Thesis Defense Attire Novels & Stories

May mga estudyanteng nagkukumpulan sa kani-kanilang mga grupo, may mga tumatawa, may mga abalang nag-aayos ng kanilang toga measurements, at may ilan ding katulad ko na tahimik lamang na nakaupo habang pinagmamasdan ang paligid. Hindi ko maiwasang mapangiti. Ito na talaga iyon. Ilang linggo na lamang at tuluyan na kaming magtatapos. Sa harap ng stage ay nakatayo si Kaydie Seth Sarmiento. Nakasuot siya ng simpleng polo at slacks habang kausap ang ilang professors. Kahit sa simpleng ayos ay hindi maitatago ang presensya niya. Hindi rin naman nakapagtataka.

"French lace woven with gold threads, a structured bodice to emphasize your silhouette, and a 12-foot cathedral train." Habang pini-pin nila ang delicate fabric sa balat ko, tumingin ako sa salamin. It was strange. Sa loob ng ilang taon, ang mga power suits ko ang nagsisilbing armor ko. I’ve always dressed to intimidate, to lead, to win. Pero nung nakita ko ang sarili ko sa suot ko—kahit base pa lang—na-realize ko na itong gown na 'to ay isa ring armor.

Makati lang naman dapat siguro na sa hundred yun pero binigay lang ng ganoong price. Ngayong araw ako magsisimula. Sabi ni Chase, ay pwede naman daw akong magsuot ng kahit ano kasi wala naman daw uniform sa kompanya but usually ang alam ko dito ay nakacorporate attire ang mga ito pero sabi na nga ng big boss di ba? I can wear anything I like so pwede ang usual na pormahan ko.

Sandoval himself. I wore my black jeans and a ruffled pink crop top. High waist naman ang pantalon ko kaya natakpan ang tiyan ko. Not that we have a dress code inside the SEI, I just want to maintain my good reputation here. A virgin Mary Ysa. NBSB girl. Duh.

Nakatingin siya ng mabuti sa mga materyal na meron siya, tila hindi siya apektado sa matibay na ebidensya laban kay Cordy habang prinesenta ng prosecution ang ebidensya nila. Para sa lahat, ang walang emosyon niya ay tila nagsasabi na sumuko na siya. Sa oras na tinawag siya ni Judge Faden, binaba niya ang mga materyal na hawak niya at kinuha niya ang glasses niya. Mas nagmukha siyang matalas nang suotin niya ito, at ang itim na form-fitting suit ay isang signature fashion ng kahit sinong lawyer!

Tumango na lamang ako at pumasok sa aparador upang maghanap ng damit na babagay sa okasyon. Samantala, nakita ko si Atticus na nagsimulang ayusin ang sarili. Binuksan niya ang aparador at kinuha ang isang simpleng puting long-sleeve polo at dark slacks, mas malayo sa tipikal niyang itim na kasuotan na nagbabadya ng kapangyarihan. Habang nagbibihis siya ay napatigil siya at tumingin sa akin, wari ba’y sinusuri kung ano ang iniisip ko. “Ceila,” malumanay niyang sabi, “I want this dinner to be a new start. Hindi lang para sa akin, kundi para sa atin.”

Ayaw ko nang bumalik at bumili sa labas dahil sayang naman. Nang matapos akong kumain at ibalot ang kakainin ko mamayang tanghali ay nilagay ko na ito sa mini back pack ko. Hindi nga halatang back pack eh sa liit niya. Nagsuot nga ako ng formal attire kasi trabaho ang pasukan ko. Loong sleave siya na polo at itatali siyang ribbon sa braso. Tinack in ko nalang ito sa high waisted kong black pants. Nagdala na rin nga ako ng black coat ko para tanggap agad lalo sa sa mga company. Nang masiguro ko na nadala ko lahat ng requirements ko ay tumayo na ako para umalis sa apartment. Sinara ko na rin muna ang kuwarto ko dahil hindi lang naman ako ang nakatira rito.

Kung maglilibot siya sa campus na nakasuot ng ganyang outfit, siguradong maaakit niya ang atensyon ng lahat ng lalaki sa school. Ang kanyang damit ay maikli, backless, at walang manggas, at ipinares niya ito sa mga stilettos. Tiyak na hindi iyon damit na maglakas-loob na isuot ng mga ordinaryong estudyante sa kolehiyo.

Magkaedad lang kami. Ni minsan, hindi pinansin ni Thaddeus ang mga babaeng ipinakilala ko sa kanya noon sa boutique niya. Pero, para unahin niyang ipakilala ang sarili niya sa asawa ko, ibang usapan na ’yon. Mukhang nabighani siya sa pambihirang ganda ni Agathe. Kahit nakasuot lang siya ng simpleng abong hoodie at lumang sweatpants ko, namumukod-tangi pa rin siya. Wala siyang suot na makeup o kung ano pa man.

Enough para magbigay ng casual look pero hindi nawawala ang authoritative aura ni Thorin. “Change your look, sir,” paliwanag ni Adrienne. “The formal suit draws too much attention. Casual will help you blend in, at least for the first part of the program.” Tahimik si Thorin habang tinatanggal ang coat ng kanyang three-piece suit. Naiwan ang crisp white shirt at tailored dark trousers. Isinuot niya ang bomber jacket, sinundan ng sunglasses, at tinakpan ng bull cap ang kalahati ng kanyang mukha. Ang overall look—parang effortless, pero intimidating pa rin. Hindi siya mukhang simpleng guest; mukhang isang international celebrity na ayaw maabala ng press.