The Promise Novels & Stories

"Yes! Just make sure na tutuparin mo talaga yang promise mo, dahil kung hindi ay kakalbuhin talaga kita," "Oo na nga, sige na ibababa ko na 'tong phone at kailangan ko pa na kumain ng tanghalian. Maghahapon na at wala pa akong kain. Baka bago ko pa matupad yung promise ko sayo ay nakabulagta na ako dito sa Palawan at pinaglalamayan." "Tigil-tigilan mo ang kaka-drama mo diyan, Babe, kung ayaw mong sundan kita diyan sa Palawan at ilubog sa tubig."

“But promise me one thing…” “Ano?” “That you’ll stop doubting if you deserve something good. Because you do.” Naramdaman kong gumaan ang dibdib ko. Ang dami kong kinikimkim. Tumango ako. “Okay. I promise.” He smiled. Muli niya akong hinalikan. ***

Nang matapos siya sa pag-iyak at pagbahing. "So pwede ba?" tanong ko uli. "Wala akong masabi, Jarred. Ayaw kong mangako, dahil promises are meant to be broken. Pero, gagawin ko ang lahat para sating dalawa." aniya. Hindi ko maiwasang masaktan sa sinabi niya. Promises are meant to be broken sa mga taong hindi seryuso sa ipinangako nila. Nag-aalangan ba siya? Iwinaksi ko iyon sa isip, may tiwala ako kay Jasmine. Ayos na iyon, sapat na ang mga narinig ko at magiging panatag na ako dun dahil natitiyak ko na mananatili sa tabi ko si Jasmine. Niyakap ko siya ng mahigpit.

Umagos ang kanyang luha at lalong humigpit ang pagkukuyom sa kanyang mga kamay. "Hindi ako naniniwala diyan, too late that I realize how much I wanted to be with you. I want everything to the point I even accept your child as mine. Let me fix this, ha. We need to fulfill the promise" Lalong umagos ang luha ni Lumiere "Fix? on what? My Lolo died because of this promise. Matagal na tayong sira Drake. You can just fix something that already ruin and every part of it is missing" may galit na sa kanyang tono.

Sabay kaming nag-angat ng tingin ni Lance at ilang segundo ring nagkatitigan, na para bang kami lang dalawa ang nandito at nawala ang mga taong nakapaligid sa 'min. The man in front of me once promised that he will never leave me and guard me. He promised to protect me. He promised to make me happy. He promised not to make me mad again. He promised not to hurt me again. He promised to correct his mistakes from the past. He promised that he's only mine alone. He promised me that he will wait for the right time to come. He promised that we will meet again at the altar. And right now, I know in my heart that it will not just a promise anymore.

Gulat na tiningala ko ito. "The Desjardin Promise, is far more than what you think it is, Jacintha. If you are to do that, you will be bound to me, till death do us part", malumanay ngunit mapusok na pagkakabiglas nito sa bawat salitang binitawan na pakiramdam ko ay itinatali ako sa kanya. "As certain as that".

Nakita niya ang lalaking, sa kabila ng lahat, ay handang lumaban sa tabi niya. --- 📌 A promise unspoken... They watched the storm outside, silent, but their hands slowly found each other’s—one simple gesture that said: Whatever comes next, we face it together.

"I already know that. Matagal ko nang alam na hindi ako magagawang mahalin ni Paul. Pero kasalanan ko bang umasa kahit na katiting ang puso ko? Mahal na mahal ko si Paul. At napakasakit na di man lang niya ako kayang mahalin." Pinisil niya ang palad nito, "Whatever happens, I'm always at your side. I promise you that." Tumango ang kaibigan at binigyan siya nito ng isang pilit na ngiti. "I know that. Thanks, Jullie."

Nagkuwentuhan lang kami saglit bago binaba ang tawag. Dahil hindi naman ako inaantok ay bumangon ulit ako at tumambay sa tapat ng glass wall. As I watch the city lights, I can't help but smile. Dati pangarap ko rin ito, ang umupo habang pinapanood ang matingkad na ilaw ng siyudad. Yes, it might be just a lighted building by someone but for me it's my dream. Parang nakakagaan ng loob habang tinitingnan ko ang mga ito. It motivates me to work harder and chase more of my dream, and that's what I am going to do.

That a substitute like me deserves a fake ring. He took it out, holding it between his fingers. “This,” he said softly, “is a symbol of my promise.” Tinitigan ko ang singsing. Pilit kong pinipigilan ang luha. Promise. Ang bigat ng salitang ‘yon, parang hindi para sa akin. Hindi naman talaga dahil para kay Aelice iyon. Tahimik ang paligid. The piano stopped. Even the air seemed to wait. Alexus smiled,  that same gentle smile that used to make me feel safe.