The Wild Robot Book Novels & Stories

bati ng isang boses robot. Binalingan ni Skyler kung sino ang bumati sa kanya. Nanlaki ang kanyang mga mata nang makita ang isang Moxie version na AI Robot. Kumakaway ito sa kanya. Natutuwang bumaba siya kay Giganto at lumapit sa Robot. Nakipag shakehands siya rito. Habang ang mga bata ay bakas ang paghanga sa kanilang mga mata. “Nakakainggit naman si Skyler. Hindi lang si Giganto ang iniregalo ng Mommy niya pati Robot na rin na kasing tangkad ni Skyler niregalo din nito.”

" Natawa ako dito. Talaga? Nababasa ko lang ito sa mga libro at pinapanood ko ito sa mga pelikula. At ngayon na nararanasan ko ito mismo, kakaiba ang pakiramdam. Saan nakuha ni Eion ang ideyang ito? Pagpapasya na makipaglaro sa kanyang mga plano, ginawa ko ang sinabi niya sa akin. Pagkakuha ng laruang robot sa tabi ng pinto, hinawakan ko ito at sinundan ang mga rosas. Ang robot ay may hawak na strawberry sa kanyang mga kamay at ako ay napatawa, naalala si Eion. Sus, kung ano man ang ikinagulat ko ni Eion, I now find it enjoyable.

Habang nag-uunahan ang lahat palabas, pilit na nanatiling kalmado si Czarina at maingat na dumaan sa gilid para makaiwas sa gulo. Sa gitna ng kaguluhan, napansin niyang nag-activate ang safety mode ng cooking robot at kusa itong nag-spray ng foam para apulahin ang apoy, bagay na labis niyang ikinamangha. Nanlaki ang mata ni Czarina. “That’s so cool…” bulong niya, halos manghang-mangha sa robot. Pero habang distracted siya rito, bigla siyang malakas na nabangga mula sa likod.

Inikutan niya naman agad ako ng mata sabay sabing, "Whatever." Napailing nalang ako bago siya biningyan ng tinging, "Hindi ko tatanggip ang ibibigay mo sa susunod kapag ginawa mo 'yon" "I want lots of beef po next time tita hehe!" hirit naman kalaunan ni baby Watkins pero bago ko pa man ito mapandilatan ng mata ay isiniksik na nito ang mukha sa leeg ni Ressa na ngayon ay malawak na ang ngisi.

Nang matapos ang kanilang wild night bigla siyang nakaramdam ng pagod at mabilis siyang ginupo ng antok hanggang sa nakatulog ito at hindi alam ang nangyari. *** Nagising na lang ito ng isang umaga nasa 'di pamilyar na lugar na siya. At pilit mang sinubukang i-rewind ang nangyari sa nagdaang gabi, ngunit lalong sumasakit lamang ang ulo niya sa pag-iisip. Halos kabahan rin siya ng mga oras na 'yon at ang mas nakakagimbal pa nga dito ay may katabi na siyang isang lalaki. Sa labis na kahihiyan, isa-isa niyang pinulot ang mga damit na nagkalat sa lapag at mabilis na sinuot ang mga iyon sa takot ng magising pa ang lalaking nahihimbing sa pagkakatulog. Ang lalaking pinag bigyan niya ng kan'yang sa

Mabilis kong tinungo ang kubô kung saan naroroon ang mga bihag habang walang takot na sinalubong ang mga balâ mula sa kalaban hindi alintana ang balang dumaplis sa aking braso. Para akong isang robot na walang pakiramdam dahil walang kasing sakit ang nararamdaman ng puso ko ng mga sandaling ito. Humuhugot na lang ako ng lakas nang loob mula sa kabiguang natamo sa aking buhay pag-ibig at sa matinding poot mula sa nakaraan. Tagumpay kong napasok ang kinaroroonan ng mga bihag ngunit hindi ko inaasahan ang dalawang lalaki na dumaluhong sa akin.

Maingat niya itong binuksan ngunit kadiliman ang sumalubong sa amin. "Mira, open the lights." "Lights already open. Thank you! " sabi ng boses robot na hindi ko alam kung saan nanggaling. Bigla nalang umilaw ang paligid at talagang nalaglag ang panga ko sa sobrang ganda ng loob ng condo niya. Napakalinis din nito at napakaraming palamuti sa paligid. As in, sobrang ganda!

At sa pagitan ng mga pahinang iyon, naroon ang mga alaala na tanging silang dalawa lang ang tunay na nakakaalam. Nagsimula ang kwento sa robot na may pulang sumbrero na gumawa ng matapang na pangako—na pipitasin ang buwan sa langit. Mula sa simpleng pustahan, naging isang misyon. Lumabas ito ng bahay na taas noo at nagsimulang maglakbay sa buong mundo.

Nanlalaki ang mga mata ng natirang apat. "Easy, couz." Masamang tingin ang ipinukol niya kay Yuri na prenteng nakaupo sa may swivel chair at parang batang pinaikot-ikot pa 'yun. Unahin niya kaya ang pinsan. "Remember, I'm your best hacker kaya itigil mo 'yang masamang iniisip mo sa akin," hirit na naman nito. Hacker ba ito o manghuhula?

Tumayo ito at lumapit sa kanya upang halikan siya sa noo. "Good morning," sagot ni Evelyn habang tumingin sa kanilang anak na abala pa rin sa pagbuo ng robot. "You two seem to be having a lot of fun." "Yes, Mommy! Look what Daddy and I made!" masayang sigaw ni Noah, ipinapakita ang kanilang halos tapos nang robot. "It's so cool, right?" "Wow, that’s amazing!" Sagot ni Evelyn habang tumingin kay Sebastian. "Ang galing n'yo naman. Looks like you’re both having a great time."