The Wishful Thinker Novels & Stories

Kahit nakapikit na ang mata nito. “Alam mo Zhia. Yang mga Wish na yan. Himala. Di ako naniniwala. Walang impossible sa taong may determinasyon.” “Sean, sa taong marunong ibaba ang pride saka magdasal. Okey lang naman na sa isang araw, pumikit tayo at masaya man o malungkot kailangan na kausapin natin yung nasa taas. Masaya yun Sean. Merong himala. Maniwala ka lang.”

Sana lamang ay mali ang naiisip ko. Napahinga ako nang maluwag nang makumpirma mali ako ng hinala. Walang kinalaman ang dalawa sa kumpulan. Gayunpaman ay hindi ko sila makita. Inilibot ko ang paningin ko pero wala akong makita ni anino ng dalawa. Tanging sina Josh lang ang nakikitang ko na pinapa-uwi ng kanilang mga magulang habang ay hawak an apatpat ang mga ito.

Ako ang magliligpit ng mga papel na kinalat namin, pagkatapos niya akong turuan. How I missed the old times. I wish I could still resume it. That's what my heart wants. Pero iba naman ang sinasabi ng utak ko, ayaw ko na nitong bumalik pa. Ayos na rin kasi ako sa estado namin ngayon.

Nang pumwesto sya sa likod nito ay hindi nito namalayan iyon kaya naman medyo malakas ang boses nito at malinaw sa kanyang pandinig ang bawat sinasabi nito. "Papa Jesus... sorry po for not always going to church. But I am always praying po to thank You and papa God. Mga 3 times palang po akong nag-wish mula noon. Noong una, nag-wish po akong sana okay lang po kay mommy na kakaiba akong mag-isip kaysa sa mga kaedad ko. Next naman, hindi sana sya malungkot po kapag pumapasok ako sa school because I know how much she always wants to be with me. Then po... last wish ko po e nung pagkatapos na nakita ko po si mommy kong umiiyak noon sa storage room. Nakita ko po yung picture nila ni Mr. Rajiv tsa

Magkakamukha man ang tatlong kambal ngunit iba-iba naman ang personalidad ng bawat isa sa mga ito. Si Ahmed ay tahimik na bata lamang. Mas ginugusto lang nitong magkulong sa loob ng kwarto at doon ay maglaro o 'di kaya'y magbasa ng libro. Masyado itong introvert na malayo sa personalidad nang sumunod dito na si Ahnwar.

"Wishing is not even enough to make our dreams into reality. If you don't do anything to make it happen, the wish will just be a bunch of words." - Artemis Velasquez This novel is dedicated to my younger self, who adored fantasy works to the extent that she wanted to create her own. You did it; you crafted your own world and completed your first book after four years. Thank you self for not giving up, and to my readers who support me all the way and love my characters. I appreciate you all! This is also for you guys! (⁠ ⁠◜⁠‿⁠◝⁠ ⁠)⁠♡

Sabi niya pa. "Oy kayo lang ah." Natawa naman kami ng sumingit si Patrick. "O siya, sige." Humarap ako kay Axel. "To the birthday boy, wish you all the best in life. And a lifetime with you. But if it's not me, I wish you are doing well in life with your future. I'm not saying this na baka ayaw ko na sa'yo or susuko na ako. Pero sometimes napapaisip kasi ako, if magiging tayo ba talaga sa huli. But as for now, I want to enjoy and treasure the days we have together. Let's enjoy the present and not to worry about our future." I smiled, trying to hide my tears and sadness.

"Izek, it's fine ok deal sasabihin mo sakin kung anong wish mo, and I will do the same" Lumamlam ang mata nito habang nakatingin sakanya. "Well, I wish that all your wish will come true" She was stiffed. "What,? Izek shooting star is so hard to see kaya naman natutupad ang wish natin, kasi bihira lang" She was disappointed akala kasi niya may ibang wish ito. "Babe, there's nothing I could ask for I'm healthy my family's healthy your family and most importantly you, I have you as my love God almost gave me everything I needed, so if God will grant me another wish, I wish that all you wanted will be come true"

Pinikit niya ang mga mata. “Sana ay maging totoo ang relasyon natin. Pero imposible naman. Kaya wish ko na palagi kang masaya.” Hinipan niya ang cake. Bakit ang kaligayahan ng boss ang hiniling niya? Dapat ay para sa pamilya niya. “Teka, pwede bang ulitin ang wish? May idadagdag ako.” “Sabihin mo na lang sa akin ang wish mo. I will make all of them come true.”

Na dapat ay kahit si Tristan, hindi pag dududahan ang mismong kaibigan. Does it mean something? Kusang nahulog ang hawak na cellphone sa kanyang kamay. It slip like a bottle of wine, ang pagkaiba lang—ang puso nya ang nabasag ngayon. Tumingin sya sa cake na dala. Mapait syang napa ngiti, "Sana mali lang ang iniisip ko. I wish—". Natigil sya dahil mag kaiba ang wish sa hope, "I hope I'm just being delusional... kathang isip, na praning lang ako at pinag iisipan kita ng masama..."