The Man Who Can T Be Moved Chords Ukulele 소설 & 이야기

Hindi ko pa memorize ang chords ng buong kanta. "Why you stop? Ang galing mo." Napatingin ako kay Jairus at may dala itong ukulele. Nice. "I forgot the chords." Natatawang sabi ko. "I know that song. Fix You by Coldplay, right? "Yup." Ibinalik ko sa kaniya ang gitara at ibinigay niya naman sa akin ang ukulele. "Let's practice together."

Parang unti-unting kinakain ng kilabot ang buong katawan ko. “Unang chords ay Em.” Pagpapatuloy niya habang ako ay malapit nang maging bato sa kinauupuan ko, “1st finger sa 5th string, 2nd finger sa 4th string, 3rd finger sa 2nd string tapos 4th finger sa 1st string.” Inilalarawan niya habang hinawakan ang mga daliri ko at inilagay sa kaukulang mga string na kanyang binanggit.

Today is our practice for the performance as appointed by the seniors of the club. I am too tired to carry a guitar but I don't want to look weak nor sound like a darling so I have to bring it with me. I sat at the long wooden table and started practicing. I already chose a song for the performance - "This Love" by Taylor Swift. Chords are not so easy but there are some chords that I am still not sure of so I get stuck here and there. I want someone to help me practice the chords. But guess what? I might be crazy because I only think of him.

At pucha, bakit hindi niya mai-alis ang tingin sa mga labi nito? "Trinidad, your silence is making me uncomfortable..." Diyos ko, bakit parang musika sa pandinig niya ang boses ni Gene? At bakit parang matamis na caramel candy na rumolyo sa dila ni Gene ang pangalan niya? Shit, shit, shit! Mariin siyang pumikit at yumuko. Pagkatapos ay itinaas niya ang dalawang kamay ay dinala sa dibdib ni Gene—pushing him away.

You can be the best You can be the King Kong banging on your chest You can beat the world You can beat the war You can talk to God, go banging on his door You can throw your hands up You can beat the clock (yeah) You can move a mountain You can break rocks You can be a master Don't wait for luck Dedicate yourself and you gon' find yourself Naputol lang ang pagkanta ko nang biglang tumunog ang phone ko at napansin kong nagregister ang pangalan nang girlfriend ko na si Janine.

Agad ko yon kinuha. Sino namang tao ang mag tatago ng ukulele sa ilalim ng kama? Binuksan ko ang sliding window at umupo doon. Nilanghap ko ang malamig na hangin. Sinimulan kong pinatogtog ang ukulele. Kakantahin ko yung kanta ni Eric Clapton na tears in heaven yun kasi ang favorite ni mama. Tumingin ako sa langit. Para sayo to anak.

Nilapitan niya sana ito para kausapin at tulungan nang pinigilan siya nito at hindi niya naman itinuloy ngunit nang muntikan itong matumba ay napilitan siyang lumapit para sana saluhin ito. “Don’t touch me,” ma-awtoridad nitong saad at iniharapang pa ang kamay para pigilan siyang tuluyang lumapit. Amoy na amoy niya sa bibig nito ang bango ng alak na ininum. Hindi siya nito tinitingnan at pilit siyang pinapalayo.

Edi nagmukha akong baliw. I don't have a particular song in my mind but the moment I held my ukulele, my hands started playing a song like they have their own minds. "Well you done done me and you bet I felt it I tried to be chill but you're so hot I melted I fell right through the cracks And now I'm trying to get back" It was like for a moment, I'm singing for someone. I don't have any particular person in mind. Wala naman. Di ko alam. Pero parang nasa paligid lang 'yong kinakantahan ko.

Wala sa sarili na umiling ako kaya humigpit ang pagkakalapat ng kanyang mga palad sa aking mga pisngi. “Babe, I’m sorry, pangako magbabago na ako, ikaw lang ang mamahalin ko, pangako, kahit ngayon lang, bigyan mo ako ng pagkakataon na patunayan ko ito sayo. B-Babe, ayokong makulong! Ayoko! Pakiusap kahit ngayon lang, tulungan mo ako…” kasalukuyang sitwasyon….

Because of that, her anxiety was added ten times fold, lalo na't nang makita ang mikroponong gumulong palayo sa kaniya. Her eyes followed the microphone that eventually stopped rolling right in front of a man in a black v-neck tee-shirt paired with a white men's short, and a shoes. Seraphim then ran into him to get it. But before she could even do that, the man himself picked it up and handed it to her. Para maiwasang makuryente ulit ay ginamit niya ang dulo ng kaniyang sleeve para tanggapin ito. Seraphim smiled at him to show her gratitude, which the man just nodded and turned his back afterwards.