The Pale Lady Mga Nobela at Kwento

Bukod sa inis ako dahil na rin yata sa karamdaman niya. "Anong pangalan?" I asked. "Marty's. Nakita ko lang." "Anong kulay?" "Pula." Napailing-iling ako dahil sa galit. "Kulay pula? Ano ka ba naman, Clesea, huh?! Look at yourself! Balisa ka! Sinonh hindi mag-aalala sa lagay mong niyan, huh? Hindi ba may allergy ka sa maanghang? Paano kung nahimatay ka riyan?"

ALAS-DOSE na ng hatinggabi. Tapos nang mag-shower si Luisa at nakapagbihis na rin ng pantulog, pinatay na rin niya ang main light sa kuwarto at tanging ilaw mula sa maliit na lampshade na nakapatong sa ibabaw ng bedside table ang nagbibigay liwanag sa paligid. Hinayaan niya na pumasok ang malamig na hangin mula sa dagat sa loob ng kanilang silid sa pamamagitan ng screen door sa terrace. Luisa watched the white sheer curtain gently dance along the cold wind. Habang tila musika sa kanyang pandinig ang tunog ng alon ng dagat. Pagkatapos niyon ay kinuha niya ang libro at pinagpatuloy na binasa iyon habang nakaupo siya sa kama at nakasandal sa headboard at nakabalot ng kumot ang kanyang mga binti

Dahil sa tangkad niya ay kailangan ko pa talagang tumingala. Nagkatinginan lang kami. No words, just stares. Ngayong natitigan ko siya ay napagtanto kong nakakalunod pala talaga ang mga mata niya. Madilim, malalim at misteryoso. No one can infiltrate his true emotions. I wanted to know what's hidden behind that. "Sir! Kanina ko pa po kayo hinahanap. Magsisimula na po." Naputol ang tinginan namin nang marinig ang boses ng isang babae. I turned my gaze at her. Hindi ko maiwasang punahin ang sout niya. She's wearing a simple navy blue shimmering long gown. It hugs her curves perfectly.

Hinila niya ako at inupo sa bangko na nasa gitna ng kwarto. "I'll give you a lap dance. The rules are simple. Watch me carefully, don't break the eye contact, and feel me." Balewala niyang saad at ngumisi. Nakatayo siya sa harap ko suot ang sobrang ikling maong short at white sando na sobrang nipis kaya bakat ang pink lacy bra niya. Maganda naman si Misty, kung tititigang maigi maamo ang mukha nito at hawig kay Yassi Pressman. May pinindot ito sa hawak niyang remote tapos ay inihagis kung saan.

nakakunot ang noo na tanong ko sa kanya. "Hindi ko alam pero saglit lamang at titingnan ko ang makina," mabilis na bumaba si Papa at kinalikot ang makina. Habang nagkakalikot si Papa ng makina ay sinuri ko ang aming paligid. Namangha ako nang makita ko ang isang napakagandang mansion na aking nakikita. Mansion sa gitna ng kagubatan? O baka naman naghahalusinasyon lamang ako. At para makasiguro na hindi hallucination ang aking nakikita ay bumaba ako sa kotse at nilapitan si Papa para tanungin. "Papa, kanino ang mansion na iyan? Bakit dito sa gitna ng kagubatan nakatirik ang mansion na iyan?" "Mansion iyan ng pamilya, Lark. Isa sila sa pinakamayaman sa lugar na ito," sagot ni Papa kaya hindi l

THIRD PERSON POV ​The East Wing of the Valderrama Manor in London did not look like a prison. To any outsider, it was a sanctuary of opulence—a sprawling suite of rooms adorned with baroque gold leaf, heavy silk tapestries from Lyon, and floors made of rare, white Calacatta marble that felt like ice beneath one's feet. But to Lady Catherine, it was a cage that smelled of stale lilies and the metallic tang of expensive floor wax.

Pumasok silang dalawa sa palasyo kasama ang iba pang mga tauhan ni Raziel na madaling pinatalsik ang mga guwardiya. Ito ay isang ngunit masyadong tahimik at mapayapang gabi, may mali, at kinakain nito ang lakas ng loob ni Lady Vienna. Hindi talaga sila makapasok sa palasyo ng ganito kadali...maliban kung ito ay isang bitag. Pagpasok nila sa dating silid ni Prinsipe Mathias, puro maalikabok at madumi. Inimbestigahan nilang dalawa ang buong lugar, walang nawawalang anumang palatandaan.