Novel & Cerita The Silenced

Dahil na ‘rin sa pag-iisip ay hindi niya napansin ang mga nangyayari. “Gagawin na nila, narinig ko na ang silencer. Mabuti nalang at nakapreno ako agad. Baba na, kailangan nating lumapit sa kotse nila.” Kahit nagtataka ay walang nagawa si Melany kundi ang bumaba. Paanong naririnig ni Anastasia ang tunog ng silencer samantalang iyon ang pinakang tahimik na baril na mayroon sila.

Para bang may kung anong mga salita ang gusto niyang iparating ngunit hindi ko masabi kung ano iyon. Dirediretso ang mga tingin niya sa aking mga mata. Hindi ko maintindihan kung bakit ganoon ang reaksyon ng mga mata niya. Naaawa ba siya? O kinamumuhian na niya ako? “Based on our research, nasa Los Angeles daw ang lalaking iyon at may katransaksyon na banyaga. May bentahang magaganap at may kasama itong nagngangalang Jeva Samaniego. I’m pretty sure it’s you. Hindi nga ako nagkamali,” ngumisi pa ito saka masungit akong iniwasang tignan.

Napakagat labi ako dahil nakalimutan kong naka silent pala ang cellphone ko dahil sanay akong I silent yon. Agad akong nag-angat ng tingin kay Lance na nakatingin saakin ng masama. Akmang magsasalita na sana ako ng bigla syang umalis sa harapan ko,kaya agad ko syang sinundan. "Lance , Lance ,Lance pakinggan mo naman ako hindi ko narinig Yung tawag mo kasi naka silent ako--"Hindi na natuloy Ang sasabihin ko dahil sumigaw ng malakas si lance dahilan para mapaigtad ako.

Ngumisi si Sheena na naghatid ng kilabot sa buong katawan ni Ethan. "Oo ako na ang bahala sa iyo," mahinang bulong nito at dahan-dahang inangat ang kamay. Napasinghap siya dahil may hawak itong baril at bago pa siya makapag-react ay nakalabit na nito ang gatilyo. Walang ingay ang narinig mula sa baril nito at sa hinuha niya ay may silencer iyon.

Hingal na hingal silang dalawa na ipinikit ang mga mata. Hindi narin nila namalayan ang mga sarili na nakatulog na pala sila habang ganuon ang itsura nila, n*******d pareho at nakadapa habang nakadagan si Lucas sa likod ng nobya at kusa nalang natanggal ang pagkalalaki ni Lucas sa perlas ng dalaga.

I know. "Can i?" paalam ko habang hinihimas ang kaniyang likod. Hindi ito kumibo, "Silence means yes." paos na sabi ko. mabilis ko siyang sinunggaban ng halik habang ang aking mga kamay ay dahan-dahang hinuhubad ang kaniyang palda.

Hawak pa rin niya ang isang tinidor. "Sela. Quiet means not making a sound. Silent means_." Huminga ng malalim si Erc. "Silent means waiting for the timer to stop. And that's the end of the story." Sinimsiman ni Erc ang kaniyang wine. "Well. For us, that's the real definition of the two words. But as for the normal people who lives in the surface, the two words are the same." "Among the Jungslagger, sir Cain is the most venomous one. You see him in a business suit. Walking. Eating. But when he begins to work, he never stop." Isang pirasong karne ang isinubo ni Erc.

Death sentence. Nanginginig si Ingrid. And I knew immediately—she wouldn’t survive this moment. She stepped back. “I can’t…” And then I saw it. Her hand moved slightly. Toward something she shouldn’t touch. Fuck. Tumayo ako. “Stop.” Loud. Unexpected. Everything went silent. Even Afanas turned. Even him. Nanginginig ako, pero hindi ako umatras. For the first time… I stayed. Sinister’s eyes locked on me.

Ang bawat haplos niya ay tila nag-iiwan ng bagong batas sa kanyang katawan—mga batas na walang dokumentong makakapagpawalang-bisa. "Everything outside is quiet now, Elena," Zachary murmured, his deep baritone a low rumble in the darkness. He shifted his weight, his broad shoulders blocking out the faint moonlight streaming through the sheer curtains. "The media has been silenced. The Harrisons are retreating. But here, with me, nothing changes."

[The Hidden Account] “The most dangerous lies aren’t buried in memories… they’re buried in money.” I stopped trusting silence the moment I learned the Yang family used it like a weapon. Silence before betrayal. Silence before punishment. Silence before someone disappeared. And tonight, the temporary estate was drowning in it. Rain battered the windows hard enough to sound like gunfire. The storm outside swallowed the mountains surrounding the property, cutting us off from the rest of the world. Or maybe Julian preferred it that way.