Novel & Cerita The Weekend Away

SABADO. Huling araw na pumunta si Alexis dito sa bahay. Nagpaalam siyang hindi makaka-uwi rito ng ilang araw dahil sa isa sa mga business traveln iya para sa opening ng Club-V sa Florida. Nangako naman siya na uuwi sa kaarawan ko sa Linggo. Gaganapin niya rin ang kaarawan niya rito kaya naman kahit papaano ay napanatag ako.

Tanong ni Xia sa kaibigan na nagtutupi ngayon ng mga damit ni Rare. "Oo. Baka nagtatampo na sila't ang tagal kong hindi nakadalaw dahil malayo ang puntod nila." Komentong sagot ni Aryah. "Pasensya na hindi kita masamahan. Pano kakaiba ang day off mo. Weekdays eh pero masasabayan kita palabas ng probinsya." "Okay lang 'yon. Salamat pa rin 'no!" Natatawang sagot niya kay Xia na kalong-kalong ngayon si Rare. Nakasuot ng winnie the pooh na regalo ni Travis.

sabado pala bukas, 'Ill wait you there-' 'Sir wait!..Hindi pala p-pwede' 'why?' Napakagat labi ako.. weekend na bukas..at hindi pwedeng- 'Yanna?' fvck! 'Sorry but..I'm not available tomorrow Sir..I have important and personal matters every weekend' Weekend is for my Jj. Natahimik ang linya.. pakiramdam ko ay pino-proseso niya pa ang sinabi ko

tanong ni Sebastian habang hinuhubad ang kanyang coat. "Masaya. Pero parang nakakapagod din. Ang daming tao at ingay," sagot ni Marina habang umiinom ng tubig. "Sanayan lang yan. Pero kung gusto mo, mag-out of town tayo sa weekend. Gusto kong mag-relax ka rin," alok ni Sebastian. "Talaga? Gusto ko 'yan!" sagot ni Marina na puno ng tuwa. ---

Kinawayan ko ang kotse niya bago ako tumalikod at naglakad papalayo. Tamang-tama sabado bukas. Mag gy-gym kami ni Morris at mag sho-shopping pagkatapos. Iyon ang routine namin ni Morris tuwing weekend. Minsan, sinusundo pa ako nito sa bahay at pinipilit na mag gym o kaya mag shopping. Sa hotel muna siguro ako ngayon? Ayaw ko pang umuwi sa bahay. Bakit kasi hindi matulad kila tito Well at tita Maxine sila Mommy at Daddy?

“Kapag narinig na no’n, siguradong wala kang kotse ng isang linggo, sige ka.” “Nasa labas po siya.” They spend a week away from the busy city every six months. May nabili na lupa si Jackson na malapit sa isang lawa. Nagpagawa ito ng bahay-bakasyonan para doon sila mamalagi kapag gusto nila nilang lumayo muna sa syudad. Masayang naliligo ang mga anak nila sa lawa. Sina Jackson at Lennox ay nag-iihaw ng manok para sa tanghalian nila.

“After po ng finals pwede naman tayong gumala ng kasama si Melody. Semestral break so wala na rin pong pasok sa school. “That would be great, dear.” Tumango ako kay Tita at ngumiti tsaka nagpatuloy sa pagkain. Tuwing breakfast at dinner lang talaga kami nagkakaharap. Madalas pang wala ang magkapatid sa gabi kaya naiintindihan ko naman si Tita kung makaramdam siya ng kalungkutan. Nang dumating ang weekend ay magkakasama kami nila Nikita, Nate at Christian. We decided to go to Henderson kung saan may bagong resort.

Happy memories was filled with darkness, laughter was replaced by suffering and the smile was replaced by strange sadness. "T-Theo, don't stay away please. Don't leave me, I need you. I can't fight if you're not by my side. I beg you my love. Don't be like this. You said, you will stay by my side and you will not walk away from me like the others. But what happened? Why did you stay away from me? Why did you leave me? Why --- When I already love you, when I already believe in you, when I'm used to your presence then you just leave me and stay away as if nothing happened? You even broke your promise. Why Theo? W-Why? Why!"

“W—well, we can just go to… Hongkong or Singapore. Para... hindi na tayo lumayo pa.” Tumango ito. “Hindi natin kakailanganin ng Visa sa mga bansang 'yan. Aalis tayo kapag naayos ko na ang schedule ko.” Muli niyang sinalubong ang mga mata nito. “Pero, hon, hindi ba at alam mong may Sunday gathering ang pamilya? Nakalimutan mo ba? Ngayon ang unang beses na aalis ka at magta-trabaho ng weekend, kaya…”

"Good morning. May naisip kasi akong plano para sa weekend. Simple lang. Picnic sa lakeside resort sa labas ng lungsod. Fresh air, magandang view, at ang pinakaimportante—walang office, walang stress. Kayo lang ang kasama ko." ​Tumingin ako kay Celine. Ang kanyang mga mata ay pilit na nanlalamig, pero ramdam ko ang pag-aalinlangan sa kanyang tindig. "Please, Celine. Isang weekend lang. Para kay Axel. Kailangan ng bata ng bakasyon, at kailangan mo ring magpahinga. Huwag mo namang ipagkait sa kanya ang saya." ​"Mommy! Please! Sige na po, please?" pagmamakaawa ni Axel, na parang expert sa guilt trip.