The Last Legion の小説・ストーリー

Ngayon lang nag sink-in sa utak ko. "Hindi kita maintindihan, Leona. Ano bang pinagsasabi mo?" "Ikaw ang last enchantress na nabubuhay sa ngayon, Velvet. While we, the shadow wraiths, are dead enchanters." Pakiramdam ko ay para akong nalulunod. Hindi ko kayang intindihin lahat ng 'to at gusto ko nalang gumising sa mahabang bangungot na ito. "B - Babalik ako sa Mortimer - "

she says as she hugs them. (NEWS REPORT: The tribe of werewolves has been finally defeated. Nobody ends up making it and they are all killed by our tribe, the humans. The war between the werewolves and humans are now finish.) Samara became interested in the news after hearing it. She keep looking at the screen in the television and she knows something is wrong with this news. "Honey, turn off the television; we need to take pictures," her mother instructed her. She rushes up to her and hugs her tightly, her mom laugh at her because of this.

“THIS is not the file that I asked for, Zariyah.” Inihagis ni Mr. Laxamana sa ibabaw ng conference table ang file na dinala niya. “Hindi mo ba narinig ang sinabi ko kanina? I said I need the file of Legazpi Mall pero ibang file naman itong dinala mo. What is wrong with you? Kanina ka pa nagkakamali.”

Wala. Pag-angat pa lang ng araw sa eastern towers, wala na ang mga banner niya sa city walls. Umalis na ang Black Legion—pa-north, papunta sa borderlands, hinahabol ang digmaang wala pang pangalan. Ramdam lang. Parang pressure sa ilalim ng balat. Alam ng council ang nangyari kasabay ng buong imperyo—sa pamamagitan ng bakanteng iniwan niya. Mas malaki ang pakiramdam ng throne room nang wala siya.

Pabirong sabi ko kaya't nagtawanan pa lalo kami. Natigil ang aming tawanan ng may isang PalaceGuard na lumapit sa Mahal na Hari. "Do you have some important thing to say?" Tanong ng Mahal na Hari. "Your Majesty, LunaLight is back. I received a report moments ago that a certain town in Legion was attack. The whole town was burned to ashes, many innocent people died." "Huhuhu. Mabuti pa siya magaling magsalita ng English!" Malungkot na bulong ni Hannah sa gilid ko.

Ang Mindoro ay naging sentro ng isang digmaang hindi kailanman inakala ng mundo. Sa isang dako, ang "Glow Up Legion" ni Genesis Maria—libu-libong mga clones na may mukha ni Ria, nakasuot ng puting armor, at gumagalaw nang may mechanical precision. Sa kabilang dako, ang "Valdez Resistance"—mga dating empleyado, tech experts, at mga pamilyang winasak ng mga Soliven na ngayon ay armado ng mga prototype na sandata ni Ricardo Valdez.

Malakas na hiyawan at palakpakan ang narinig niya galing sa mga audience. "Mapapa-sana-all ka na lang talaga! We are happy for you, Miss Bunny. For sure, maraming kalalakihan ang nalungkot sa balitang iyan. So, ito na ba ang magiging last movie mo?" ngiting ngiti tanong ng baklang host sa kaniya.

SU ULTIMA VIDA (His Last Life) By: Katherine Rose Cortez Ang istoryang ito ay pawang kathang-isip lamang. Ang mga tao, lugar, at pangyayari ay bahagi lamang ng imahinasyon ng may akda. Hindi ito nakasulat sa ating kasaysayan, ngunit isa sa mga layunin ng kwentong ito ang pagbalik-tanaw ng mga mambabasa sa kasaysayan ng Pilipinas.

Humahangos na salubong sa kanya ni Jonathan. "What is it?" "Legacy is the old Mortiferum Empire." "Mortiferum? Hindi ba matagal nang wala iyon?" "Suppostedly, but their offsprings wants to continue running the Empire. They want their position back!" Sabad ni Gio na kanina pa nakikinig. "And Thamara is one of the offsprings."

Naramdaman ni Venice ang init ng katawan nito. Kahit lasing, ramdam na ramdam niya ang pagtigas ng ari ni Romer na nakadikit sa kanyang puwit. At sa kabila ng lahat ng sakit, ng lahat ng luha, sumuko rin ang katawan niya. Isang huling gabi. Isang huling pagniniig. Isang huling pagkakataon na maramdaman siya nang ganito.