Weeks End Novels & Stories

"Medyo." Umiling itong natawa sa sagot ko. "Kaya mo yan. Tapusin mo lahat ng work mo bago magweekend para wala ka ng alalahanin." saad niya. "Ngayong week end?" taka ko. "Oo. Sport camp sa weekend. Yun ang pinakaaantay ng lahat kasi magkikita lahat dito." imporma niya. "Ngayong weekend na?"

Isang linggo ko siyang hindi makikita. I didn't say anything and just tried to console myself. That's just one week. Time will pass quickly. In no time, he'll be back and we will talk about the things we need to talk about. It's just for a week.

seryosong wika pa nito. Nagkaroon pa ng konting diskusyon pero sa huli ay napagkasunduan na lang ng dalawang kampo na gagamitin namin ang bahay na ibinibigay niya tuwing weekend kung saan ito ang araw na nakalaan para kay Steeve na makasama ang bata at araw rin ng gamutan nito. Samantalang tuwing weekdays naman ay mananatili kami sa bahay kung saan kami nakatira ngayon.

Higit pa sa pagiging 'kaibigan', ramdam ko ang natural na protektahan siya. ​Ang weekend ay naging puno ng tawanan at kwentuhan. Hindi kami nag-usap tungkol sa trabaho. Nag-usap kami tungkol sa mga pangarap ni Axel, sa mga paborito niyang cartoon, at sa mga simpleng bagay na matagal na palang hindi nagagawa ni Celine para sa sarili niya. Nakita ko ang pagod sa mga mata niya na unti-unting napapalitan ng liwanag.

Hinayaan na lang niya ito ng nanatili ang braso nito sa kanya. "What's your plan this weekend? Uuwi ka sa inyo?" Tanong nito maya-maya. Just like in usual schools, weekends are the academy's rest day too. Some inheritors stayed in the academy pero meron namang umuuwi at ang iba ay sinusunggaban ang pagkakataon para gumala, gumimik at gawin ang bagay na hindi ng mga ito magagawa sa loob ng academy.

"Kung bakit naman kasi nila isinabay ang finals week sa Architecture week? Tayo tuloy ngayon ang nagagahol na habulin ang completion week." She stated as a matter of fact. On the regular calendar of Estrellians, this week was supposedly the time for students to prepare for their graduation and to attend the year-end party. Karamihan sa mga estudyante ay ngayon nagagahol na makaabot sa kani-kanilang deadlines.

Natapos rin ang madugong exam week sa wakas. Natapos ang buong linggo na wala si Sir Wade. Kung saan nagpunta, ‘di niya alam. Hindi naman sila ‘yong tipong nagtatawagan. May numero sila sa isa’t-isa pero nahihiya siyang mag-text. Basta pagkatapos ng gabing ‘yon, nawala na naman itong bigla kinaumagahan.

CHAPTER THIRTY THREE ISANG LINGGO na ang dumaan mula no'ng nagkaroon ng ka-MU ang kakusa nilang si Willie. At dahil araw-araw silang may session maliban nalang sa Sabado at Linggo, napansin ni Dom na mas naging malapit pa ang dalawa.

Minsan naiisip ko, kung pwede lang tumigil ang oras, baka dito ko na siya gustong manatili, sa ganitong simpleng yakap, sa ganitong tahimik pero punô ng meaning na moment. Ang weekend ang pinaka-importanteng araw sa buong linggo ko. Hindi dahil wala akong trabaho, kundi dahil magkasama kami maghapon. Walang meeting, walang tawag, walang interruption. Just us, breathing the same air, sharing the same space.

Hatid sundo pa din siya nito at kapag may nalilimutan siyang gamit ito pa mismo ang nagdadala sa kanya sa school. “May Saturday at Sunday naman si ate na free… kaloka lahat occupied at pati oras sa ‘yo meron dito!” Hindi makapaniwalang bulalas ni Seven na kinatawa nilang dalawa ni Sixto. Yes, in that calendar weekend nights were only for Sixto. May pasok kasi ito every Saturday half day. Nagva-vary lang iyon kapag nagpupunta sina Alfred at Kit para magtambay doon. Buong araw niya palaging kasama ang bata at hindi makasingit si Sixto.