The Invisible Guardian Novels & Stories

"Hindi basta-basta ang kalaban Xian. Matalino ang kalaban mo, ginawa niya itong lahat at nagplano ng mabuti. Mukhang malaki nga ang galit niya kaya nakipag deal siya sa eksperto at ginawa niya ang klase ng invisible Elpo means Electricity of Power. Wala pang nakakagawa niyan bukod tanging siya pa lang." Narinig niya ang pag-ngisi ni Hazel. "Pero hindi porket na plano na niya 'tong lahat ay kaya na niyang tapusin agad, lahat ay nag-uumpisa sa simula at ang katapusan ay hindi pa nangyayari pero sa atin pa rin iyon manggagaling. So, let's play begin!" Mariing ani Hazel.

Habang nagagalit ang leader, agad namang hinawakan ni Gerald ang ulo ng guardian bago inilabas ang technique na sinasanay niyang gawin sa loob ng isang buong linggo! Sa sandaling iyon, isang surreal at malamig na tunog ang maririnig. Sa lalong madaling panahon, umalingawngaw ang mga masasakit na hiyawan ng sakit ng mga guardian. Para naman sa anim na iba pang mga guardian, may isang napakalaking puwersa ang humihigop sa katawan ng kanilang leader na naging sanhi ng mabilis na pagkunot ng kanyang katawan habang ang kanyang mga pisngi ay bumagsak na ang kanyang maputlang mukha ngayon ay parang bungo na.

Inantay kong makalagpas ang dalawang sasakyan bago ako sumunod. Ngayon, nasa likod ako ng mga pasaway na nakasunod sa ginoo. Agad kong binuksan ang lockbox at kinuha roon ang aking kumikinang na silenced gun. Umayon din ang panahon dahil pumasok ang sasakyan ng ginoo sa isang makipot na daan kung saan kakasya lang ang isang kotse. Agad na sumunod roon ang mga pasaway kaya sumunod rin ako.

Lucille replied. She moved her attention back to Chloe and very softly she asked. "Do you think you can be Ruby Ramirez forever? Do you think you can fool everyone with your childish act? Having this face does not make you invisible Chloe Reyes! You are an Impostor! Impostor!" Lucille added menacingly and out of nowhere she took a knife from her purse and started to shred Chloe's face like she wanted to remove it piece by piece.

Lahat ng galaw niya ay may ibig sabihin. Kilala naman yata nila ang boses ni Aziria, isn’t? “When you feel my heat.” “Look into my eyes.” “It’s where my demons hide.” “It’s where my demons hide.” “Don’t get too close.” “It’s dark inside.” “It’s where my demons hide.” “It’s where my demons hide.” Good luck, bee! Israel’s POV

Batid niyang magagalit si Kapitan Klaus sa oras na malaman nito ang kaniyang ginawa ngayong araw. Siguradong hindi nito mapipigilan na mag-alala habang siya ay wala sa kanilang bahay. Hindi maipagkakaila ni Hasna ang pag-aalala ng mga taong nasa kaniyang paligid lalo na’t alam nito ang kaniyang nakaraan lalong-lalo na kay Kapitan Klaus na naging saksi sa kaniyang pinagdaanan mula noong makuha siya sa kakahuyan. He was like a father to Hasna since she left her home. He raised her with his armies or the so-called, Head Hunters – a group that hunts nocturnal beast or monster especially the one who spread darkness in the city, the werewolves.

Dapat hindi na siya madamay. Naputol ang pag-iisip ko nang biglang bumukas ang pinto. Akala ko si Xavier ang pumasok pero nang makita ang babae na hindi pamilyar ay kaagad akong napabalikwas ng bangon. Hindi ko ininda ang sakit ng katawan ko lalo na noong nakita ko siyang ngumisi. "Hi, Queen, don't be afraid. My Lord hired me here to guard you," she said.

I worry about her condition but I need to focus on finding and saving Alaric. Habang patakbo papuntang monasteryo, nasa limang kasapi ng guardians ang naghihintay sa pagdating ko. May hawak silang mga baril. They aim for me and so I used my power to shield myself from their bullets. I used my right hand to conjure my power and burned them alive in front of me. Sobrang sarap sa pakiramdam na makita silang nagsisigawan habang nasusunog ng buhay. I finally arrive in front of the monastery. I can see its huge door and three guardians. They are in their early 50s and looking serious while staring at me. I scanned their faces as I approached them; they were one of the elders.

matalim na sagot ni Athena, sabay talikod. Kahit ganoon, hindi siya tumigil. Palagi siyang nandiyan, sinusundan si Athena kapag duty bilang close-in security, lagi ring may banat, laging may biro. Pero habang tumatagal, parang lalong nagiging pader si Athena—walang reaksyon, walang pakialam, para bang invisible siya kahit ano pa ang gawin niya. ***********

"But I'm pretty sure, mas matutuwa ka mga sanga ng kapangyarihan mo." "Sanga? Ano 'yon?" kalmado na ang puso ko. At nakakahinga na 'ko nang normal. "Being unseen, invisible." "Invisible?” “Ah, ‘yong tulad ng sa ‘yo, Ma?" “Yes, and your Lola has it too. Being invisible is the best gift I know, and you will enjoy it, though it’s dangerous. Kapag nagamit mo ito sa maling paraan, maaring hindi ka na makakabalik sa pagiging visible. At tandaan mo, lahat ng kalakasan ay may kahinaan.”