The Intern Novels & Stories

naiinis na sabi ko sa kanila. Hindi na kasi ako makatiis na halos iyon ang lagi kong naririnig sa kanila. Sabihin bang parausan ako ni tito Janus kaya ako nakuha bilang intern. Hindi ko pa siya noon kilala dahil sa nawala kong alaala at nakapasok ako sa kompanya ni tito Janus ng hindi niya ako tinutulungan. Tapos sasabihan nila ako ng ganun. Makakatinig ako ng pangpapababa sa akin.

“Thank you so much,” madamdaming wika ng Mommy niya. “I’m only doing my job, Ma’am.” “You look young, are you already a resident here?” usisa pa ni Mrs. Chelary El Greco. “He’s a sub-intern. One of this hospital aces.” Ang doktor ang sumagot.

sabay abot sa akin. Pagkabukas ko, schedule ng interview sa isang sikat na law firm sa buong bansa na sa ilalalim ng Amores Group of Companies, naghahanap ito ng bagong intern. Kahit sa una ay nagaalangan ako pero naisip kong, wala namang mawawala sa akin kung susubukan ko.

“Good afternoon, sir. Wala po.” “Marine Na ba ang bagong uniform ng secretary? And you're not Violeta. Sino ka? This floor is not intended for marines.” “I… I am an intern, sir.” “Intern nasa labas ng pinto ng office ng chairman? Hindi ito waiting area, Miss. Sinong hinihintay mo? Kapatid ko?” Hindi siya nakaimik at nanatiling nakatingin lang sa lalaki. “What a coincidence. Ikaw siguro itong intern na scholar ni Dad, na may anak na bagong babae ng kapatid ko,” matalas ang bibig na sabi nito sa kanya.

“Bes, narinig mo ba? Si intern daw isasama ni Sir Sebastian sa business trip!” “Hindi secretary niya?” “Hindi raw! ‘Yung bagong intern — ‘yung laging tahimik pero maganda!” “Wow. Sana all, intern na, Maldives pa!” “Eh baka naman may something ‘yung dalawa?” “Ewan ko ba, pero first time yata ‘to sa company history!” Tahimik lang si Althea sa loob ng cubicle, nakatayo, nakapikit habang pinakikinggan ang mga usapan.

Kabanata 27 Gabriel's Point of View Hindi pa opisyal na doktora noon si Samantha. Intern pa lang siya. Nag-i-intern siya sa isang public hospital malapit sa bodega na iyon. Pauwi na siya noong gabing iyon. Tinawid niya ang eskinita na dinadaanan niya araw-araw. At nakita niya akong nakahandusay sa sarili kong dugo.

Ang kapal talaga ng mukha na hindi pa lumayas sa apartment niya. Pasado alas-sais y medya na ngunit hindi siya makapag-ayos dahil ayaw niyang makita ang lalaki. Siguro naman aalis na ito kapag tinulugan niya. Alas-otso pa naman ang time-in ng interns sa MCF. Hindi pa siya hinihila ng antok ay narinig niya ang pagbukas ng pinto. “Ang kapal ng mukha mong pumasok—”

Tumigil si Aaron sa gitna ng hallway. At pagkatapos- Diretso siyang napatingin kay Joan. Bahagyang gumalaw ang sulok ng labi nito. Tahimik ang buong conference room matapos magsalita ni Aaron. "Your internship officially starts today." Ramdam agad ng lahat ang pressure. May ibang interns na napalunok. May ibang biglang napaayos ng upo. Mabagal siyang naglakad sa harap ng room habang nagsasalita.

I repeat my greetings before walking passed through his side. "Sinabi ko bang umalis ka?" sabi niya bago pa man ako tuluyang makadaan sa gilid niya. "No, Sir." I carefully answered. "4pm, ground." Iyon lang ang sinabi niya bago umalis. I watched his broad back. On the back of his shirt was the two word 'Criminology Intern' printed in white. Even his back view was mesmerizing. I just don't understand why he's so cruel among other OJT's. He's such a pain in the ass!

He’d rather burn his own career kaysa makita akong bumagsak. ​Pero hello? Hindi ako basta-bastang intern na iiyak na lang sa sulok. Kung akala niya ay gagana ang 'Noble Idiot' trope niya sa akin, nagkakamali siya. ​Biglang bumukas ang pinto ng opisina. ​"Liana? Anong ginagawa mo rito?"