Attire Quotes Novels & Stories

Agad niyang sinambit ang nakasanayan niyang “Wow, seryoso ka sa attire mo, ha? Akala ko casual lang. Pero sige, mukhang ikaw nga ang bida ngayon.” Naka-business casual attire ako dahil gusto kong magmukhang propesyonal bilang isang bagong engineer. Pero si Zian, gaya ng inaasahan, ay naka-relaxed na suit, na parang walang effort pero sobrang gwapo pa rin. “Ewan ko sa’yo, Zian. Ikaw ang nagyaya dito, tapos ako pa ‘tong pakiramdam ko overdressed.” “Hindi naman. Maganda ka, Elle. Puwede na,” malanding bulong niya habang inaabot ang menu.

Parang hindi normal na hangin dahil para itong inutusan para mabuhay. Kinabahan ako bigla at wala sa sariling napatingin kay Atyrrah. Natigilan ako at kinabahan nang makita ang hitsura niya. Nanlilisik ang mga mata niya na nananatili sa asul na kulay at nakatitig kay Hariette. Nakatali pa rin siya sa pasimano pero nakakatakot siya! Magulo ang buhok, gula-gulanit ang dress pero ang mga seryoso niyang mukha at ang nanlilisik niyang mga mata na nakatuon sa taong nanakit sa amin ay sapat nang dahilan para kilabutan. Lalo na ng humangin nang malakas na nagpatangay sa magulo niyang buhok at sa punit na laylayan ng dress niya.

Kung tutuusi'y naka-corporate attire siya ng gabing 'yon at hindi naman siya mukhang saling ketket sa suot niya kaya naman 'di niya maintindihan ang disgusto sa mukha ng kakilala nang iginaya siya nito papasok sa isang silid na marahil inuukopa nitong private room. "I don't think there is something wrong about my attire. I looked way formal for them not to allow me to enter the venue," wika niya kay Jeremy na noo'y naghahagilap ng damit mula sa nakahanger na mga dresses. Hindi naman niya kailangang magmukhang importanteng tao. Ayaw niyang masyadong kumuha ng atensyon sa ibang naroon at mabulilyaso pa ang plano niyang mangalap ng impormasyon. Subalit wala yatang pumasok sa tainga ng lalaking

Thanks, Enchanté Attire sa napaka-gaganda kong dresses. Ani ng isang sikat na artista. Mabilis akong nagtipa ng comment rito pero agad ko din itong binura. Hindi pwede. @Danica_Lee Araw-araw na akong tatambay sa Enchanté Attire, baka mamaya makasalubong ko 'yung owner HHAHAHAH kimmy. Love it! Ganda ng mata n'yo po! Ani ng isang commentor.

Sabi ng Lolo niya ay dapat maging presentable at sophisticated na daw siyang tingnan para makuha niya ang respeto ng mga tao. Namili na din siya ng mga damit pang-opisina. Nagpatawag ang lolo nya ng fashion designer at personal shopper para tulungan siya sa pagpili ng mga damit na nababagay sa kanya. Wala naman kasi siyang alam sa pagpili ng mga damit. “Ang gaganda ng mga damit mo, Ate. Parang hindi ka na halatang taga-squatter. Parang you born rich talaga!” komento ni Charlotte

Sabi kasi ni Atticus ay may pupuntahan kami, pero hindi naman sinabi nito kanina kung saan iyon. "Love," Napalingon ako ng pumasok si Atticus, ang lakas ng kaniyang dating, kahit simpleng outfit lang. Nakaputing polo ito na nakataas hanggang siko, nakabukas ang tatlong butones, ang pangibaba naman ay naka-puting shorts, lalong nagpalakas sa kaniyang awra ang messy hair at shades na itim. "Hmm." Tikim nito, agad kong isinara ang kanina pang nakanganga kong bibig.

He looks so serious while pulling the zipper up. "Is this okay?" I suddenly asked. He turned his gaze at my reflection in front of us and stared at me. "You're lovely in anything, babe." he blinked tenderly. "T-tingin mo ba hindi ako mababastos pag sinuot ko 'to?" I don't even know what's pushing me to ask this. He sighed. "Perverts will be perverts whatever women wear, babe. So you wear whatever you like and let them handle their own disgusting problems. It's not your fault that you're attractive." he said with full of sincerity.

Sa sandaling bumukas ang kahon ay bumungad ang isang napakagandang damit na maingat na nakabalot sa loob. Nanlaki ang mga mata ni Atticus. “Wow…” hindi niya napigilang sambit. Napatingin siya kay Atlas at agad itong hinila palapit. “Kuya, suotin mo! Sukatin mo na!” sabik niyang sabi habang halos kumikislap ang kaniyang mga mata sa tuwa. Bahagyang napakamot si Atlas sa ulo niya ngunit ngumiti rin. Halata sa mukha niyang nagustuhan din niya ang damit.

We can't be slacking aren't we? I watch how his brown leather shoe goes off well with his attire as I think of it.Pagilid kong tinignan ang iba pang nasa office at napansin na masakit nga lang sa mata ang liwanag na kumakalat kanina kaya siguro gano'n ako.Right!However,I can't help but really nod my head when he's being stylish.Siya rin ang pumili ng mga suot ko ngayon.I didn't even think about my own attire and just wear it,did he personally pick it too?