Midnight Sun Book Romane & Geschichten

ALAS-DOSE na ng hatinggabi. Tapos nang mag-shower si Luisa at nakapagbihis na rin ng pantulog, pinatay na rin niya ang main light sa kuwarto at tanging ilaw mula sa maliit na lampshade na nakapatong sa ibabaw ng bedside table ang nagbibigay liwanag sa paligid. Hinayaan niya na pumasok ang malamig na hangin mula sa dagat sa loob ng kanilang silid sa pamamagitan ng screen door sa terrace. Luisa watched the white sheer curtain gently dance along the cold wind. Habang tila musika sa kanyang pandinig ang tunog ng alon ng dagat. Pagkatapos niyon ay kinuha niya ang libro at pinagpatuloy na binasa iyon habang nakaupo siya sa kama at nakasandal sa headboard at nakabalot ng kumot ang kanyang mga binti

Magulat ka, andito ako matapos mo akong hamakin, itapon at abandunahin I will be your living nightmare, Remonise. AN: Ayon, kita ko mga demanding nyong comments na UD na po otor, mga bhie. Hinahabaan ko na kasi diba nga bitin lagi, at please bare with my unexpected update since i am very busy, kung gusto nyo ng araw araw update, nasa d****e nyo makikita. Ibang story nga lang. Ibang genre din, but i am hoping that you guys will support Night Shift in D****e. Tanong ko lang, kung ipapublish ba ang Night Shift bibili ba kayo? Let's see, but now. Thank you for undying support. I love you all! 𝙭𝙤𝙭𝙤

No part of this story may be reproduced, distributed, or transmitted in any form or by any means, including photocopying, recording, or other electronic or mechanical methods, without the prior written permission of the author, except in the case of brief quotations embodied in critical reviews and certain other noncommercial uses permitted by copyright law. Plagiarism is a CRIME! ❗WARNING: Contained matured contents. My imaginary characters: *Astrid Fiore Gellar de Silvar- Selena Gomez *Zephyr Kalen Sorkin Alviajano- Chris Evans —————————————————————————————————————————————————————————————————— Prologue

One time nakita kitang iniinom ito Ah ok kahit di ako kumbinsido sa sagot niya binaliwala ko na lang at nag simula ng mag luto habang iniinom ang ice coffee. Adobong manok ang napili kong lutuin dahil madali lang ito lutuin. After 20 minutes tapos ko na itong lutuin agad na kaming kumain dahil kaniana habang nag luluto ako inihanda na pala ni Gael ang lamesa kaya nakakain kami ng deretso habang kumakain kami ang dami nain pinag usapan na minsan ikinatatawa namin.

Kung nandoon ako, papatayin ko lang naman sa pang-aasar ang kaibigan ko. Still yawning, I brought my cellular phone with me, quietly went to the course of the room’s balcony, opened the curtains as well as the glass door, and eyed the welcoming scenery. I looked at my phone and it was five-thirty in the morning. After the darkness of the night, I guessed that sunrise came as a golden passage—telling us that whatever happens, there would always be light after the dark. Alam kong kaunti na lang ay tuluyan ko nang iiwan ang madilim kong nakaraan at kalilimutan ang pira-piraso kong pangit na mga alaala.

Malapit na ring mapuno ang librong 'to dahil paano bang hindi 'to mapupuno ng sulat, eh, halos araw-araw akong nagtatala. 'Ito na naman ako at magsusulat na naman sa librong 'to. Napapagod na siguro ang librong 'to, 'no? Dahil baka bukas makalawa ay butas na ang papel na 'to dahil pabalik-balik ako sa pagsusulat at pagbabasa. At ngayong araw, nagkasagutan kami ni Ylona dahil na naman kay Gelo. Ewan ko ba kung anong nangyayari sa pagitan namin. Kala ko pa naman habang patagal nang patagal ang pagiging magkaibigan namin nila Ylona ay magiging close na kami sa isa't isa. Pero nagkamali ako dahil patagal nang patagal ay halos nawawala na ang closure naming magkakaibigan.' Mabilis kong isinara an

It was Lily again, peeking through the doorway. I reached into my silk pocket and felt the small **Sun & Moon necklace** I always carried. I remember a boy once told me it would keep me safe when the world got dark. Now, looking at this lonely mansion, the cruel maid, and my cold husband, I realized I was in the darkest place of my life. I was in a cage. And the key was held by a man who was clearly more than just a farmer. *Ninety days, Sofia,* I whispered to myself as I entered my cold, empty bedroom. *Just survive ninety days. For Papa. For your name.*

KARMA: Kill Me or Love Me Chapter 2: The Wait in the Morning As the twin suns of Lunira rose once more, casting golden rays through the dense canopy of the forest, I prepared for another morning in the repetitive cycle of my existence. My home, a towering tree with a carved chamber inside, was draped in vines that glowed faintly in the dark and flowers that shimmered like stars against the earth. This forest, alive with the sounds of nature—from the crystalline chirps of birds with glass-like wings to the deep, distant rumble of unseen beasts—was the only world I’d known for the past five years. Early in the morning, as was my custom, I stepped out of my tree to gather fruit from the surroun

Biglang nagkatawanan ang lahat ng naroroon kabilang na si Helga. Nang biglang isang nilalang ang bumangga sa salaming bintana ng silid na iyon. Nang tiningnan nila ito ay nakita nila ang isang nocturno na nagpipilit makapasok sa bintana. Agad na binunot muli ni Major Sorrentino ang sariling baril saka sunod-sunod na pinapatukan ang halimaw. Ngunit hindi pala ito nag-iisa. Maya-maya’y tatlong nocturno na ang pilit na pumapasok sa nabasag na salamin.

"Sun.. just tell me if you're tired. Okay?" Ngumiti ako sa kaniya at tumango. Lumapit ang isang teenager na babae at pinatong niya ang bagong release kong libro titled, Marzanna, The grim reaper. Hindi ko mapigilan ang hindi mapangiti. Halos maraming beses kong pinag-isipan kung itituloy ko ang kwento na ito dahil hindi ko genre ang fantasy. Baka mahirapan ako and yes, It's not really that easy. Pero dahil na rin sa tiyaga nina Ma'am Agnes at Randz sa pag-revise at sa pagtulong sakin, I made this story into a real book. "Hello, Ate LovelyWrites. Ito po talaga ang pinaka nagustuhan kong libro mo. Sana marami pa ang sumunod."