Rescuers Novels & Stories

Kaya naman, nagmamadali siyang tumawag ng malaking bilang ng mga rescuer para tumungo sa bundok para maglunsad ng rescue operation. Sa paanan ng bundok, ang mga mayayamang batang tagapagmana na dumating upang magbigay ng suporta kay Joel ay sunod-sunod ding sumisigaw, hindi makapaniwala. Gayunpaman, nang ang grupong ito ng mga tao ay malapit nang sumugod sa bundok, isa pang nakakagulat na eksena ang lumitaw sa malaking screen.

Dead on the crime scene ang biktima at agaw-buhay ang suspect. "Misis, kung maari po ay dalhin na natin sa punerarya ang asawa mo para mabigyan ng maayos na kasuutan bago natin maibalik sa bahay ninyo," wika ng isang umipormadong rescuers.

Tsk akala mo ha maiisahan mo ako. Nakita ko namang lumabas na si Anne kaya mabilis ko siyang nilapitan at hinawakan sabay naring lumabas si kuya Dom kasama ang kanyang asawa at si kuya Liam na kasama rin si Margie. Habang nilapitan na rin ni Niall si Irene. Nag-umpisa na kaming maglakad palabas ng may sumalubong sa aming mga pulis.

Ang totoo ay hinihintay ko ang isang himala. Himalang magpigil sa mga kalalakihang 'to. Hindi ko man alam kung anong himala 'yon, malakas ang pakiramdam kong may darating! “I was once in this situation,” halos bulong ko at nakagat na lamang ang labi. “If this situation is one of it, then perhaps those who rescued me before will come! I wonder who they are?”

paliwanag ni Mikaela kay Irish nang makapasok na sila sa loob ng conference room. Tumango lang si Irish sa kanya at tinatak na sa kanyang isipan ang lahat habang nakatingin sa mga tao sa loob ng conference room. Kanya-kanya silang nag-uusap sa kanilang mga sasabihin mamaya, may iba ay kinakabahan at iniisip na baka hindi tanggapin ng bagong boss nila, may iba naman na kampante sa ideya nila. Hanggang sa natahimik na sila nang dumating ang secretary ng dating Presidente. "Good morning, everyone. Please welcome, the new President of Exec Elite, Mr. Guiller Melchor Mendez!"

Napaka-unfair. Mabilis ang mga pangyayari at ang huli ko na lang na natatandaan ay ang pagdating ng mga bombero at rescuers para maapula ang apoy at maligtas ang mga nasa mas matataas na floor level. Dumating na rin ang ibang medical personel sakay sa mga ambulansya at tinipon kaming lahat sa isang area para sa debriefing.

Pinagtatanggal nila ang kanilang mga parachute bago sila dahan dahang gumapang. Madilim ang paligid at ang tanging liwanag lang ay ang inilalaan ng buwan. Armado ang mga gumagapang. Isang bilangguan ang kanilang sinalakay. Pribadong bilangguan iyun na pagmamay-ari ng mga tao ni Gomez. Bilangguan iyun ng mga biktima ng human trafficking. Kailangan nilang irescue ang mga inosenteng mga biktima.

inalalayan ko ang kanyang ulo habang bahagyang tinatapik ito kapag ito ay napapapikit. lumipas ang isang oras ay dumating na ang mga rescuer "Thank God! mayroon ng rescue!" Tinignan ko ulit ang lalaking nakatitig sa mga taong paparating at nakita ko din ang pagpikit ng tuluyan ng mga mata nito na agad kong ikinabahala. "Sir! Sir! wake up! Sir!" ............

Varo clicked his tongue. Maya-maya pa ay si Gary naman ang lumapit habang hawak nito ang isang maliit na notebook at ballpen. “We rescued nine kids and four teenage girls. They are completely safe,” ani Gary. Nakahinga nang maluwag si Varo at tumingin kay Hyacinth. “Mabuti naman. Come with me, Detective Jeong. Let's see if the survivor is fit for interrogation.” Tumango si Hyacinth. Sabay nilang tinungo ang kinaroroonan ng natatanging survivor na nasa kanilang watch list.

Mainit ang araw pero nagyeyelo ang damdamin ko. Tumigil ang bangka. Napansin kong may ilang nakadaong na rescue boats sa paligid. “Sir, those are the rescuers. They’re still checking the area. Baka may makita pa po sila...” “NO.” putol kong sagot. Tumitig ako sa kanya, matatag. “Hindi ‘yon si Jessica. Buhay si Jessica! She’s alive! I feel it! I know it!”