Novelas y relatos de The Invisible Guardian

Nanlalaki ang mga mata sabi ng blonde buhok. "Nope! Sa muling pagkikita natin tampalasan. Hihintayin kita sa araw na magbubukas ang gate of wall! Maamoy at maamoy ko ang amoy mo kahit naka-invisible ka, Bitch!" Nakahinga ako ng maluwag ng mawala na ang mga ito sa paningin ko. Nang nakakasiguro na ako wala na ang mga ito tinanggal ko na rin ang spell ng pagka-invisible ko.

Taka niya bago tumingin sa akin. Tininangnan ko naman ang sinasabi niya at hindi ko inaasahang magtama ang mga mata namin ng mga guardians. I don’t know if I was just seeing things, but I think the color of their eyes changed to gold… it was just a fleeting moment, but I’m sure of it!

Humahagod ang kamay niya sa katawan at hinayaan lang na gumalaw ang katawan Hanggang sa may lalaking lumapit. “Can I?” Bahagya siyang umatras. “Sorry.” Ngumiti lang ito at umalis. Pero maya-maya, may isa na namang sumubok sumabay sa kaniya. At isa pa. At isa pa. Sa bawat paglapit nila, mas lalo siyang lumalapit kay Zebby. “Girl!” tawang-tawa si Zebby. “Para kang may invisible barrier!”

Sa isang hindi kilalang lokasyon— nakaupo si Lara. Tahimik. Nakatingin sa maliit na device. Blinking. Alive. “Phase complete,” mahina niyang sabi. Walang sumagot. Hindi kailangan. At sa sandaling iyon ay nagsimula na ang tunay na infiltration. Hindi sa pamamagitan ng lakas. Kundi sa pamamagitan ng pagiging invisible. At sa larong ito— ang hindi nakikita ay ang siyang nananalo.

Mga ilang minuto na rin ang nakalipas ay nakita na niya itong palabas dala ang mga gamit nito, lalapitan na sana niya ng may sumalubong sa kanyang susunduin at kaagad na nagyakapan ang dalawa at may pahalik pang kaganapan. Napakunot ang noo ni Tanner sa kanyang nakita, hindi siya nagkakamali, ito ang kanyang susunduin at anak ni Mr. Green, at may mga kasama pa talagang mga bodyguard ang lalaking sumalubong sa dalaga. No choice siya at nilapitan niya ang mga ito, dahil utos ni Mr. Green na sunduin siya nito, hindi yata sila na-inform na may susundo na pala rito. "Hi, ikaw ba si Ms. Green?" tanong ni Tanner sa dalaga.

5c Sa iisang van nakasakay sina Austin at Mina, kasama ng mga ito ang kanilang mga kaibigan. Bantay sarado nila Austin sila Mari, hindi pa ito nakuntento naghire pa si Austin ng mga private bodyguards para mabantayan nang mabuti sila Mari. Naka-masid lang ang mga ito sa may 'di kalayuan, para mabilis na makaresponde sa kanila.

Automatic na sumara iyon nang sandaling makapasok ako. This is not an ordinary place, may mga invisible detectors dito na kung saan habang naglalakad ka palapit sa bahay, nakapailalim ka sa isang proseso na inaIdentify kung kalaban ka o kakampi. There are number of guns pointing at you silently. Hindi mo iyon makikita pero ikaw kitang kita nila. Ligtas akong nakararing sa pinakapintuan, doon may scanner na magiidentify sa'yo kung sino ka at ano ang papel mo sa grupo.

Kapag napupunta sa isang laban si Wilbur, ginagamit niya ang spirit energy para gumawa ng isang invisible sensor na may one-meter radius sa paligid niya. Ito ay ginagamit ni Wilbur upang mapansin ang kahit anong bagay sa loob ng lugar na ito kahit na hindi niya nakikita ang target. Ang sensor ay hindi lang kayang makapangsin ng mga pisikal na atake, pati na rin ang mga spiritual na atake. Ito ang rason kung bakit naging walang kwenta ang Splitmove ni Skyler. Sa sandaling yun, sineryoso na ni Skyler si Wilbur.

“Oh my God, what happened to your hair?!” “Mom, that witch attacked her first!” galit na sumbong ni Yuzu sabay turo kay Maegan. Hindi pa man humuhupa ang eksena nang muling bumukas ang pinto. Dumating ang mga guardian ng dalawang alipores—isang elegante ngunit istriktang babae na may dalang briefcase at isa namang lalaking naka-uniporme ng mataas na opisyal. “Mom…” mahinang tawag ng isa.

Kailangan kong maging invisible kung maaari o di kaya naman ay isang aninong hindi kailanman nakita sa mga security footage. Alas-dose ng madaling araw ako kumilos. Isinuot ko ang black hoodie at cap. Naglagay ako ng prosthetic scars sa mukha at contact lens upang mabago ang itsura ko. Sa ganitong labanan, hindi lang bilis ang puhunan, kundi pati talino at pag-iingat.