The Wild Robot Book Novels & Stories

Sinimulan ko na ding bumaba ng hagdan nang makita ko na nahihirapan siyang makipambuno ng lakas sa mga nakaharang sa daan niya. Isang metro na lamang ang pagitan namin ng tumigil siya sa kinatatayuan niya. Kahit na patay-sindi ang makukulay na ilaw ay naintindihan ko ang tahimik na binigkas ng kaniyang mga labi, “Play with me.” Aram is right. She’s a wildflower. I don’t think it’s a good idea to be near her but letting her be surrounded by these wolves is not a good idea neither.

Hindi ko naman mapigilan ang mga luha ko na pumatak na agad kong pinahid. “Wag ta na alit ulit, mama! Wag ta na bili robot to. Dami na ato robot. Tama ka na ta amin. Do’n na tayo tira ta bahay nina mommy at ni daddy. Dami nila bahay ‘di gaya ta atin na ta maliit na twarto lang tayo tira dati, tapot tungit pa may-ari boarding hawt. Lagi tabi na bawal likot Killian, bawal hingi pagtain Killian, bawal hilam laluan Killian. Buti pa tina mommy at daddy tahit likot ato ay hindi bawal. Tahit play ato ta mga puta ni mommy ay indi galit ti daddy.”

Malalaman ni Yuri kung bakit ako napapayag sa deal na iyon! “Oh, I see. What if ako na lang ang magbigay kay Tita AJ ng pambili niya ng toys?” “Kami rin, Tito,” sabi naman ni Nikki at hinila pa ang buhok ni Yuri. “Sige. Bili tayo ng malaking robot—iyong robot sa Voltez V. Tapos sisigaw tayo ng ‘let’s volt in!’ Lima naman tayo. Si Ate Vannah, si Kuya Vinny, si Baby Nikki, si Tita AJ, at ako.”

Natuklasan nila na maliban sa ilang pusa, walang palatandaan ng buhay. Pagkatapos noon, nagpadala ang pamilya Rong ng higit sa 10 robot upang mag-navigate sa kastilyo. Ito ay upang alisan ng takip ang anumang mga bitag na maaaring inilatag ni Shaun para sa kanila. Sinubukan din nila ang hangin sa loob at labas ng kastilyo, gayundin ang anumang sulok at sulok na maaaring magdulot ng banta.

Maririnig din niya ang tawa ni Gordon, halatang tuwang-tuwa sa nakikita. Malawak ang lugar, tanging robot lang ang nandito at mga pader na makikita, may dalawang upuan lang sa harapan—upuang naka-fix sa sahig. Bukod sa upuan ng mga robot. Ngunit ayon kay Alex, isa sa bahagi ng walls ay taguan ng mga orihinal na dokumento. Ngunit si Mark at Hivo lamang ang makakabukas. Tumingin siya kay Alex at sinabing, "Huwag kayong mag-alala. Bibigyan ko kayo ng parte sa halaga ng robot, sumunod lang kayo sa usapan."

Shobe smiled and accepted the gift, napansin ko naman na sumulyap yung nobyo niya. Dahil kasing curious ng pusa si Espi ay pinabukas niya na kay Shobe ang regalo, maya-maya ay may dumating pa na bisita na malalapit sa magkakapatid. “Wow naman,” bulong ni Espi. Ang regalo ni Isaiah ay isang AI pet robot na maliit, “I heard matalino ‘yan and can read emotions? Hahahaha check it out.” Isaiah stated and smiled.

Inikot-ikotan siya nito habang nag-iingay. "Aish! M-Mer!" sigaw na nito dahil sa takot. Imbes na matawa ako ay napataas kilay pa ako dahil sa pangalang hiningian niya ng tulong. Dahil sa energy na pinakawalan ng robot ay bigla itong namatay, automatic namang mag o-on iyon after five minutes. Nakapa niya pa ang kanyang dibdib at napasandal na talaga sa sara ng pinto. Namutla. Tsaka palang ako napahagalpak ng tawa.

Nakangiting hinaplos ko ang kunot sa noo ni Madison. “Ano naman bang humanoid robot ang pinagsasabi mo, Madison?” She pouted, “You know those robots na mukhang tao pero wala namang feelings at hindi nakakaramdam ng iba’t ibang emotions?” “Ano namang kinalaman noon sa hindi ko pagkagulat noong sinundot mo ang tagiliran ko?”

Utos nito. Robot iyon na ginawa ni Gunther. Tamad kasi itong mag-aral at magbasa, nangangati kaagad ang pwet nito kapag iyon ang kanyang ginagawa. Ngunit may talento siya sa larangan ng technology. Nang inilibot ni Mara ang kanyang mga mata ay puro robot na maliliit ang nakita niya at inakalang sinakop na ng mga robot ang kanilang pamamahay.

Dahil nakaharang ito sa kanyang daraanan, itinaas ng robot ang maliit nitong ulo at nagsalita sa mekanikal na boses, “Daan po, daan po.” Ito ay isang maliit na robot na ginawa ni Miko. Hindi mahilig magbasa o mag-aral si Miko; hindi niya kayang umupo nang mahigit ilang minuto dahil nangangati ang kanyang puwitan. Pero sa mga ganitong bagay, talagang maalam siya. Nang makita ang maliliit na robot na nakakalat sa buong bahay, unang naisip ni Amara na ang bahay ay naagaw na ng mga robot.