The Necklace Settings Novels & Stories

Kinuha niya ito. Binuksan niya ito at unang bumungad sa kanya ang isang litrato at isang kwintas. Kinuha niya ang mga ito. Isa itong litrato noong pitong taong gulang siya kasama ang isang batang lalaking nasa sampung taong gulang. Sunod niyang pinagmasdan ang kwintas it has an infinity heart design. Binigay ito sa kanya. Ang sabi ng taong nagbigay nito ay isa raw itong 'Promise Necklace'.

"Yay!" Matapos niyon ay marahang naupo si Marikit sa sofa habang katabi niya ang anak. Kasunod niyon ay marahan niyang binuksan ang pulang velvet box. Nang mabuksan ay doon natigilan ang babae. Isang manipis at eleganteng white gold necklace ang maayos na nakalapat sa loob. Simple lamang ang disenyo nito, pero kitang-kita ang husay ng pagkakagawa. May pendant din itong ay isang maliit na hugis-pusong locket.

Pero huli na. Pagkabukas niya, kumislap agad yung necklace. Diamonds. Rubies. At yung simbolo ng Russian mafia sa gitna. Parang kwelyo ng aso. Mahal na mahal na kwelyo ng aso. “Ayoko niyan,” mabilis kong sabi habang umaatras. Pero mabilis siya. Before I could stop her, naisara na niya yung necklace sa leeg ko.

Napailing na lang ako at tumikim sa mga pagkain na nakahain. "Thisa, iyong kwintas, ang ganda!" bulalas ni Rosa. "Manood ka kasi." "I'm watching, Rosa." "Grabe!" The necklace was a masterpiece. Isang teardrop emerald na pinalilibutan ng mga dyamante. It looked like something a royalty would wear. Ramdam ko ang excitement sa buong ballroom habang nagtataasan ng mga paddle ang mga elite. Entertaining panoorin kasi palakasan ng pera. Doon lang talaga kami hindi makarelate na mga nandito nakaupo. Pera na usapan eh.

Pagkatapos, nakita ni Nica ang necklace sa leeg ni Agatha at paulit-ulit na umiling at nagbuntong-hininga, “at yang necklace mo, dhail nandito ka, dala mo ang mukah ni Noah. nakasuot ka ng ganyang necklace na gawa sa bubog, halos kinakalawang na ang bakal sa gilid niyan, hindi ka ba natatakot na mapahiya si Noah?” Hinawakan ni Agatha ang necklace, natigilan. Necklace na bubog? Kalawang na bakal? Talagang naguluhan siya dito. Hindi siya ang tipo ng tao na sisigaw ng, “ang necklace ko ay nagkakahalaga ng 300 milyon…” Ilang hakbang na lang ang layo ni Noah, at ang paningin niya ay nakatuon din sa necklace.

Muling tanong ko. "I'm thinking about Necklace," he said and looked around. Tumango ako at muling nag tingin tingin. Tahimik kong pinapasadahan ng tingin ang mga necklace at napako ang tingin ko sa isang rose gold na necklace, it's not just a simple necklace dahil pag sinuot mo ito ay talagang agaw pansin dahil sa mga nakapalibot na diamante, you can wear it with it's circle pendant with a pave' diamonds.

“Yes. Nawawala nga ang necklace ko. Oh, by the way, narinig ko rin mula kay Damion na nawawala ang necklace mo sa Old Creek Road at nahanap niya. Anong itsura ng necklace mo? Bahagyang lumaki ang mga mata ni Cassidy, may bahid ng pagkabahala, ngunit agad ding inayos ang sarili. “It’s a necklace with my name on it. Pinagawa ng Papa ko noong pinanganak ako. When Damion wanted to return it, and I thought it was fate, binigay ko na lang sa kanya.” “Is that so?” Czarina murmured. Sinuri ni Cassidy ang mukha ni Czarina na hindi naniniwala. Kaya naman ay muli siyang nagsalita. “Noong niligtas ko si Damion, hindi ko namalayan na naiwan ko ang necklace sa ambulance. Narinig kong binigay ng nurse sa k

Samantalang ang mga babae naman, iba-iba ang reaksyon—may mga halatang naiinggit, napapamura sa ilalim ng hininga dahil hindi nila makukuha ang alahas, habang ang ilan nama’y nakangiti at masayang bumabati, tila ba kuntento na makita ang necklace na mapupunta sa isang kilalang pangalan. “Ladies and Gentlemen!” sigaw ng Auctioneer, nanginginig ang boses sa sobrang excitement. “The Diamond Necklace goes to Madam Carolina Clinthon!” Nagpalakpakan ang ilan, habang ang iba nama’y nanahimik, may mga matang puno ng panghihinayang. Ang spotlight ay tuluyang tumutok kay Mrs. Clinthon, na parang siya ang tunay na nagwagi ng gabi.

O ang necklace. Tuluyang natulala si Natalyn. Parang binuhusan siya ng malamig na tubig. Hindi niya maintindihan. Kung hindi para sa kanya ang mga bulaklak…kanino? ‘Ang necklace? Hindi ba para rin sa kanya iyon?’ Hindi maaaring hindi para sa kanya. Mabilis na tumakbo ang isip niya. Para kay Madam Concepcion? Hindi. Roses ang dala nito.

I watched how he removed the ring with an infinity design on the necklace. "Lean closer to me." "Huh? Bakit?" Ano'ng trip niya? "Just lean closer." I did what he said. That's when I realized what he meant. Isinuot niya muli sa'kin ang necklace pero ngayon, iisa na lang ang pendant. I immediately leaned back the moment he's already done. The place's beginning to get awkward. My heart's beating faster than the normal and I can feel my cheeks on fire.