Being Silent Quotes Novels & Stories

“Salamat po sa panahong ibinigay ninyo sa amin. Ngunit kailangan kong sabihin nang tapat—ang isang buwan na iyon ay hindi naging dahilan upang humina ang aming nararamdaman. Sa katunayan, habang lumilipas ang mga araw at gabi na wala kami sa tabi ng isa’t isa, lalo naming napatunayan na hindi namin kayang mabuhay nang magkahiwalay. Ang paglayo ay hindi nagpawala ng pagtingin, kundi lalo lamang nitong pinatibay ang aming paniniwala na ang pagmamahal namin ay hindi basta-basta natitinag ng panahon o utos.” Umitim nang bahagya ang mukha ni Don Nathan. “Ano ang ibig mong sabihin? Sinunod ninyo ba ang aking kondisyon? Sinunod ninyo ba ang utos kong huwag magkita, huwag mag-usap, at huwag makipag-

Dahil wala akong marinig na sagot sa kaniya ay nagsalita na ako. "Therefore I conclude silence means yes," sabi ko ngunit every words that coming from my mouth has emphasis. Hindi naman kasi sila nagsalita dahil madaling sagutin lang ang tanong ko kung walang katotohanan iyon but then it is hard to speak about truth.

he groaned. “Oh please, Rafael. Walang tao. Walang nakakarinig sa atin. We do not need to act because no one is watching. Tutal...” huminga ako nang malalim. “...hindi naman talaga tayo.” The line went dead silent. Just the heavy, rhythmic sound of his breathing on the other end.

Ang sama ng tingin niya dito. “Bakit hinayaan mo silang mapag-isa sa loob ng kwarto?” Galit na sita niya rito, napakamot lang ito sa ulo, bago pa ito makapagsalita ay sinipa na niya ang pinto. Nang hindi niya iyon mabuksan ay pinaputukan niya ang door knob. Syempre ay gumamit siya ng silencer, saka muling sinipa ang pinto.

He ask but I did not answer I remain silent hindi ko siya pinansin patuloy lang ako sa pagkain nang pagkain when he sat next to me "Schazna you are being stuborn again! I am asking if do you like the food" He said and I just nod I am not in the mood to answer him at the moment Sakto naman na tapos na ang pagkain ko kaya umalis ma rin ako at hinugasan ang pinag kainan ko. And we stayed like that for almost a week. He always starts a conversation pero hindi ko siya pinapansin yet I am giving a silent treatment

Sabi nga, kung gusto mong mang-inis ng tao, silent treatment is the key. Humugot siya nang malalim na hininga at binaklas ang matipuno nitong braso sa bewang niya. Agad siyang tumungo sa kama kahit basa pa ang buhok niya. Wala na siyang lakas na magpatuyo pa ng buhok. Naiinis at nagdadamdam talaga siya ngayon. Hinila niya ang kumot at hindi alintana kahit lumundo ang kama. Hindi naman nagsalita muli si Levi kaya't hindi rin siya umimik.

"Just answer my question." "Ano ba?!" "Sagutin mo lang ang tanong ko, sasama ako." Ang tagal kong naghinatay pero hindi talaga siya sumagot kaya inis kong sinipa ang bato. “Silent means yes.” Kahit tinawag niya ako, hindi ko na siya pinansin. Nang makalayo-layo, sinuntok ko ang poste dala ng galit. Agad na nagdugo ang aking kamao.

I unwittingly make an insulting glare at her. “Oh my God! Hindi ko alam na gan'yan pala kakitid ang utak mo.” “I dunno. Maybe." Tumahimik sya at humalukipkip. “See? Silence means yes!” medyo tumaas ang boses ko na pinagsisihan ko when she suddenly shrieked in her high-pitched tone. “Arrgh!!! Silence means I don’t give a fuck. Kung ‘yan ang iniisip mo, isipin mo na lang nang isipin.”

Parang may coordinated push. Basa lang si Elena. Walang galaw ang mukha niya. Walang pikit. Walang reaksyon. Tinanong siya ng app: Do you want to limit notifications? Hindi niya pinindot. Pinagmasdan niya ang screen na parang estudyante siyang kumukuha ng exam na alam niyang kaya niya. Nag-reply siya. “Don’t engage. Observe. Silence is the blade.”