami sa iisang grupo, at hindi ko namalayan... kusa na lang kaming nag-uusap. "First time mo sa site?" tanong ko nang mapansing halos hindi niya bitawan ang helmet niya.

Isang sabi-sabi na walang ebidensya pero may posibilidad na maging totoo. Biglang nagbago ang ihip ng hangin. Ang kaninang puno ng kumpyansa na mga intern ay biglang nabahag ang mga buntot. “Ikaw naman, hindi ka na mabiro. Hindi na kami uulit… Huwag mong sabihin kay Mr. Garcia…” “Oo nga, sorry talaga. Hindi naman namin sinasadya…mahalaga sa amin ang internship na ‘to.”

Sa sobrang daming staff at interns ay masikip na sa bawat hallway, dagdag pa ang mga pasyente sa labas ng lab kaya medyo maingay ang paligid. Ilang hakbang lang ay nasa CM na kami, maliit lamang ito at halos siksikan na ang limang tao. Mayroong isang staff doon at dalawang babaeng intern. Ngumiti ito ng tipid sa amin. "Ma'am, sila yung intern from Tarlac. Maiwan ko na sila sayo ah, at aasikasuhin ko pa ang iba." "Sige maam."

Tuwang-tuwa siya, pero hindi rin nagtagal ang kanyang kasiyahan. May isa pang intern na mula sa Sarcross, si Sasha. Ito iyong palaging pinapaboran ng Departamento ng Pananalapi (Department of Finance) dahil may kakilala ito na mula sa mataas na posisiyon. Nagulat siya dahil hindi ito nakapasa. Sinabi na ni Mr. De Guzman dati na nangangailangan ng intern ang Department of Finance. At ngayon, siya pa ang tinanggap.

ani isang intern. So, I go to the garden the intern was talking about and I immediately saw Dr. Ricaforter... talking to a woman. A beautiful woman whom I think is close his age! And he’s smiling at her and she is too! The woman looks so mature and she’s really, really beautiful. Suddenly I feel more irritated and annoyed and mad, lahat na!

Hindi ko sila agad pinansin. Hanggang sa nagsalita na ako. “Talaga?” tumayo ako at tinaasan sila ng kilay. “Anong klaseng kapalit ba ‘yan?” Biglang nanahimik ang paligid. Yung bagong intern, halos mapaatras. “Sorry po, Doc…” Nagkibit-balikat ako. “Next time, make sure kaya niyo panindigan sinasabi niyo.” Isa-isa silang nag-alisan.