Novel & Cerita The Rescue

Sa ganitong paraan, mapigilan ko ang paglabas ng maraming dugo. Ilang sandali pa, naririnig ko na ang papalapit na tunog ng helicopter, alam kong ito na ang rescue na pinadala ng Malacañang upang magligtas sa amin ni Leon at sa iba ko pang mga tauhan sa loob ng barko.

Tumango lang si Irish at pinagmasdan ang kaibigan na lumalayo sa kanya para makausap ang taong tumawawag sa kanya. Susundan niya na rin sana ang kaibigan nang biglang sumakit ang t’yan niya bigla dahilan para mapakapit siya nang mahigpit sa kanyang kinaupuan. Hindi niya maipaliawanag ang sakit na nararamdaman niya sa kanyang t’yan kaya hindi niya mapigilan ang sumigaw nang malakas. “Tulong!” “Irish? Anong nangyayari?” Agad na lumapit sa kanya si Jessica na naghahain lang ng pagkain sa kusina kanina nang bigla niyang marinig ang sigaw ni Irish.

Naalala niya, kamuntikan na pala siyang mab*boy ni Don Alfonso. Kaya masuyong pinagmasdan ng dalaga ang natutulog na binata. Labis ang pasasalamat niya rito lalo pa at hindi lang iisang beses siya nitong na-rescue sa ano mang panganib. Kung susumahin, dapat napakarahas niya sa kaniya dahil isa itong mafia leader. Pero hindi.

bulong ni Alistair. Saktong pagtalon nila sa dagat, tuluyang sumabog ang barko, nagbibigay ng liwanag sa madilim na karagatan. Makalipas ang ilang oras, isang rescue helicopter na may tatak na Emerald Alliance ang namataan sila. Si Marcus at ang elite team nina Serein at Alistair ay dumating na. Nailigtas din nila ang stretcher ni Isabella na nakalutang sa isang life raft na pasimpleng itinulak ni Serein bago ang pagsabog.

"What? Hindi ba pwedeng ma-rescue sila doon ASAP?" "May grupo nang binuo si Rolf para rescue operation, but it will be hard. Kylie and Thurstin, they won't stay in one place for too long. Aalis at aalis sila sa Laayoune. Hinahabol sila ng mga Vuldus." "What?! B-But why?" gulat kong tanong.

I wonder kung emergency ba iyon o iniiwasan niya lang ako. Gaga Avery pinahanap ka nga agad sa recue team ng resort kahit wala ka pa bente kwatrong oras na nawawala. Buong byahe kong pinag-isipan kung paano ko siya kakausapin sa gusto ko mangyari.

Hindi ko na mapigilan. Ilang segundo pa lamang ang lumipas nang dumating ang rescue team. Bumukas ang malalaking pintuan ng warehouse at bumungad ang nakakasilaw na pula at bughaw na ilaw ng mga sasakyan. Ang tunog ng sirena ay tila humihiwa sa gabi. Maingat nilang kinuha si Alexander mula sa akin at inilagay sa stretcher. Sumunod agad ako habang nanlalambot ang mga tuhod ko.

Nilingon niya ang pinangyarihan, hindi gaanong kita iyon sa banda niya kahit tumingkayad pa. “Hala? Kumusta naman ang sakay? Ilan daw?” “Ewan! May mga rescuer na doon. Mabuti at malapit na sa hospital.” “Hala, huwag naman sanang malala ano?” “Nagmamadali siguro. Iyan ang mahirap, akala mo mauubusan ng kalsada.”

sabi sa akin ng isang rescue. Tanging tango lang ang aking sinagot, sininyasan ko ang isang tauhan at sinabihang sundan ang ibang rescue team kung saan sinusundan ang agos ng tubig.

Agad siyang nagpakita ng masiglang ekspresyon. “Huwag kang mag-alala! Nakuha ko na ang rescue team ng buong lungsod. Nakahanap pa ako ng mga geologist at arkitekto. Maililigtas natin si Joshua sa pinakamaikling panahon!" Napakagat labi si Luna. Pagtingin sa rescue team sa talakayan sa malayo, nagkaroon siya ng masalimuot na pakiramdam.