Novel & Cerita The Promise

Nagulat naman ako ng bigla siyang lumuhod sa harapan ko sabay binuksan iyon at doon ko nakita ang singsing. “It’s not a proposal ring, but it is a promise ring. This is the promise that I will give, na hanggang buhay ikaw lang, Kiara.” Napatakip ako sa aking bibig dahil hindi ako makapaniwala sa ginawa niya. “Tatanggapin mo ba yung pangako ko, Kiara na sa oras naging maayos ang lahat ay tatanggapin mo ako sa buhay mo?”

“But promise me one thing…” “Ano?” “That you’ll stop doubting if you deserve something good. Because you do.” Naramdaman kong gumaan ang dibdib ko. Ang dami kong kinikimkim. Tumango ako. “Okay. I promise.” He smiled. Muli niya akong hinalikan. ***

Nang matapos siya sa pag-iyak at pagbahing. "So pwede ba?" tanong ko uli. "Wala akong masabi, Jarred. Ayaw kong mangako, dahil promises are meant to be broken. Pero, gagawin ko ang lahat para sating dalawa." aniya. Hindi ko maiwasang masaktan sa sinabi niya. Promises are meant to be broken sa mga taong hindi seryuso sa ipinangako nila. Nag-aalangan ba siya? Iwinaksi ko iyon sa isip, may tiwala ako kay Jasmine. Ayos na iyon, sapat na ang mga narinig ko at magiging panatag na ako dun dahil natitiyak ko na mananatili sa tabi ko si Jasmine. Niyakap ko siya ng mahigpit.

"I already know that. Matagal ko nang alam na hindi ako magagawang mahalin ni Paul. Pero kasalanan ko bang umasa kahit na katiting ang puso ko? Mahal na mahal ko si Paul. At napakasakit na di man lang niya ako kayang mahalin." Pinisil niya ang palad nito, "Whatever happens, I'm always at your side. I promise you that." Tumango ang kaibigan at binigyan siya nito ng isang pilit na ngiti. "I know that. Thanks, Jullie."

Which happens to be my company. Ms. Santos nodded her head as she handed me some papers na pirmado na ng both parties. Lately kasi napapadalas ang pag aalala ni Kim about the "The Promise" na naudlot sa pag Air dahil sa nangyari this past few weeks and even telling me she's considering of terminating her contract with my company para daw mas magkaroon siya ng time makasama ako that I won't deny it gives warmth in my heart.

Nagkuwentuhan lang kami saglit bago binaba ang tawag. Dahil hindi naman ako inaantok ay bumangon ulit ako at tumambay sa tapat ng glass wall. As I watch the city lights, I can't help but smile. Dati pangarap ko rin ito, ang umupo habang pinapanood ang matingkad na ilaw ng siyudad. Yes, it might be just a lighted building by someone but for me it's my dream. Parang nakakagaan ng loob habang tinitingnan ko ang mga ito. It motivates me to work harder and chase more of my dream, and that's what I am going to do.

Clara already know that. There's no room for falling in love. Just a promise to keep the contract.

"Yes," "We are here because of the promise I made to the cute pretty little girl from the past. Today, at this hour, Amber. Ngayon na ang pagkakataon ko na tutuparin ang ipinangako ko noon sa 'yo. Now, please, allow me to fulfill my promise even if it is too long and late."

Kabaliwan man ang maging ganun pero hindi lang naman ako ang ganun. But things wasn't fullfil again this time. Things was become worst after I hear his promise. That I wish I didn't hear his sweet words. I just want to disappear because after his promise something happened that makes me realize that promise are meant to be broken. Not to be kept.

That a substitute like me deserves a fake ring. He took it out, holding it between his fingers. “This,” he said softly, “is a symbol of my promise.” Tinitigan ko ang singsing. Pilit kong pinipigilan ang luha. Promise. Ang bigat ng salitang ‘yon, parang hindi para sa akin. Hindi naman talaga dahil para kay Aelice iyon. Tahimik ang paligid. The piano stopped. Even the air seemed to wait. Alexus smiled,  that same gentle smile that used to make me feel safe.