The Promise の小説・ストーリー

” Huminga ako ng malalim. “Ano na.” Pumikit muna ako. “Eto na.” minulat kong mga mata ko. Tinignan ko siya. Huminga ako ng malalim. “I promise to keep our lives exciting, adventurous, and full of passion. I promise to persevere when times get tough, knowing that any challenges we might face, we will conquer them together. I promise to treat you with compassion rather than fairness, because we are a team, now and for always. I promise to show you, every day, that I know exactly how lucky I am to have you in my life.”

Hinalikan ni Rame ang labi ni Dame. Nagpalakpakan ang lahat. Humarap sa akin si Dindo. Nang una, napapangiti pa ako, ngunit nang hinawakan na niya ang kamay ko ay uminit na ang palibot ng aking mga mata. “Aya, I stand here, today, in front of our friends and our family, to make these promises to you. I promise to love you passionately in the good times and the bad times. To always put your needs and desires before my own. I promise to respect you and give you the time and attention that you deserve." Tumigil siya. Tumingin siya sa aking mga mata. Bumagtas ang luha sa kaniyang pisngi. Kinagat niya ang kaniyang labi. Huminga ng malalim. Pinunasan ko ang luha niya. "I promise to keep an open mi

Nandito ako' She sigh when she remembered what he said and promised. "Promises are really meant to be broken, huh?" *** Yassy💫 || Ika-LabingAnimNaTinta☕

Pumungay ang mga mata nito saka gumuhit ang ngiti sa labi. "I'll hold onto that promise." Anas nito saka kinintalan ng halik ang kanyang labi. The seal of their promise. Na nakatakda rin palang masira sa hinaharap.

“Hindi mo kaya ang buong katotohanan, Cyn.” Lumuhod ako sa harap niya. Tapos sinunggaban ko ang kanyang mga kamay. “Pero pakikinggan kita. At sa unang pagkakataon, ibibigay ko ang isang bagay na hindi ko madalas ibigay: ang promise. Hindi na ako magtatago ng mga bagay na direktang maglalagay sa’yo sa panganib.” Tingnan mo, ang ganoong pangakong lumalabas sa bibig ko—parang mahina at huli na. Subalit totoo: hindi ko kayang mawala siya. Hindi na muli.

“Will you promise to hold my hand until we found the real justice?” Tinitigan siya ni Cianne nang matagal. Animo’y nagdadalawang isip pa’ng bitiwan ang isang pangako. Alam n’yang mayroon ito’ng agam-agam dahil sa sitwasyon n’yang nakatali na sa iba. Malalim itong bumuntong hininga at mas hinigpitan ang pagkahawak sa kamay niya. “Promise,” anito.

Ayaw talaga maniwala. "Pero tsk! Yung totoo kasi baks?" nakanguso parin siya. Napakamot nalang ako sa aking ulo. Parang ito pa ang naging problema ko ngayon imbes na tapos na. "Totoo nga! Basta ang sabi hindi na daw mauulit iyon" inis na wika ko dahil sa totoo lang malapit ko ng masabunutan ang babaeng ito. Promise!

" Kung magiging mabait ka sakin ay magiging mabait din Ako at ayaw ko Yung malikot ang kamay." " Promise po Hindi po Ako ganun, at magpapakabait po Ako at aayusin ang trabaho ko." itinaas pa nito Ang kamay na animo ay nanunumpa. " Oh sya magpahinga ka muna may TV dyan pwede ka manuod." Bubuksan na sana nya ang pinto ng kwarto para Maka pasok na pero nag salita pa ito.

Taas kilay na salita ko sabay halukipkip. "I promise. Pero—"

“Time is precious as hell when you’re running a business wether it is small or big.” “P-Pasensya na po, Sir! Na-traffic lang po ako sa daan at hindi po ako pinapasok agad nung guard dahil wala akong I.D, hindi na po ito mauulit pangako ko po!” she said and raised her right hand as a sign of her promise. Promise? That’s absurd. “Don’t promise, do it, I want a change from your late-comer-behavior not a promise,” sabi ko at napalunok naman siya saka niya ibinaba ang kamay niya.